یاد رخسار ترا در دل نهان داریم ما
در دل دوزخ بهشت جاودان داریم ما
در چنین راهی که مردان توشه از دل کرده اند
ساده لوحی بین که فکر آب و نان داریم ما
منزل ما همرکاب ماست هر جا می رویم
در سفرها طالع ریگ روان داریم ما
همچنان در قطع راه عشق کندی می کنیم
گرچه از سنگ ملامت صد فسان داریم ما
چیست خاک تیره تا باشد تماشاگاه ما؟
سیرها در خویشتن چون آسمان داریم ما
قسمت ماچون کمان از صید خود خمیازه ای است
هر چه داریم از برای دیگران داریم ما
در بهار ما خزان ها چون حنا پوشیده است
گرچه در ظاهر بهار بی خزان داریم ما
همت پیران دلیل ماست هر جا می رویم
قوت پرواز چون تیر از کمان داریم ما
گرچه میدانیم آخر سر به سر افسانهایم
پنبه ها در گوش از خواب گران داریم ما
نیست جان سخت ما از سختی دوران ملول
زندگانی چون هما از استخوان داریم ما
گرچه غیر از سایه ما را نیست دیگر میوهای
منت روی زمین بر باغبان داریم ما
گرچه صائب دست ما خالی است از نقد جهان
چون جرس آوازه ای در کاروان داریم ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل از زبان «ما» حال عاشق و سالکی را بیان میکند که با یاد معشوق در دل سوزانش بهشتی دارد و از دنیای خاکی بینیاز است. شاعر هم از سادهلوحی و کندی و غفلت خود اعتراف میکند و هم از بینیازی، سیر درونی، قناعت و بخشندگی خود سخن میگوید. در پایان میگوید با آنکه از مال دنیا تهیدست است، مانند جرس کاروان آوازهای بلند دارد.
هوش مصنوعی: یاد چهرهٔ تو را پنهانی در دل نگه داشتهایم؛ از این رو با آنکه دلمان چون دوزخ سوزان است، در میان آن بهشتی همیشگی داریم.
هوش مصنوعی: در راه عشق که مردان حق تنها دل را توشهٔ خود کردهاند، ببین چه سادهلوحیم که هنوز در فکر آب و نان هستیم.
هوش مصنوعی: مانند ریگ روان که هر جا برود جای خود را با خود میبرد، منزل ما نیز همراه ماست و به جای خاصی بسته نیستیم.
هوش مصنوعی: با آنکه سنگ سرزنش مردم صدها سنگ تیزکن برای ما بوده و باید ما را تیز و چالاک کند، باز هم در پیمودن راه عشق کند و سست هستیم.
هوش مصنوعی: این خاک تیرهٔ دنیا چه ارزشی دارد که تماشاگاه ما باشد؟ ما مانند آسمان در درون خود سیر و گردش داریم.
هوش مصنوعی: بهرهٔ ما از شکار خود، مانند کمان، تنها خمیازه و کشیدگی است؛ هر چه داریم برای دیگران است و خود بهرهای نمیبریم.
هوش مصنوعی: هرچند در ظاهر بهاری بیخزان داریم، اما در دل این بهار، خزانها پنهان است؛ همانگونه که رنگ سرخ حنا رنگ زرد خزان را در خود پوشانده است.
هوش مصنوعی: همت و دعای پیران راهنمای ماست به هر جا برویم؛ همانگونه که تیر نیروی پروازش را از کمانِ خمیده دارد، ما نیز توان خود را از پیرانِ خمیدهقامت داریم.
هوش مصنوعی: با آنکه میدانیم سرانجام همه چیزمان افسانهای بیش نیست، باز از شدت خواب غفلت گوش خود را بستهایم و نمیشنویم.
هوش مصنوعی: جان سخت ما از سختی روزگار دلگیر نمیشود؛ ما مانند هما که از استخوان روزی میخورد، با سختیها زندگی میکنیم و قناعت داریم.
هوش مصنوعی: هرچند جز سایه میوهٔ دیگری نداریم، چون درخت بیبر، باز بر سر همهٔ مردم روی زمین و حتی باغبان منت سایهگستری داریم.
هوش مصنوعی: صائب، هرچند دست ما از ثروت دنیا خالی است، مانند زنگ کاروان در میان کاروانیان آوازه و صدایی بلند داریم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
زان لب شکّرفشان شوری به جان داریم ما
یک نیستان ناله در هر استخوان داریم ما
در بغل چون صبح، چاک بی رفویی بیش نیست
گر لباس هستی دامن فشان داریم ما
نیست ممکن نغمهٔ شوقی به کام دل زدن
[...]
رنگ زردی روکش فصل خزان داریم ما
خنده زین رو بر بهار زعفران داریم ما
این تأمّل نی ز خودداری است در قربانشدن
چشم ایمایی از آن ابروکمان داریم ما
حرف ما هرچند از دیوانگی بیربط شد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.