بنگر که اشک دامن ما چون گرفته است
کو تیغ غمزه ای که مرا خون گرفته است
زلفش به دیده، مشت خیالش به طرف چشم
شستی فگنده خوش، لب جیحون گرفته است
ما می خوریم دم به دم از اشک، جام خون
تا بر لب آن صنم می گلگون گرفته است
در گریه یافت دیده خیالات ابرویت
دل گیر بود زلف تو، وین خون گرفته است
بهر خیال خاک قدوم تو چشم ما
بر هر مژه دو صد در مکنون گرفته است
از عشق دوست سینه خسرو شده به سوز
یعنی درون در آتش و بیرون گرفته است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزلی عاشقانه است دربارهٔ گریه و سوز عاشق در فراق یار. شاعر از اشکی سخن میگوید که دامنش را فرا گرفته و از زلف و ابرو و نگاه یار که دل و چشمش را گرفتار و خونبار کردهاند. او اشکهایش را مرواریدهایی برای نثار خاکِ پای معشوق میداند. در پایان، خسرو میگوید آتش عشق از درونش به بیرون هم سرایت کرده است.
هوش مصنوعی: ببین که اشک چگونه دامن ما را خیس کرده و فرا گرفته است. کجاست تیغِ نگاهِ یار تا خونِ مرا بریزد، چون خون در وجودم جوش آورده و چنان فزونی گرفته که باید ریخته شود.
هوش مصنوعی: زلف یار در چشم من است و خیالش در گوشهٔ چشمم جا گرفته است. گویی زلفش قلابی ماهیگیری را بهخوبی انداخته و کنار رود جیحونِ اشک من نشسته است.
هوش مصنوعی: از آن زمان که آن معشوقِ زیبا شرابِ سرخ بر لب نهاده، ما پیوسته از اشکِ خونین جامِ خون مینوشیم. شادی او از شراب است و بهرهٔ ما رنج و اشک خونین.
هوش مصنوعی: چشم من در هنگام گریه خیالِ ابروی تو را دید. زلف تو دل را گرفتار کرده بود و ابرویت هم خون چشم مرا گرفت و آن را خونبار کرد.
هوش مصنوعی: چشم ما به یاد و آرزوی خاکِ قدمهای تو، بر هر مژه صدها مروارید پنهان، یعنی قطرههای اشک، نگه داشته است تا آنها را نثار راهت کند.
هوش مصنوعی: سینهٔ خسرو از عشق دوست سوزان شده است. یعنی درونش در آتش است و بیرونش نیز شعلهور شده و آتش گرفته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.