زهی به خاک درت چشم خون فشان مشتاق
به لب تو جانی و من بنده به جان مشتاق
تو می روی ز جهان و جهانیان فارغ
ستاده بر سر راهت جهان جهان مشتاق
بیا بیا که به تشریف مقدمت هستیم
چو میزبان توانگر به میهمان مشتاق
به نام دلکش تو کارزوی جان من است
دلم چو گوش بود گوش چون زبان مشتاق
بر این شکسته افتاده کی کنی سایه
همای سدره نباشد به استخوان مشتاق
منم به خانه خود غایب از سگان درت
مسافری به ملاقات دوستان مشتاق
به خوابگاه سگانت کشید جامی رخت
چو آن غریب که آید به خان و مان مشتاق



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل با ردیفِ «مشتاق» شوقِ خود را به درگاه و دیدارِ معشوقی بیاعتنا بیان میکند که بیتوجه به خیلِ عاشقان میگذرد. او خود را شکستهای ناچیز میداند که همای بلندمرتبه به او نظر نمیکند. در پایان، دوری از کوی معشوق را غربت میشمارد و جامی را غریبی میخواند که با رفتن به کنارِ سگانِ کوی یار، گویی به خانهٔ خود بازگشته است.
هوش مصنوعی: آفرین بر تو که چشمِ خونبارِ من مشتاقِ خاکِ درِ توست؛ لبِ تو جانبخش است و من بندهٔ تو با تمامِ جان مشتاقِ آن هستم.
هوش مصنوعی: تو بیاعتنا به جهان و مردمِ آن از کنارشان میگذری، در حالی که انبوهی بیشمار از عاشقان مشتاقانه سرِ راهت ایستادهاند.
هوش مصنوعی: بیا که ما برای افتخارِ قدمنهادنت مشتاقیم، همانگونه که میزبانِ ثروتمند مشتاقِ آمدنِ مهمان است.
هوش مصنوعی: آرزوی جانم شنیدن و گفتنِ نامِ دلنشینِ توست؛ دلم مانندِ گوش مشتاقِ شنیدنِ آن است و گوشم مانندِ زبان مشتاقِ گفتنش.
هوش مصنوعی: کی بر این عاشقِ شکسته و افتاده سایهٔ لطف میافکنی؟ اما همای بلندپروازِ سدره رغبتی به استخوان ندارد؛ یعنی معشوقِ والا به عاشقِ ناچیز توجه نمیکند.
هوش مصنوعی: من اگرچه در خانهٔ خودم هستم، چون از سگانِ درِ تو دورم، مانندِ مسافری غریبم که مشتاقِ دیدارِ دوستان است.
هوش مصنوعی: جامی بار و بنهاش را به جایگاهِ خوابِ سگانِ کوی تو برد، مانندِ غریبی که با اشتیاق به خانه و کاشانهٔ خود بازمیگردد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چنان به وصل توأم از میان جان مشتاق
که هست مرده بیچاره بر روان مشتاق
اگرچه دوست چنان نیست با من مسکین
به وصل دوست ز جان و دلم همان مشتاق
به روی دوست چه گویم چگونه مشتاقم
[...]
زهی ز عشق جهانی تو را به جان مشتاق
من از کمال محبت جهان جهان مشتاق
نهان ز چشم بدان صورت تو را این است
که دایمم من صورت طلب به آن مشتاق
ز دست کوته خود در هوای زلف توام
[...]
چو بلبلی که بود آن بگلستان مشتاق
دلم بود بجمال تو دلستان مشتاق
جهانیان همه گر شوق بوستان دارند
مراست دیده بدیدار دوستان مشتاق
چو دیگران نیم ایدوست با وجود تو من
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.