عارف که سخن به راه گوید
الله ولا سواه گوید
اثبات وجود خلق با حق
در طور یقین گناه گوید
هرکس که شود مرید عشقت
اول کم مال و جاه گوید
با خرقه و طیلسان بسازد
ترک کمر و کلاه گوید
بر یاد تو زار زار گرید
وز شوق تو آه آه گوید
کاری که نه غایتش تو باشی
آن را عمل تباه گوید
خواهد خط تو چو شب نویسد
بیند رخ تو چو ماه گوید
چون ماه رخ تو دید جامی
کی وصف شب سیاه گوید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی با بیان توحید آغاز میشود: عارف جز خدا هستیِ دیگری نمیبیند و قائل شدن به وجود خلق را در کنار حق گناه میداند. سپس نشانههای مرید عشق برشمرده میشود: رها کردن مال و مقام، بسنده کردن به خرقه، گریه و آه از شوق، و بیهوده دانستن هر کاری که مقصودش معشوق نباشد. در پایان، جامی با تصویر خط شبگون و روی ماهگون معشوق میگوید پس از دیدن روی او دیگر از شب سیاه سخنی نمیگوید.
هوش مصنوعی: عارف که سخن درست و بهجا میگوید، فقط میگوید «خدا هست و جز او چیزی نیست».
هوش مصنوعی: در مرتبهٔ یقین، عارف قائل شدن به هستیِ مستقل برای آفریدگان در کنار حق را گناه میداند؛ یعنی هستی حقیقی فقط از آنِ خداست.
هوش مصنوعی: هرکس مرید و پیرو عشق تو شود، نخستین کارش این است که از مال و مقام چشم بپوشد.
هوش مصنوعی: به خرقهٔ درویشی و طیلسانِ اهل زهد قناعت میکند و کمر و کلاهِ نشانهٔ مقام و خدمت دنیوی را رها میکند.
هوش مصنوعی: با یاد تو بهسختی میگرید و از شوق تو پیوسته آه میکشد.
هوش مصنوعی: هر کاری که هدف نهاییاش تو نباشی، آن را کاری تباه و بیهوده میشمارد.
هوش مصنوعی: اگر بخواهد موی تازهرسته بر چهرهٔ تو را وصف کند، آن را به شب مانند میکند، و چون چهرهٔ تو را ببیند، آن را ماه میخواند.
هوش مصنوعی: جامی چون چهرهٔ ماهمانند تو را دید، دیگر کی از شب سیاه سخن میگوید؟ یعنی با دیدن روی تو جز روشنی جمال تو چیزی به زبان نمیآورد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.