ساقیا، می ده که امروزم سر دیوانگی ست
جام پر گردان که مرگم در تهی پیمانگی ست
من به رغبت جان دهم تا رحمت آری بر تنم
این عنایت در میان دوستان بیگانگی ست
زاهدا، تعویذ خود ضایع مکن بر من، از آنک
عشق من ضایع نخواهد شد که دیو خانگی ست
قصه های درد خوانم هر شبی با بخت خویش
وین همه بیداری من، زین دراز افسانگی ست
بس که در زنجیر خونابم مسلسل شد سخن
هر غزل از دفتر من مایه دیوانگی ست
شمع شیرینی چشیده ست، ار بسوزد باک نیست
لذت از آتش گرفتن مذهب پروانگی ست
طعنه های دشمنان مشتاق را تاج سر است
نام رسوایی به کوی عاشقان فرزانگی ست
نیست آن مردانگی کاندر غزا کافر کشی
در صف عشاق خود را کشتن از مردانگی ست
خسروا، سلطان عشق، ار می کشد، یاری مخواه
زانکه معزول است عقل و صبر بی پروانگی ست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گوینده از ساقی شراب میخواهد و از دیوانگی و جانسپاری در عشق سخن میگوید. عشقِ او ریشهدار است و تعویذ زاهد بر آن کارگر نیست، و رنج آن شبها او را بیدار نگه میدارد. او مانند پروانه سوختن را لذت، رسوایی را خردمندی و فدا کردن خود در عشق را برتر از جهاد میداند. در پایان به خود میگوید که در برابر پادشاه عشق نه از عقل کاری برمیآید و نه از صبر، پس نباید از کسی یاری خواست.
هوش مصنوعی: ای ساقی، شراب بده که امروز سرِ دیوانگی دارم. جام را پر کن و بگردان، زیرا تهی ماندن پیمانه برای من مرگ است.
هوش مصنوعی: من با میل و رغبت جان میدهم تا شاید تو بر تنِ بیجانم رحم کنی. اما اینگونه لطف، یعنی رحمِ پس از مرگ، در میان دوستان نشانهٔ بیگانگی است، نه دوستی.
هوش مصنوعی: ای زاهد، دعا و تعویذت را بیهوده برای من به کار مبر، زیرا عشق من از میان نمیرود. این عشق مانند دیوی است که در خانهٔ وجودم جا گرفته و با افسون بیرون نمیرود.
هوش مصنوعی: هر شب با بخت خود قصههای درد را میخوانم. همهٔ بیخوابی من از درازی همین افسانه است؛ این قصه خوابآور نیست، بلکه خواب را میبرد.
هوش مصنوعی: سخنم در زنجیرِ اشکهای خونین چنان پیوسته و زنجیروار شده است که هر غزل دفترم مایهٔ دیوانگی است. زنجیر یادآور بندی است که بر پای دیوانگان مینهادند.
هوش مصنوعی: شمع شیرینی را چشیده است، چون موم از عسل است؛ پس اگر بسوزد باکی نیست. لذت بردن از سوختن در آتش، آیین و مذهب پروانه است. عاشق نیز پس از چشیدن شیرینی عشق، از سوختن نمیهراسد.
هوش مصنوعی: طعنهٔ دشمنان برای عاشقِ مشتاق مانند تاجی بر سر است. در کوی عاشقان، بدنامی و رسوایی عین خردمندی به شمار میآید.
هوش مصنوعی: مردانگی آن نیست که در جنگ کافر بکشی. مردانگیِ راستین آن است که در صف عاشقان خود را فدا کنی و نفس خود را بکشی.
هوش مصنوعی: ای خسرو، اگر پادشاه عشق تو را میکشد، از کسی یاری مخواه. عقل از کار برکنار شده و صبر هم پروانه و اجازهٔ کار ندارد. «بیپروانگی» به معنای نداشتن حکم و اجازه است و با «پروانه» در بیت پنجم ایهام دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.