|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
الا فیالغشق تشریفی و عیدی
تعالوا نحو عشق منستزید
دعانا من تعالی عن حدود
نجیالمحدود بالعین الحدید
دعانا بحر ذی ماء فرات
فانکرنا التیمم بالصعید
دعانا خالق کل دعاء
تخاسر عندنا کل بعید
نسینا کل شی مذ ذکرنا
مقامات تعالت عن ندید
بدایات نهایات لدیها
مجالالروح فی جد جدید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به دعوت به عشق و حقیقت میپردازد. شاعر از مخاطب میخواهد تا به سمت عشق بیایند و از محدودیتهای دنیوی فراتر روند. او به یک منبع بینظیر و غنی از عشق و وجود اشاره میکند و اظهار میدارد که در این حالت همه چیز فراموش میشود و روح در فضایی نو و تازه تجربه میکند. شاعر به عمق و عظمت عشق و حقیقت اشاره دارد و بیان میکند که این حالت فراتر از محدودیتهای معمولی است.
هوش مصنوعی: در عشق، خواب و آرامش من وجود دارد و بیایید تا در این عشق بیشتر غرق شویم و شادی و کرامت بیابیم.
هوش مصنوعی: ما را دعوت کرده است کسی که فراتر از مرزها و محدودیتهاست، او از دیدههای محدود و آهنین فراتر است.
هوش مصنوعی: ما را دریایی از آب فرات دعوت کرد، اما ما تیمم با خاک را انکار کردیم.
هوش مصنوعی: خالق همه چیز ما را دعوت کرده است و هر چیزی که دور به نظر میرسد، در برابر ما کوچک و قابل دسترس میشود.
هوش مصنوعی: ما هر چیزی را فراموش کردهایم، وقتی که مقامهایی را یادآور شدیم که فراتر از آنچه میتوان دید هستند.
هوش مصنوعی: آغاز و پایان همهچیز در دست اوست و روح با نشاط و شادابی در موضوعی نو و تازه حرکت میکند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بگفتم آنچه دانستم ز توحید
خدای خویش را تمجید و تحمید
غم و شادی نگار و بیم و امید
شب و روز آفرین و ماه و خورشید
گهی پیدا شوی چون نور خورشید
گهی پنهان شوی در عشق جاوید
کجا در ذره گنجد این که خورشید
دهد نزد خودش پیوند جاوید
دگرباره در آن گر نیست تأیید
هر آیینه که باشد محضِ تقلید
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.