ای خوش آن شبها که من در دیده خوابی داشتم
گه چراغ روشن و گه ماهتابی داشتم
بارها یاد آورم، در خواب بیهوشی روم
آن که وقتی با خیال دوست خوابی داشتم
چند داغ بیدلی پیوسته بینم، پیش ازین
دل مرا بود، ار چه ویران و خرابی داشتم
روزگار آن دیده نتوانست دید و کرد خون
من که بر رویم ز چشم خویش آبی داشتم
محرمی دیدم، شبی از دیده بیرون ریختم
آن همه خونابهها کاندر کبابی داشتم
آن چه دولت بود کاندر یک شبی خنده زنان
گویی از فردوس اعظم فتح بابی داشتم
گفت نتوانم برت من آنچه شب بر من گذشت
کای بهشتی روی، دور از تو عذابی داشتم
زاریم بشنید یار و گفت «مینالی ز عشق»
خسروم، زان بر دهان گر چه جوابی داشتم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق با حسرت از شبهایی یاد میکند که خواب آرام داشت و دوست را در خیال و خواب میدید، و اینک بیخواب و بیدل است و روزگار اشکش را به خون بدل کرده است. سپس از شبی یاد میکند که همرازی یافت، دل کبابشدهاش را در اشک خونین خالی کرد و از دیدار یار گویی دری از بهشت به رویش گشوده شد. در پایان یار نالهٔ او را میشنود و میپرسد که آیا از عشق مینالد، و خسرو با آنکه پاسخی بر لب دارد، آن را ناگفته میگذارد.
هوش مصنوعی: خوشا آن شبهایی که چشمانم خواب داشت و آسوده میخوابیدم؛ گاهی چراغی روشن کنارم بود و گاهی مهتاب.
هوش مصنوعی: بارها آن زمان را به یاد میآورم که در خواب با خیال دوست همراه بودم، و از این یاد چنان از خود میروم که گویی بیهوش به خواب میروم.
هوش مصنوعی: اکنون پیوسته داغ بیدلی و از دست دادن دل را میبینم؛ پیش از این دلی داشتم، هرچند دلی ویران و خراب بود.
هوش مصنوعی: من از چشم خود آبی بر چهره داشتم، یعنی اشکم آب بود و آبرویم برجا؛ اما روزگار تاب دیدن آن را نداشت و اشکم را به خون بدل کرد.
هوش مصنوعی: شبی همرازی یافتم و همهٔ خونابهای را که در دل کبابشدهام نهفته بود، از چشم بیرون ریختم و گریستم.
هوش مصنوعی: چه بختی بود آن شب که خندان بودم، گویی دری از برترین بهشت به رویم گشوده شده بود.
هوش مصنوعی: به یار گفتم که نمیتوانم آنچه را شب بر من گذشت برایت بازگو کنم؛ ای بهشتیرو، دور از تو در عذاب بودم.
هوش مصنوعی: یار زاری مرا شنید و گفت: «از عشق مینالی؟» من، خسرو، هرچند پاسخی بر زبان داشتم، آن را نگفتم و خاموش ماندم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بی تو امشب بس که احوال خرابی داشتم
از تهی آغوش خود پیچ و تابی داشتم
پیکرم می جست همچون نبض بیماران ز جا
تا سحر چون موج سیماب اضطرابی داشتم
آتشم افسرده روی و در چراغم نم نبود
[...]
دوش چون نیلوفر از غم پیچ و تابی داشتم
هر نفس چون شمع لرزان اضطرابی داشتم
اشک سیمینم به دامن بود بیسیمینتنی
چشم بیخوابی ز چشم نیمخوابی داشتم
سایهٔ اندوه بر جانم فرو افتاده بود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.