باز آمد آن وقتی که من از گریه در خون اوفتم
دامان عصمت بردرم، وز پرده بیرون اوفتم
غمهای خود گویم که آن همدرد را باور شود
گر من به محشر ناگهان پهلوی مجنون اوفتم
سیاره دولت مرا، گر پایه بر گردون برد
بهر زمین بوس درت از اوج گردون اوفتم
چون قرعه گردم هر شبی پهلو به پهلو تا مگر
وقتی به زیر پای تو زین فال میمون اوفتم
این گریه گویی روغن است از بهر سوزاک دلم
کافزون شود شعله مرا، گر خود به جیحون اوفتم
خواب اجل می آیدم، لابد همی آید، چو من
بر بالش غم سر نهم بر بستر خون اوفتم
در محنت آباد دلم، خسرو، نمی گنجد غمش
فرهادوار اکنون مگر در کوه و هامون اوفتم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از بازگشت روزگار گریه و رسوایی سخن میگوید و رنج خود را از رنج مجنون بیشتر میداند. او از همهٔ مقامها میگذرد تا خاک درگاه یار را ببوسد و هر شب به امید افتادن زیر پای او بیقرار است. اشکش آتش دلش را خاموش نمیکند و تیزتر میکند و بستر غم او را به مرگ نزدیک میسازد. در پایان، چون دلش گنجایش این غم را ندارد، میخواهد مانند فرهاد آوارهٔ کوه و بیابان شود.
هوش مصنوعی: دوباره زمانی رسیده که از شدت گریه در خون غرق شوم، دامن پاکدامنی و پرهیز را پاره کنم و رسوا شوم و از پردهٔ پوشیدگی بیرون بیفتم.
هوش مصنوعی: اگر در روز قیامت ناگهان کنار مجنون قرار بگیرم، غمهایم را چنان برایش بگویم که آن همدرد عاشق آنها را باور کند.
هوش مصنوعی: اگر ستارهٔ بخت و اقبالم مرا به مرتبهٔ آسمان هم برساند، برای بوسیدن خاکِ درگاه تو از اوج آسمان به زمین فرود میآیم.
هوش مصنوعی: هر شب مانند تاس قرعه از این پهلو به آن پهلو میغلتم، به امید آنکه روزی با این فال خجسته به زیر پای تو بیفتم.
هوش مصنوعی: گویی این گریه برای سوزش دلم مانند روغن است که آتش را تیزتر میکند؛ چنانکه اگر در رود جیحون هم بیفتم، شعلهٔ درونم بیشتر میشود.
هوش مصنوعی: خواب مرگ به سراغم میآید و ناچار باید بیاید، چون سر بر بالش غم میگذارم و بر بستری از خون میافتم.
هوش مصنوعی: ای خسرو، غم معشوق در خانهٔ پررنج دلم جا نمیگیرد؛ پس شاید اکنون مانند فرهاد سر به کوه و بیابان بگذارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر گه که یاد آرم لبت، از گریه در خون اوفتم
مست و خراب و بیخبر، زان لعل میگون اوفتم
در خواب نازست آن صنم، از حال شبهایم مپرس
مُنعم کجا داند که من، در کنج غم چون اوفتم
یک قطرهام من بر زمین، از ابر رحمت آمده
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.