تن آهنین و نفس گرم و دل رمیده خوش است
سپند مضطرب و مجمر آرمیده خوش است
صدف پر از گهر و ابر قطره بار نکوست
عذار یار عرقناک و می چکیده خوش است
سکون ز مرکز و گردش بجاست از پرگار
پیاله در حرکت، صحبت آرمیده خوش است
به پای قافله نتوان شدن فلک پرواز
سفر چو عیسی ازین خاکدان جریده خوش است
شکستنی است کلیدی که بستگی آرد
زبان کز او نگشاید دلی، بریده خوش است
تمام سوز نگشت از شتاب، پروانه
سفر در آتش سوزان عنان کشیده خوش است
کمان به گوشه ابرو بلند می گوید
که راست خانگی از مردم خمیده خوش است
عطا و منع مساوی است با رضامندی
درین ریاض گل چیده و نچیده خوش است
چه عمر پوچ به گفتار می کنی صائب؟
سخن که نیست در او مغز، ناشنیده خوش است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل رشتهای از تمثیلهاست دربارهٔ آنچه هر چیز را «خوش» و سزاوار میکند: اسپند بیقرار و آتشدان آرام، صدف پرگوهر، پرگار گردان و مرکز ساکن. شاعر از این مثالها به اندرز میرسد: سبکباری در سفر روحانی چون عیسی، بیارزشی زبانی که دلی نگشاید، درنگ در سوختن عاشقانه و رضا به عطا و منع. در پایان خود را از سخن بیمغز و هدر دادن عمر در گفتار پرهیز میدهد.
هوش مصنوعی: تنی سخت و پایدار، نفسی گرم و دلی رمیده از دنیا خوب است؛ همانگونه که اسپند باید بیقرار و سوزان باشد و آتشدان آرام و ثابت.
هوش مصنوعی: صدف وقتی پر از مروارید باشد و ابر وقتی باران ببارد پسندیده است؛ چهرهٔ یار نیز وقتی عرقکرده باشد و شراب وقتی صاف و چکیده باشد زیباست.
هوش مصنوعی: آرامش سزاوار مرکز است و گردش سزاوار پرگار؛ در مجلس هم جام باید در گردش باشد و همنشینی آرام و بیآشوب.
هوش مصنوعی: با همراهی کاروان نمیتوان تا آسمان پرواز کرد؛ سفر از این دنیای خاکی باید مانند عیسی تنها و سبکبار باشد.
هوش مصنوعی: کلیدی که بهجای گشودن، بستگی بیاورد باید شکسته شود؛ زبانی هم که گرهی از دلی نگشاید، بهتر است بریده باشد.
هوش مصنوعی: پروانه به سبب شتاب، کامل و پخته نسوخت؛ در آتش سوزان باید با درنگ و آهستگی پیش رفت تا سوختن کامل شود.
هوش مصنوعی: کمان با کنایه به ابروی خمیدهاش آشکارا میگوید که از مردم فروتن و خمیده، درستی و راستی درونی پسندیده است؛ یعنی ظاهر خمیده با باطن راست نیکوست.
هوش مصنوعی: برای کسی که به رضای حق خشنود است، بخشیدن و دریغ کردن یکسان است؛ در این باغ دنیا، گلی که چیده شود و گلی که چیده نشود هر دو خوب است.
هوش مصنوعی: صائب به خود میگوید: چرا عمرت را بیهوده در گفتار تلف میکنی؟ سخنی که مغز و معنا ندارد، بهتر است شنیده نشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خوش است بوسه بر آن لعل خط دمیده خوش است
بلی حلاوت شفتالوی رسیده خوش است
پیام لاله پی منع گریه ام این بود
که اشک سوخته بر خون دل چکیده خوش است
عجب که دل پی آرام مضطرب باشد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.