آسمان را خانه زنبور می دانیم ما
انجمش را دیده های شور می دانیم ما
نشأه سرشار در میخانه افلاک نیست
صبح را خمیازه مخمور می دانیم ما
جز فضای دل، به زیر آسمان هر جا که هست
تنگتر از چشم تنگ مور می دانیم ما
نعمت الوان ندارد غیر خون خوردن ثمر
قدر نان خشک و آب شور می دانیم ما
هر که می پوشد ز بیداری نظر دلهای شب
در طریق معرفت شبکور می دانیم ما
ذره ای خالی ازان خورشید عالمسوز نیست
لاله را فانوس شمع طور می دانیم ما
چون برون آرد شراب لعل ما را از خمار؟
خون دل را باده کم زور می دانیم ما
هر سفالی را که از آبش دلی گردد خنک
به ز چینی خانه فغفور می دانیم ما
می کشد ما را کجی در خاک و خون چون تیغ کج
راستی را رایت منصور می دانیم ما
دیده ما از رخ مستور روشن می شود
چهره بی شرم را بی نور می دانیم ما
گرچه ما با ماه کنعان زیر یک پیراهنیم
از حیا خود را همان مهجور می دانیم ما
ساده لوحی بین، که خود را با کمال اختیار
از غلط بینی همان مجبور می دانیم ما
با دل مجروح ما هر کس خنک بر می خورد
بی تکلف، مرهم کافور می دانیم ما
هر که بر عیب کسان دارد نظر از عیب خویش
گر سراپا چشم باشد، کور می دانیم ما
خانه هر دل که از سیلاب بی زنهار عشق
می شود زیر و زبر، معمور می دانیم ما
دیده ما چون شود روشن ز دیدار بهشت؟
زال دنیا را ز مستی حور می دانیم ما
چشم ما از سرمه توحید تا روشن شده است
سنگلاخ این جهان را طور می دانیم ما
نیست صائب در نگاه گرم ما را اختیار
این کشش از جانب منظور می دانیم ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل از زبان «ما» دیدگاهی زاهدانه و عارفانه دربارهٔ جهان بیان میکند: آسمان و نعمتهای دنیا بیثمر و آزارندهاند و تنها فضای دل وسیع است. شاعر قناعت، راستی، حیا، شبزندهداری و پرداختن به عیب خود را میستاید و ویرانیِ دل با عشق را آبادی میشمارد. با سرمهٔ توحید همهجا جلوهٔ حق دیده میشود و در پایان، کشش عاشق به معشوق از جانب خود معشوق دانسته میشود.
هوش مصنوعی: ما آسمان را مانند کندوی زنبور پرنیش و آزاردهنده میشناسیم و ستارگانش را چشمهای شور و بدچشم میدانیم.
هوش مصنوعی: در میخانهٔ آسمان مستیِ کامل و سرشار یافت نمیشود؛ حتی صبح را خمیازهٔ آدمِ خمار میبینیم که از می بیبهره مانده است.
هوش مصنوعی: جز فضای دل، هر جای دیگر زیر آسمان را از چشم تنگ مورچه هم تنگتر میدانیم.
هوش مصنوعی: نعمتهای رنگارنگ حاصلی جز خون دل خوردن ندارد؛ از این رو ما ارزش نان خشک و آب شور را میشناسیم.
هوش مصنوعی: هر کس در دل شب از بیداری و شبزندهداری چشم بپوشد و بخوابد، او را در راه معرفت شبکور میدانیم.
هوش مصنوعی: هیچ ذرهای از پرتو آن خورشید جهانسوز (حق) خالی نیست؛ حتی گل لاله را فانوسی برای شمع کوه طور میبینیم که نور الهی در آن جلوه دارد.
هوش مصنوعی: شراب سرخ چگونه میتواند ما را از خماری بیرون آورد؟ ما حتی خون دل را بادهٔ کماثر میدانیم.
هوش مصنوعی: هر کاسهٔ سفالی که آبش دلی را خنک کند، از ظرفخانهٔ چینیِ پادشاه چین بهتر میدانیم.
هوش مصنوعی: کجی ما را مانند شمشیر کج به خاک و خون میکشد؛ راستی را پرچم پیروزی میدانیم.
هوش مصنوعی: چشم ما از دیدن چهرهٔ پوشیده و باحیا روشن میشود و چهرهٔ بیشرم را بیفروغ میدانیم.
هوش مصنوعی: هرچند ما با یوسف کنعان زیر یک پیراهن و در کمال نزدیکی هستیم، از شرم و حیا باز خود را دور و جدا از او میدانیم.
هوش مصنوعی: سادهلوحی ما را ببین که با آنکه اختیار کامل داریم، از خطای دید باز خود را مجبور میپنداریم.
هوش مصنوعی: هر کس با دل زخمی ما سرد و بیاعتنا رفتار کند، بیتعارف آن را مرهم کافور میدانیم که زخم را خنک میکند.
هوش مصنوعی: هر کس به جای دیدن عیب خود به عیب دیگران چشم بدوزد، اگر سراپا چشم هم باشد او را کور میدانیم.
هوش مصنوعی: هر دلی که خانهاش با سیلاب بیامان عشق ویران شود، ما آن را آباد میدانیم.
هوش مصنوعی: چشم ما چگونه با دیدن بهشت روشن شود، در حالی که از مستی، پیرزن دنیا را حوری میپنداریم؟ یعنی دلبستگی به دنیا ما را از دیدن حقیقت محروم کرده است.
هوش مصنوعی: از وقتی که چشم ما با سرمهٔ توحید روشن شده، سنگلاخ این جهان را کوه طور و جای تجلی حق میبینیم.
هوش مصنوعی: صائب، ما در نگاه گرم و عاشقانهٔ خود اختیاری نداریم؛ این کشش را از سوی معشوقِ منظور میدانیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
آسمان را یکسر پرشور میدانیم ما
وز شراب لم یزل محمور میدانیم ما
نورحق تابیده بر اکناف عالم سربسر
نور انجم پرتوی زان نور میدانیم ما
جابجا در هر فلک بنشسته خیلی از ملک
[...]
رو به هر کوهی نماید طور میدانیم ما
هرکه گوید حرف حق منصور میدانیم ما
غایبان گر در حضور ما سخنها گفتهاند
نیست ز ایشان رنجهای، معذور میدانیم ما
قرب دلبر جز فنای عاشق بیچاره نیست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.