چه خوش است ناله من به نوا رسیده باشد
دل پا شکسته من به دوا رسیده باشد
نفس آن زمان برآرم به فراغت از ته دل
که غبار هستی من به هوا رسیده باشد
همه روز بیقرارم همه شب در انتظارم
که دل رمیده من به کجا رسیده باشد
به کسی بود مسلم چو نظر جهان نوردی
که درون خانه باشد همه جا رسیده باشد
به کجا رسیده باشد تک وپوی عقل ناقص
چه به کنه راه کوری ز عصا رسیده باشد
پر جبرئیل اینجا گره شکست دارد
به دلیل عقد زاهد به کجا رسیده باشد
اگر از روندگانی نفس از کسی طلب کن
که به آب زندگانی ز فنا رسیده باشد
همه حیرتیم ودهشت ز شکوه حسن جانان
نرود به جایی آن کس که به مارسیده باشد
اثر جمال یوسف ز جبین گرگ تابد
اگر آبگینه دل به صفا رسیده باشد
دوسه روز شد که گردون به جفا سری ندارد
به بلای آسمانی چه بلارسیده باشد
کسی آگه است صائب زتب نهانی من
که به مغز استخوانها چو هما رسیده باشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل از آرزوی رسیدن ناله به نتیجه و یافتن درمان برای دل شکسته آغاز میشود و آسایش واقعی را در فنای هستی میبیند. شاعر عقل و زهد را برای رسیدن به حقیقت ناتوان میداند و سیر باطنی، فنا و صفای دل را راه رسیدن معرفی میکند. در پایان میگوید درد پنهانش را تنها کسی درمییابد که مانند هما تا مغز استخوان نفوذ کرده باشد.
هوش مصنوعی: چه خوب است وقتی که نالهام به نوا و نتیجه برسد و دل شکسته و درماندهام درمانی پیدا کند.
هوش مصنوعی: تنها زمانی با آسودگی از ته دل نفس میکشم که غبار وجودم بر باد رفته باشد؛ یعنی آسایش واقعی در فنای هستی است.
هوش مصنوعی: همهٔ روز بیقرارم و همهٔ شب چشمبهراه، که دل گریختهام اکنون به کجا رسیده است.
هوش مصنوعی: جهانگردی واقعی از آنِ کسی است که مانند نگاه، در خانه نشسته باشد و در همان حال به همه جا رسیده باشد؛ یعنی سیر باطنی بر سفر ظاهری برتری دارد.
هوش مصنوعی: تلاش عقل ناقص به کجا میتواند برسد؟ کور با عصا چگونه به ژرفای راه پی میبرد؟ عقل همچون عصای کور است و به حقیقت نمیرسد.
هوش مصنوعی: در این راه حتی بال جبرئیل گره و شکستگی دارد و از پرواز بازمیماند؛ پس زاهد با استدلال و دانههای تسبیح خود به کجا خواهد رسید؟
هوش مصنوعی: اگر سالک راه هستی، دم و همت را از کسی بخواه که از راه فنا به آب حیات رسیده باشد.
هوش مصنوعی: ما همه از شکوه زیبایی معشوق در حیرت و هراسیم؛ هر کس به ما برسد، او نیز حیران میماند و دیگر به جایی نمیرود.
هوش مصنوعی: اگر آینهٔ دل به صفای کامل رسیده باشد، حتی از پیشانی گرگ هم پرتو زیبایی یوسف را میبیند؛ دل پاک در هر بدی، نیکی میبیند.
هوش مصنوعی: دو سه روز است که فلک دیگر به ستم میلی ندارد؛ گویی بر خود این بلای آسمانی بلایی نازل شده است.
هوش مصنوعی: صائب، تنها کسی از تب پنهانیام آگاه است که مانند هما که استخوان میخورد، به مغز استخوانها راه یافته باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.