هر خار این گلستان مفتاح دلگشایی است
هر شبنمی درین باغ جام جهان نمایی است
هر غنچه خموشی مکتوب سر به مهری است
هر بانگ عندلیبی آواز آشنایی است
هر لاله ای درین باغ چشمی است سرمه آلود
هر خار این بیابان مژگان دلربایی است
هر لخت دل شهیدی است دست از حیات شسته
دامان اشک ریزان صحرای کربلائی است
آیینه خانه دل از زنگ اگر برآید
هر برگ سبز این باغ طوطی خوش نوایی است
آواره طلب را خضرست هر سیاهی
کشتی شکستگان را هر موج ناخدایی ا ست
تا نور حسن مطلب گوهر فروز خاک است
هر جغد بی پر و بال در چشم خود همایی است
با دستگاه فردوس یک باغبان چه سازد؟
هر جزو حسن او را مشاطه جدایی است
هر چند قلزم عشق بر یک هواست دایم
در هر سر حبابی از شوق او هوایی است
دل چون ز پا نشیند، جان چون قرار گیرد؟
در هر شکنج زلفش هنگامه جدایی است
ای برق بی مروت، پا را شمرده بگذار
هر خار این بیابان رزق برهنه پایی است
تا عشق سایه افکند بر خامه تو صائب
مشتاق ناله توست هر جا که خوش نوایی است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل جهان را باغی میبیند که هر جزء آن، از خار و شبنم و غنچه تا لاله و موج و سیاهی، نشانه و راهنمایی به سوی حقیقت و جمال معشوق است. شاعر شرط دیدن این معنا را پاکی آینهٔ دل میداند و رنج عاشقان را، از پارهٔ دل خونین تا خار زیر پای برهنه، ارجمند میشمارد. در پایان صائب میگوید عشق چنان به شعرش اثر بخشیده که همهٔ خوشنوایان مشتاق نالهٔ او شدهاند.
هوش مصنوعی: در این گلستان هستی، حتی هر خاری کلیدی است که دل را میگشاید و هر قطرهٔ شبنم این باغ مانند جام جهاننما همهٔ عالم را نشان میدهد. یعنی هر ذرهٔ جهان آیینه و نشانهای از حقیقت است.
هوش مصنوعی: هر غنچهٔ بسته و خاموش مانند نامهٔ مهرشدهای است که رازی در دل دارد و هر نغمهٔ بلبل صدای آشنایی است که با دل سخن میگوید.
هوش مصنوعی: هر لاله در این باغ با داغ سیاه میانش مانند چشمی سرمهکشیده است و هر خار این بیابان مانند مژگان دلبری دل را میرباید.
هوش مصنوعی: هر پارهٔ دل خونین مانند شهیدی است که از زندگی دست شسته، و دامن عاشقی که اشک خونین میریزد مانند صحرای کربلا پر از خون شهیدان است.
هوش مصنوعی: اگر آیینهٔ دل از زنگار پاک شود، هر برگ سبز این باغ مانند طوطی خوشسخنی خواهد بود که در برابر آیینه سخن میآموزد و حقیقت را بازمیگوید.
هوش مصنوعی: برای سرگشتهٔ راه طلب، هر سیاهی و تاریکی مانند خضر راهنماست (چون خضر در ظلمات آب حیات یافت)، و برای کشتیشکستگان هر موج ناخدایی است که آنان را به ساحل میرساند.
هوش مصنوعی: تا وقتی پرتو جمال مطلوب خاک را مانند گوهر روشن کرده است، حتی جغد بیپروبال هم در چشم خود همای سعادت است؛ یعنی فیض آن جمال همه را ارجمند میکند.
هوش مصنوعی: یک باغبان با آن همه شکوه و گستردگی بهشت چه میتواند بکند؟ هر جزء زیبایی معشوق آرایشگر جداگانهای دارد؛ یعنی زیبایی او از حد آراستن یک نفر بیرون است.
هوش مصنوعی: هرچند دریای عشق همواره بر یک حال و یک هواست، در سر هر حبابی از شوق او هوس و سودایی جداگانه هست؛ یعنی عشق یکی است اما هر عاشق شوری خاص خود دارد.
هوش مصنوعی: وقتی دل از پا درآمده و بیتاب است، جان چگونه آرام بگیرد؟ در هر پیچ و شکن زلف معشوق غوغای جدایی و پریشانی برپاست.
هوش مصنوعی: ای برق بیرحم، با احتیاط و آهسته قدم بگذار و این خارها را نسوزان، زیرا هر خار این بیابان روزی و قسمت پای برهنهای است؛ یعنی رنج عاشقان پابرهنه نیز نصیبی ارزشمند است.
هوش مصنوعی: صائب، از وقتی عشق بر قلم تو سایه انداخته، هر خوشآوازی در هر جا مشتاق شنیدن ناله و شعر توست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر نالهٔ دل من آواز دلگشایی است
هر آه شعله سوزم مکتوب آشنایی است
هر داغ سینهٔ من مجنون خانه سوزی است
هر قطرهٔ سرشکم طفل برهنه پایی است
هر سبزه ای در این باغ آشفته ای است بی خود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.