ساقی به جدل حل نشود مسئله ما
می ده که ز حد می گذرد مشغله ما
در راه طلب بادیه کعبه چه باشد
صد بادیه کعبه و یک مرحله ما
این هرزه درایان همه در راه درآیند
گر بانگ درایی رسد از قافله ما
پشمینه سیاه از سبب زلف تو کردیم
در خرقه به زلف تو رسد سلسله ما
زد از دل ما شعله بر اوج فلک آتش
شد نور ده بزم ملک مشعله ما
ما را گله از خوی تو این ست که هر چند
کردیم گله گوش نکردی گله ما
جامی مطلب دولت وصلش که برون است
تحصیل چنین منزلت از حوصله ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه و عرفانی است. شاعر از ساقی شراب میخواهد، چون مشکل عشق با جدل حل نمیشود. سپس بلندی راه طلب، سیاهپوشی صوفیانه به خاطر زلف یار، شعلهٔ آتش دل که تا آسمان میرسد و بیاعتنایی معشوق به شکایت عاشق را وصف میکند. در پایان جامی به خود میگوید که وصال یار از توان او بیرون است.
هوش مصنوعی: ای ساقی، مشکل ما با بحث و جدل حل نمیشود؛ شراب بده، زیرا گرفتاری و اشتغال ذهن ما از اندازه گذشته است.
هوش مصنوعی: در راه جستوجوی حقیقت، بیابانِ راهِ کعبه چیزی به شمار نمیآید؛ صد بیابانِ کعبه تنها به اندازهٔ یک منزل از راه ماست.
هوش مصنوعی: این یاوهگویان، اگر صدای زنگ کاروان ما به گوششان برسد، همگی به راه میافتند و همراه میشوند. «هرزهدرا» و «درا» به معنی زنگ کاروان با هم جناس دارند.
هوش مصنوعی: جامهٔ پشمینهٔ صوفیانه را به خاطر زلف سیاه تو سیاه کردیم، تا سلسلهٔ طریقت ما در خرقه به زنجیر زلف تو بپیوندد. «سلسله» هم به معنی زنجیر است و هم به معنی رشتهٔ طریقت.
هوش مصنوعی: آتشِ دل ما شعلهاش تا اوج آسمان رسید و مشعل ما روشنیبخش مجلس فرشتگان شد.
هوش مصنوعی: شکایت ما از خوی تو این است که هرچه شکایت کردیم، به شکایت ما گوش ندادی.
هوش مصنوعی: ای جامی، سعادت وصال او را طلب مکن، زیرا رسیدن به چنین مقامی بیرون از توان و ظرفیت ماست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خو کرده با فغان دل بیحوصلهٔ ما
ناموس وفا برده زبان گلهٔ ما
سرشار کنی جام تغافل گنهت نیست
آگه نهای از نازکی حوصلهٔ ما
هان اهل نظر وقت وداع دل و دینست
[...]
خوابیده تر از راه بود راحله ما
در سینه صحراست گره قافله ما
در دامن صحرای ملامت نتوان یافت
خاری که نچیده است گل از آبله ما
دیوانه به همواری ما نیست درین دشت
[...]
طی می شود از مصرع آهی گلهٔ ما
طالع به وصال تو نویسد صلهٔ ما
یاران سبک سیر، رسیدند به منزل
چون نقش قدم، مانده به جا قافلهٔ ما
شایستهٔ برق است به صحرای ملامت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.