بخش ۹۱ - یافته شدن گوهر و حلالی خواستن حاجبکان و کنیزکانِ شاهزاده از نصوح
بعد از آن خوفی هلاک جان بده
مژده‌ها آمد که اینک گم شده
بانگ آمد ناگهان که رفت بیم
یافت شد گم‌گشته آن دُر یتیم
یافت شد واندر فرح در بافتیم
مژدگانی ده که گوهر یافتیم
از غریو و نعره و دستک زدن
پر شده حمام «قد زال الحزن»
آن نصوح رفته باز آمد به خویش
دید چشمش تابشِ صد روز بیش
می حلالی خواست از وی هر کسی
بوسه می‌دادند بر دستش بسی
بد گمان بردیم و کن ما را حلال
گوشت تو خوردیم اندر قیل و قال
زانک ظن جمله بر وی بیش بود
زانک در قربت ز جمله پیش بود
خاص دلاکش بد و محرم نصوح
بلک همچون دو تنی یک گشته روح
گوهر ار برده‌ست او برده‌ست و بس
زو ملازم‌تر به خاتون نیست کس
اول او را خواست جستن در نبرد
بهر حرمت داشتش تاخیر کرد
تا بود کان را بیندازد به جا
اندرین مهلت رهاند خویش را
این حلالی‌ها ازو می‌خواستند
وز برای عذر برمی‌خاستند
گفت بُد فضل خدای دادگر
ورنه زآنچم گفته‌شد هستم بتر
چه حلالی خواست می‌باید ز من؟
که منم مجرم‌ترِ اهلِ زمن
آنچ گفتندم ز بد از صد یکیست
بر من این کشفست ار کس را شکیست
کس چه می‌داند ز من جز اندکی؟
از هزاران جرم و بد فعلم یکی
من همی‌دانم و آن ستار من
جرمها و زشتیِ کردار من
اول ابلیسی مرا استاد بود
بعد از آن ابلیس پیشم باد بود
حق بدید آن جمله را نادیده کرد
تا نگردم در فضیحت روی‌زرد
باز رحمت پوستین دوزیم کرد
توبهٔ شیرین چو جان روزیم کرد
هرچه کردم جمله ناکرده گرفت
طاعت ناکرده آورده گرفت
هم‌چو سرو و سوسنم آزاد کرد
هم‌چو بخت و دولتم دلشاد کرد
نام من در نامهٔ پاکان نوشت
دوزخی بودم ببخشیدم بهشت
آه کردم چون رسن شد آه من
گشت آویزان رسن در چاه من
آن رسن بگرفتم و بیرون شدم
شاد و زفت و فربه و گلگون شدم
در بن چاهی همی‌بودم زبون
در همه عالم نمیگنجم کنون
آفرین‌ها بر تو بادا ای خدا
ناگهان کردی مرا از غم جدا
گر سر هر موی من یابد زبان
شکرهای تو نیاید در بیان
می‌زنم نعره درین روضه و عیون
خلق را «یا لیت قومی یعلمون»
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، نصوح به عنوان شخصیتی محوری، پس از یافتن یک گوهر گم‌شده، مورد تحسین تمامی حاجبکان و کنیزکان شاهزاده قرار می‌گیرد که او را می‌طلبند و از او حلالی می‌خواهند. نصوح در ابتدا بر خود گمان می‌برد و خود را مجرم‌تر از دیگران می‌داند، در حالی که به رحمت الهی و آمرزش او معتقد است. او به یاد می‌آورد که چگونه با توبه و اخلاص، از جهل و گناه رهایی یافته و اکنون در شادی و سرور به سر می‌برد. در نهایت، نصوح به ستایش خدا می‌پردازد و نمی‌تواند شکرگزاری‌اش را ابراز کند، ولی او را به خاطر نجاتش از غم‌ها می‌ستاید.
هوش مصنوعی: پس از این ترس و اضطراب که جان را از دست می‌دهد، خبر خوشی آمده که هم‌اکنون آن گوهر گم‌شده پیدا شده است.
هوش مصنوعی: ناگهان صدایی شنیده می‌شود که خبر از رفتن ترس و پیدا شدن آن مروارید گم‌شده و یتیم می‌دهد.
هوش مصنوعی: گوهر یتیم پیدا شد و ما در شادی هستیم؛ پس به دیگران خبر دهید که ما این گوهر باارزش را یافته‌ایم.
هوش مصنوعی: حمام «قد زال الحزن» پر شده از صدای فریاد و ناله و دست زدن است.
هوش مصنوعی: نصوح که به نظر می‌رسد شخصیتی مهم در داستان باشد، بعد از مدتی که رفته بود، به خانه‌اش برگشت و متوجه شد که چشمانش نور و روشنی بیشتری نسبت به صد روز گذشته دارند.
هوش مصنوعی: هر کسی از او خواسته بود که شراب حلالی به او بدهد و برای این درخواست، به روی او بوسه می‌زدند و دستش را می‌بوسیدند.
