خوش بود آن بیدلی کز غم امانیش نیست
مرده بود آن دلی کاه و فغانیش نیست
بهر خدا، ای جوان، تا بتوانی مدار
حرمت پیری که میل سوی جوانیش نیست
کاش نبودی مرا تهمت جایی به تن
کش اگر از یار امان، از غم امانیش نیست
سینه که بیدل بماند آه و فغانیش هست
دل که ز هجران بسوخت نام و نشانیش نیست
بوسه به قیمت دهد، جان ببرد رایگان
قیمت بوسیش هست، منت جانیش نیست
سرو قدا، رد مکن گریه زارم، ازآنک
خشک بود آن چمن کاب روانیش نیست
گر دم سردی کشم، روی مگردان ز من
نیست گلی کاندرو باد خزانیش نیست
پسته بسته دهن پیش دهانت گهی
لب ز سخن تر نکرد کاب دهانیش نیست
قصه خسرو بخوان، چون تو درون دلی
گر ز همه کس نهانست، از تو نهانیش نیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه است که در آن عاشق، غم و ناله را نشانهٔ زندهبودن دل میداند و بیعشقی را مایهٔ مرگ دل. سپس از بیاعتنایی و بیانصافی معشوق مینالد که بوسه را به بها میدهد و جان را رایگان میبرد. با تمثیلهایی مانند سرو و آب روان، گل و باد خزان، و پسته، از معشوق میخواهد گریه و آه او را بپذیرد. در پایان میگوید چون معشوق در دل اوست، حال پنهانش را میداند.
هوش مصنوعی: خوشا عاشق دلباختهای که از غم عشق در امان نیست. دلی که آه و ناله ندارد، دلی مرده است.
هوش مصنوعی: ای جوان، تو را به خدا تا میتوانی پیری را که هیچ میلی به جوانان و زیبارویان ندارد گرامی مدار. منظور این است که پیرِ بیعشق شایستهٔ احترام نیست.
هوش مصنوعی: کاش به داشتن تن متهم نبودم؛ تنی که اگر هم از آزار یار در امان بماند، از غم در امان نیست. شاعر آرزو میکند از قید تن رها باشد.
هوش مصنوعی: سینهای که دلش را از دست داده، هنوز آه و نالهای دارد. اما دلی که در آتش هجران سوخت، دیگر هیچ نام و نشانی از آن نمانده است.
هوش مصنوعی: معشوق بوسه را به بها میفروشد، ولی جان عاشق را رایگان میگیرد. برای بوسهاش بها میخواهد، اما از بابت جانی که برده هیچ منتی بر خود نمیبیند.
هوش مصنوعی: ای سروقامت، گریهٔ زار مرا نپذیرفته رها مکن. چمنی که آب روان نداشته باشد خشک میشود، و سرو هم به آب نیاز دارد.
هوش مصنوعی: اگر آه سردی کشیدم، از من روی برمگردان. هیچ گلی نیست که باد خزان به آن نرسد.
هوش مصنوعی: پسته در برابر دهان تو دهانش را بسته است و هرگز لب به سخن تر نکرده. گویی آبِ دهان ندارد و از شرم در برابر دهان زیبای تو خاموش مانده است.
هوش مصنوعی: خسرو (شاعر) به معشوق میگوید: قصهٔ حال مرا بخوان، چون تو در درون دل منی. حال من اگر از همه پنهان باشد، از تو پنهان نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.