رقم می زد قلم وصف لب لعل تو بر کاغذ
قلم شد نیشکر وز نیشکر غرق شکر کاغذ
تنک دل را چه طاقت پیش طعن حاسدان آری
نیارد تاب زخم تیر چون باشد سپر کاغذ
بود کز زیر پا برداری و خوانی غم خود را
به خون دل نویسم وافکنم در رهگذر کاغذ
نشاید بر تو باد گرم و سرد ای شمع می خواهم
که چون فانوس سازم خانه ات را بام و در کاغذ
به کاغذهای رنگین چون بود مایل دل طفلان
کنم در نامه تو لعل از خون جگر کاغذ
پیام رقت خود داد دل از کوی تو جان را
چو آن یاری که بفرستد به یاری از سفر کاغذ
دل جامی ز بحر شعر باشد مخزن گوهر
ازان مخزن به دامن می برد اینک گهر کاغذ



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «کاغذ» شکل گرفته و در هر بیت از کاغذ تصویری تازه میسازد. وصف لب معشوق کاغذ را پر از شکر میکند و دلِ نازک عاشق به سپرِ کاغذی تشبیه میشود. عاشق نامهای به خون دل نوشته و سر راه معشوق میاندازد، خانهٔ معشوق را مانند فانوس از کاغذ میسازد و برای معشوقِ کودکصفت نامهای سرخ از خون جگر مینویسد. در پایان، جامی شعر خود را گوهری میداند که کاغذ در دامن خود میبرد.
هوش مصنوعی: قلم داشت وصف لب سرخ و شیرین تو را روی کاغذ مینوشت. از شیرینی این وصف، قلمِ نی به نیشکر بدل شد و کاغذ از آن نیشکر غرق شکر شد.
هوش مصنوعی: عاشقِ کمطاقت و نازکدل تابِ طعنههای حسودان را ندارد. همانطور که اگر سپر از کاغذ باشد، زخم تیر را تحمل نمیکند.
هوش مصنوعی: غم خود را با خون دل بر کاغذی مینویسم و آن را سر راه تو میاندازم. شاید آن را از زیر پایت برداری و غم مرا بخوانی.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که مانند شمعی، سزاوار نیست باد گرم و سرد به تو بخورد. میخواهم مانند فانوس، بام و در خانهات را از کاغذ بسازم تا از گزند در امان بمانی.
هوش مصنوعی: دل کودکان به کاغذهای رنگین میل دارد و تو هم مانند کودکی. پس کاغذ نامهای را که برایت مینویسم، با خون جگرم سرخ و لعلگون میکنم.
هوش مصنوعی: دلِ من که در کوی تو مانده بود، خبر حال زار و رقتانگیز خود را برای جان فرستاد. مانند یاری که در سفر است و برای یار خود نامه میفرستد.
هوش مصنوعی: دل جامی از دریای شعر، گنجینهای پر از گوهر است. اکنون کاغذ از آن گنجینه، دامنی پر از گوهر (شعرهای ارزشمند) با خود میبرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نهادم بهر شرح شوق هر گه خامه بر کاغذ
ز آهم خشک شد خامه ز اشکم گشت تر کاغذ
چو یعقوب از بر من برده یوسف طلعتی دوران
به اقلیمی که نفرستد پسر بهر پدر کاغذ
نکرد از کاغذی روزی دلم خوش روزگارش خوش
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.