دل بر شکن طره دلدار گران است
فریاد که این نغمه بر این تار گران است
مژگان تو با دل سر پیوند ندارد
دلجویی این آبله بر خار گران است
شد چشم تو هشیار و خراب است همان دل
بیمار سبک گشت و پرستار گران است
تیغ تو ز آمیزش جوهر گله دارد
این موج بر این قلزم خونخوار گران است
مویی شدم از فکر، که چون حلقه کنم دست
بر موی میان تو که زنار گران است؟
آن حسن محال است که از پرده برآید
بر یوسف ما جوش خریدار گران است
دل شکوه ز شمشیر سبکروح تو دارد
این آب سبک بر دل بیمار گران است
جز دست گزیدن ز لبش قسمت ما نیست
ما مفلس و آن گوهر شهوار گران است
چون رقعه ارباب طمع بر دل ممسک
داغ ستم عشق به اغیار گران است
صائب چه کند روی به صحرا نگذارد؟
بر اهل جنون سایه دیوار گران است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «گران است» مجموعهای از تصویرهای سبک هندی دربارهٔ ناتوانی عاشق و نازکی و ناز معشوق است: زلف تاب دل را ندارد، کمر تاب زنّار را ندارد و یوسفِ معشوق ازدحام خریدار را برنمیتابد. عاشق تهیدست از لب گرانبهای یار بهرهای جز حسرت ندارد و داغ عشق را تنها اهلش تحمل میکنند. در پایان، صائب دیوانهٔ عشق را چنان رمیده میداند که حتی سایهٔ دیوار بر او گران است و ناچار سر به صحرا میگذارد.
هوش مصنوعی: دل بر چین و شکنِ زلف معشوق سنگینی میکند و بار است؛ افسوس که این نغمه (دل) بر این تار (زلف) گران است. زلف ظریف تاب تحمل دل عاشق را ندارد.
هوش مصنوعی: مژگان تو میلی به پیوند و همراهی با دل من ندارد؛ چنانکه دلجویی کردن از آبله برای خار دشوار و ناخوشایند است. دل مانند آبله است و مژه مانند خار که آن را میآزارد نه آنکه نوازش کند.
هوش مصنوعی: چشم مست تو هشیار شد، اما دل من همچنان خراب و مست است؛ گویی بیمار سبک و بهبود یافته، ولی پرستار سنگین و بیمار مانده است.
هوش مصنوعی: شمشیر تو از اینکه جوهر (موجهای فولاد) در آن آمیخته است گله دارد؛ این موج بر این دریای خونریز سنگینی میکند. یعنی تیغ معشوق چنان لطیف و تیز است که حتی جوهر خودش را بار میداند.
هوش مصنوعی: از اندیشه و غم چون مو لاغر شدهام، پس چگونه دستم را چون حلقه بر کمر باریک تو بگذارم، در حالی که حتی زنّار (کمربند) نیز بر آن کمر نازک سنگینی میکند؟
هوش مصنوعی: محال است آن زیبایی از پرده بیرون آید؛ برای یوسفِ ما (معشوق) ازدحام و هیاهوی خریداران ناخوشایند و گران است، پس خود را پنهان نگه میدارد.
هوش مصنوعی: دل از شمشیر سبک و لطیف تو شکایت دارد؛ همانگونه که آبِ سبک و گوارا نیز بر دل بیمار سنگین میآید. حتی لطف تیغ تو برای دل ناتوان من تحملناپذیر است.
هوش مصنوعی: از لب معشوق بهرهای جز دست به دندان گزیدن از حسرت نداریم؛ زیرا ما تهیدستیم و آن گوهر شاهوار (لب) بسیار گرانبهاست.
هوش مصنوعی: همانگونه که نامهٔ درخواست طمعکاران بر دل آدم بخیل سنگین است، داغ ستم عشق نیز بر بیگانگان و نااهلان سنگین و ناخوشایند است؛ تنها عاشق راستین تاب آن را دارد.
هوش مصنوعی: صائب چه کند جز آنکه سر به صحرا بگذارد؟ برای دیوانگان عشق حتی سایهٔ دیوار نیز سنگین و آزارنده است و تنها صحرای بیحصار آرامشان میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.