دل درد تو را بجان مداوانکند
در عشق تو جهان زغم محابا نکند
ما را و غمت بکس نگوئیم اگر
بوی جگر سوخته رسوا نکند
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
راهنمای نوار ابزار |
|
پیشخان کاربر |
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
اعلانهای کاربر |
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
لغزش به پایین صفحه |
|
لغزش به بالای صفحه |
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
نشان کردن شعر جاری |
|
ویرایش شعر جاری |
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
شعر یا بخش قبلی |
|
شعر یا بخش بعدی |
دل درد تو را بجان مداوانکند
در عشق تو جهان زغم محابا نکند
ما را و غمت بکس نگوئیم اگر
بوی جگر سوخته رسوا نکند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این بیتها به احوالات عاشقانه و دردهای عشق اشاره شده است. شاعر به عمق درد و رنجی که در عشق تجربه میکند، معترف است و بیان میکند که هیچ چیز نمیتواند این درد را از بین ببرد. همچنین او به غم و مصیبت خود به کسی سخن نمیگوید، زیرا بوی درد و سوز دلش به خوبی گویای حال اوست. در واقع، این شعر حاکی از تنهایی و غم عمیق یک عاشق است.
هوش مصنوعی: دل به خاطر درد و رنج تو هرگز آرام نخواهد شد و در عشق تو هیچ چیز نمیتواند از غم و اندوه دوری کند.
هوش مصنوعی: ما و غم تو را به کسی نمیگوییم، مگر اینکه بوی جگری که سوخته، ما را رسوا کند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.