غمت با این و با آن گفتم، نگفتم
اگر چه ترک جان گفتم، نگفتم
ترا جان گفتم، ای دلبر تو دانی
که من این از زبان گفتم، نگفتم
به خاموشی بکش مسکین منی را
چنین ار یا چنان گفتم، نگفتم
خوش آن لحظه که تو گویی به صد ناز
«همین داد کان فلان گفتم، نگفتم »
به گوشت گر چه گفتم راز خسرو
تو گویی «بود آن گفتم، نگفتم »



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل کوتاه بر پایهٔ ردیف «گفتم، نگفتم» ساخته شده و بازی میان گفتن و انکار گفتن است. عاشق میگوید غم عشق را حتی به بهای جان با کسی در میان نگذاشته و «جان» خواندن معشوق را از سر صدق گفته است، و از معشوق میخواهد اگر سخنی ناروا گفته آن را ناگفته بگیرد. در پایان معشوق نیز با ناز همین بازی را تکرار میکند: وعدهاش را انکار میکند و راز دل خسرو را ناشنیده میگیرد.
هوش مصنوعی: غم عشق تو را با این و آن در میان گذاشتم؟ نه، با هیچکس نگفتم. هرچند از جان خود گذشتم، باز هم راز غمت را فاش نکردم.
هوش مصنوعی: ای دلبر، تو را «جان» خود خواندم. تو خود میدانی که آیا این سخن را تنها به زبان گفتم؟ نه، از ته دل گفتم.
هوش مصنوعی: این منِ بیچاره را با خاموشی و بیاعتنایی بکش. اگر چنین یا چنان سخنی گفتهام، آن را ناگفته بگیر و پس میگیرم.
هوش مصنوعی: خوشا لحظهای که تو با صد ناز و کرشمه بگویی: «آن وعدهٔ داد و لطفی را که به فلانی داده بودم، آیا گفتم؟ نه، نگفتم.» یعنی حتی انکار عشوهآمیز وعدهات هم برای عاشق شیرین است.
هوش مصنوعی: هرچند راز دل خسرو را در گوش تو گفتم، تو چنان وانمود میکنی که بگویی: «آیا چنین چیزی گفته شد؟ نه، نگفتهای.» یعنی معشوق خود را به نشنیدن میزند و به راز عاشق اعتنایی نمیکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.