نگارا بر گرفتاران ببخشای
خدا را بر گرفتاران ببخشای
که را یارا که گوید با تو یارا
که یارا بر گرفتاران ببخشای
به راهت پی سپر گشته چو مورم
سوارا بر گرفتاران ببخشای
رخ خود را به خط و خال ازین بیش
میارا بر گرفتاران ببخشای
پی آغوش یاران چون گشایی
قبا را بر گرفتاران ببخشای
چو گردد بر حریفان جام وصلت
گوارا بر گرفتاران ببخشای
گرفتار خزان شد بی تو جامی
بهارا بر گرفتاران ببخشای



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل سراسر درخواست عاشقی گرفتار از معشوق است که با ردیف «بر گرفتاران ببخشای» در هر بیت تکرار میشود. عاشق با خطابهای گوناگون مانند نگارا، یارا، سوارا و بهارا، از معشوق میخواهد بیش از این خود را نیاراید و همان لطف و وصالی را که به همنشینانش میبخشد از عاشقان محروم دریغ نکند. در پایان، جامی خود را در دوری از معشوق گرفتار خزان میخواند و معشوق را بهاری میداند که میتواند او را زنده کند.
هوش مصنوعی: ای معشوق زیبا، بر عاشقانِ گرفتار و دلبستهٔ خود رحم کن؛ تو را به خدا بر این گرفتاران ببخشای.
هوش مصنوعی: چه کسی جرئت و توان دارد که به تو بگوید: ای یار، بر گرفتارانت رحم کن؟ (من این زبان و جسارت را ندارم).
هوش مصنوعی: من مانند مورچهای در راه تو زیر پا لگدمال شدهام؛ ای سوار، بر گرفتارانِ زیر پایت رحم کن.
هوش مصنوعی: چهرهٔ خود را بیش از این با خط و خال نیارای، زیرا زیبایی بیشترت عاشقان را گرفتارتر میکند؛ بر آنان رحم کن.
هوش مصنوعی: هنگامی که برای در آغوش گرفتن یاران قبایت را میگشایی، قبا را به گرفتاران ببخش یا بر آنان نیز لطف کن و آنان را بینصیب مگذار.
هوش مصنوعی: وقتی جام وصال تو برای همنشینانت گوارا میشود و از وصلت بهره میبرند، بر گرفتارانِ محروم هم رحم کن و آنان را نیز بهرهمند ساز.
هوش مصنوعی: جامی در دوری تو گرفتار خزان و پژمردگی شده است؛ ای که چون بهاری، بر گرفتاران رحم کن و آنان را تازه گردان.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.