دل در آن زلف زره سان جای خود وا می کند
شست چون صاف است پیکان جانی خود وا می کند
موشکافان زود در دلها تصرف می کنند
شانه در زلف پریشان جای خود وا می کند
طوطی از شیرین زبانی محرم آیینه شد
در دل آهن سخندان جای خود وا می کند
شد خراباتی گل از روی گشاد خویشتن
بوسه در لبهای خندان جای خود وا می کند
روی شرم آلود در گلزار جنت محرم است
گل در آن چاک گریبان جای خود وا می کند
ناخن جوهر شود در بیضه فولاد بند
در دل آن خط چو ریحان جای خود وا می کند
از هوا گیرند چشم پاک را سیمین بران
شبنم ما در گلستان جای خود وا می کند
حرف روشن گوهران هرگز نیفتد بر زمین
در صدفها اشک نیسان جای خود وا می کند
از سخن آخر به دولت می رسند اهل سخن
مور در دست سلیمان جای خود وا می کند
دور باشی نیست حاجت قهرمان عشق را
برق صائب در نیستان جای خود وا می کند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از زلف معشوق و تأثیر آن بر دل و جان سخن می‌گوید. او دریافته است که زیبایی و جذابیت معشوق به شکلی عمیق بر احساسات و تفکراتش تأثیر می‌گذارد. در این شعر، معانی عمیقی از عشق، جذابیت و تأمل در دل و زندگی بیان می‌شود. شاعر به طعمی از شیرینی و تلخی عشق می‌پردازد و نشان می‌دهد که هر چه در دل خویش احساس می‌کند، نشأت‌گرفته از زیبایی و هوش معشوق است. همچنین، وفور نمادهای طبیعی و هنری در کلامش، این مفهوم را عمیق‌تر می‌کند.
هوش مصنوعی: دل در زلفی که چون زره‌ای است، جای خود را باز می‌کند. وقتی که شست به راحتی و صاف است، پیکان جان هم راه خود را پیدا می‌کند.
هوش مصنوعی: افراد کنجکاو و زیرک به سرعت می‌توانند در دلها نفوذ کنند و موجب می‌شوند که شانه‌ها به راحتی جا به جا شوند و در پیچیدگی‌های زلف‌های پریشان جای خود را پیدا کنند.
هوش مصنوعی: طوطی به خاطر تسلط بر زبان زیبا و شیرینش، در دل سنگی و سردی که پشت سرش وجود دارد، جایی برای خود پیدا می‌کند و احساس راحتی می‌کند.
هوش مصنوعی: با لبخند و جذابیتِ خود، به زیبایی روح می‌بخشد و شادابی را در دلها رواج می‌دهد.
هوش مصنوعی: در باغ بهشت، گلی که در چاک لباسش قرار دارد، با شرم و حیا، جایش را به خوبی پیدا می‌کند و خود را نمایان می‌سازد.
هوش مصنوعی: ناخن به مانند جوهری می‌شود در هنگام برخورد با فولاد، و در دل آن خط، مانند ریحان، به راحتی جا باز می‌کند.
هوش مصنوعی: افراد پاک‌دل و خوش‌نیت مانند شبنمی هستند که در گلستان جا دارد و به زیبایی‌اش می‌افزاید. در حقیقت، آنها با ویژگی‌های خود محیط را زیباتر می‌کنند.
هوش مصنوعی: حرف‌های باارزش و پرمعنا هرگز بی‌ارزش نمی‌شوند و مانند مروارید در صدفها، همیشه ارزش خود را حفظ می‌کنند. اشک‌های بهاری هم در زمان مناسب خود، جای خاصی پیدا می‌کنند و معنای عمیق‌تری می‌یابند.
هوش مصنوعی: افراد با هوش و دلایل قوی، از حرف‌های نهایی به موفقیت و مقام می‌رسند. همچنین مثل اینکه مورچه‌ای در دستان سلیمان، به راحتی جایش را به او می‌دهد، این افراد نیز به راحتی با قدرت و شایستگی خود، به موقعیت‌های برتر دست پیدا می‌کنند.
هوش مصنوعی: اگر دور باشی، نیازی به تلاش قهرمان عشق نیست؛ مانند جرقه‌ای که در نیستان یک جا را روشن می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.