ای زلفت از کمند تمنابلند تر
مژگان ز زلف و زلف ز بالا بلندتر
هر چند عمر رشته شود کوته از گره
زلف تو شد ز عقده دلها بلندتر
از سر هوای عشق به سعی سفر نرفت
این شعله شد ز دامن صحرا بلندتر
هرگز گلی به سر نزدم از ریاض وصل
پیوسته بود دست من از پا بلندتر
در تنگنای قطره بسر چون برد کسی؟
با مشربی ز گردن مینا بلندتر
هر چند نارسایی طالع فزون شود
گردد زبان عرض تمنا بلندتر
پوشیده است یوسف ما از فریب ناز
پیراهنی ز دست زلیخا بلندتر
شد دام زیر خاک ز گرد و غبار خط
زلفی که بود از شب یلدا بلندتر
تا چند خاکمال اسیران دهی، بس است
خطت شد از غبار دل ما بلندتر
صائب شکست اگر چه بود سرمه صدا
شد از شکست دل سخن ما بلندتر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «بلندتر» در وصف زلف و مژگان و خط معشوق و در بیان ناکامی عاشق است. شاعر میگوید سفر آتش عشقش را فرو ننشاند و هرگز از وصال بهرهای نبرد. معشوق مانند یوسف از دسترس دور است و هرچه بخت نارساتر شود، خواهش عاشق بیشتر میشود. در پایان صائب میگوید دلشکستگی، بهجای خاموش کردن، سخن او را رساتر کرده است.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که زلفت از کمند آرزو بلندتر است؛ مژگانت از زلفت و زلفت از قامتت بلندتر است. یعنی هر جزء زیبایی تو از دیگری فراتر است.
هوش مصنوعی: هرچند ریسمان با گره خوردن کوتاهتر میشود، زلف تو از گرههایی که دلهای عاشقان در آن بستهاند بلندتر شده است. یعنی هرچه دل بیشتری اسیرش میشود، دام زلفش گستردهتر میشود.
هوش مصنوعی: هوای عشق با سفر کردن و رنج راه از سرم بیرون نرفت. این آتش در دامن صحرا، مانند شعلهای که در باد بیابان بیفروزد، بالاتر گرفت.
هوش مصنوعی: هرگز از باغ وصال گلی بر سرم نزدم و همیشه دست خالی ماندم. «دست از پا بلندتر بودن» کنایه از ناکامی و دست خالی برگشتن است.
هوش مصنوعی: کسی که ظرفیت بادهنوشیاش از گردن مینا بلندتر است، چگونه در تنگنای یک قطره باده سر کند؟ یعنی همت بلند به اندک قانع نمیشود.
هوش مصنوعی: هرچه بخت نارساتر و بدتر شود، زبان آرزو و درخواست بلندتر میشود و انسان بیشتر التماس میکند.
هوش مصنوعی: یوسف ما، یعنی معشوق، از سر ناز و فریب پیراهنی پوشیده که دست زلیخا به آن نمیرسد. معشوق از دسترس عاشق بیرون است.
هوش مصنوعی: زلفی که از شب یلدا درازتر بود، با رستن خط بر چهره، چون دامی شد که زیر خاک پنهان است. یعنی خط زلف را پوشاند، ولی هنوز دلربا و دام است.
هوش مصنوعی: تا کی اسیرانت را خوار و خاکمال میکنی؟ بس است، که خط تو از غبار دل ما هم بیشتر و بلندتر شده است.
هوش مصنوعی: ای صائب، هرچند شکست مانند سرمه صدا را خاموش میکند (سرمه را مایهٔ گرفتگی صدا میدانستند)، سخن ما از دلشکستگی بلندتر و رساتر شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.