هوش مصنوعی: ما به تو بدگمان شده‌ایم و از تو حلالیت می‌خواهیم، زیرا در بحث و جدل‌ها، از گوشت تو استفاده کرده‌ایم.
هوش مصنوعی: چون همه گمان‌ها به او (نصوح) بیشتر بود، بنابراین در نزدیکی او (در ارتباط با او) از همه دیگران جلوتر بود.
هوش مصنوعی: دلاکش خاص و خاصان محرم نصوح (مؤمن) است، بلکه مانند دو تن که روح واحدی شده‌اند، با هم یکی هستند.
هوش مصنوعی: اگر گوهر را او گرفته باشد، فقط خود او گرفته است و هیچ‌کس مانند او به این خانم وابسته و نزدیک نیست.
هوش مصنوعی: نخست او (شاهزاده) تصمیم گرفت که در میدان نبرد به دنبال حرمتی که برای او قائل شده بودند، به جستجوی او (گوهر) برود و به همین خاطر تاخیر کرد.
هوش مصنوعی: در این بیت اشاره به این است که تا زمانی که فرصت (مهلت) وجود دارد، انسان باید در تلاش باشد تا خود را از تنش‌ها و مشکلات نجات دهد و به آرامش برسد. "کان" به معنای دغدغه یا مسائل سنگین است که باید کنار گذاشته شوند.
هوش مصنوعی: حاجبکان و کنیزکان شاهزاده از او(نصوح) درخواست حلالی (بخششی) می‌کردند و برای این خواسته خود دلیل و عذر می‌آوردند.
هوش مصنوعی: گفت: اگر فضل و رحمت خداوند دادگر نبود، من بدتر از آنچه که تاکنون گفته‌ام هستم.
هوش مصنوعی: کسانی که در دربار هستند (حاجبکان و کنیزکان) چه خواسته‌ای از من دارند؟ در حالی که من خود از همه مردم این زمان گناهکارترم.
هوش مصنوعی: آنچه من دربارهٔ بدی‌ها گفتم تنها یک‌صدوم از بدی‌های من است، و این حقیقتی است که فرد دیگری اگر شک دارد، باید بداند.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس جز اندکی در مورد من چیزی نمی‌داند. من از میان هزاران گناه و بدی که دارم، تنها یکی را می‌توانم بیان کنم.
هوش مصنوعی: من خود آگاه هستم که ستار (پوشاننده‌ی عیب‌ها) من، به جرمها و زشتی‌های کردارم آگاه است.
هوش مصنوعی: در ابتدا شیطان معلم من بود و بعدها شیطان همواره در کنار من بود.
هوش مصنوعی: حق (یا خدا) به من اجازه داد تا نادیده بگذرم و به خطاهایم توجه نکنم، تا اینکه در دنیای رسوایی و شرم گرفتار نشوم.
هوش مصنوعی: رحمت الهی مانند یک پوستین نرم و گرم ما را در بر می‌گیرد و ما با توبه‌ای شیرین، زندگی تازه‌ای همچون جان را آغاز می‌کنیم.
هوش مصنوعی: هرچه انجام دادم، شمرده نشده و به حساب نیامده، به طور کلی کارهای ناتمام و اطاعت نکرده‌ام، به‌عنوان کارهای خطا و ناپسند در نظر گرفته شده است.
هوش مصنوعی: مانند سرو و گل سوسن که آزاد و خوش نما هستند، او (خداوند) مرا نیز آزاد کرده و مانند بخت و سعادت من، دلم را شاد کرده است.
هوش مصنوعی: در نامهٔ پاکان، نام من ثبت شده است، اما با اینکه دوزخی بودم، اکنون به من بخشیده شده و در بهشت جای گرفته‌ام.
هوش مصنوعی: وقتی که من آه کشیدم، مانند این بود که آهم به رسن تبدیل شد و حالا این آیه به‌سان رسنی در چاه من آویزان است.
هوش مصنوعی: با گرفتن آن رسن و بیرون آمدن از چاه، خوشحال و خوش‌اندام و با صورت گلگون شدم.
هوش مصنوعی: من مدت‌ها در قعر چاهی به‌زانو و اسیر بودم و اکنون توانستم از این وضعیت نجات پیدا کنم و در تمام جهان جایگاه و حائزی پیدا کرده‌ام.
هوش مصنوعی: ای خدا، ستایش بر تو باد که ناگهان مرا از غم و اندوه رها کردی.
هوش مصنوعی: اگر هر موی من زبانی داشته باشد، باز هم نمی‌تواند شیرینی زبان تو را وصف کند.
هوش مصنوعی: من در این باغ فریاد می‌زنم و می‌گویم کاش قوم من می‌دانستند، اشاره به حسرتی دارم که مردم از حقیقت و زیبایی‌های این مکان آگاه نیستند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.