شیوه های چشم او را در نظر داریم ما
مو به مو زان جنبش مژگان خبر داریم ما
بلبلان در راه ما بیهوده می ریزند خار
دیده ای از دامن گل پاکتر داریم ما
زورق ما گرچه شد یکرنگ دریا چون حباب
همچنان اندیشه از موج خطر داریم ما
از پی روپوش، صندل بر جبین مالیده ایم
ورنه سر را از برای دردسر داریم ما
دیدن پا خوشترست از بال و پر طاوس را
عیب خود را در نظر بیش از هنر داریم ما
دیده حیران ما را پرده دیگر شود
نسخه از رخسار او چندان که برداریم ما
نیست آسان ترک می صائب خمارآلود را
چون ازان لبهای میگون چشم برداریم ما؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه از آشنایی شاعر با ناز و شیوههای چشم معشوق آغاز میشود و پاکی نگاه عاشق را در برابر بدگمانی بلبلان نشان میدهد. شاعر در میانه از هوشیاری در برابر خطر حتی پس از یکی شدن با دریا، پذیرفتن دردسر عشق و نگریستن به عیب خود به جای هنر سخن میگوید. در پایان، حیرت روزافزون از دیدن چهرهٔ یار و ناتوانی صائب در چشم برداشتن از لب میگون او بیان میشود.
هوش مصنوعی: ما همهٔ ناز و کرشمهها و شیوههای چشم معشوق را میشناسیم و پیش چشم داریم؛ از هر جنبش مژگان او موبهمو آگاهیم.
هوش مصنوعی: بلبلان بیهوده بر سر راه ما خار میریزند تا ما را از گل دور کنند؛ نگاه ما از دامن گل پاکتر است و قصد آلودن یا ربودن گل را نداریم.
هوش مصنوعی: هرچند قایق وجود ما مانند حباب با دریا یکی و همرنگ شده است، باز هم از موج خطر و نابودی بیمناکیم؛ یعنی حتی پس از رسیدن به وحدت، از خطر غافل نیستیم.
هوش مصنوعی: صندل را که داروی سردرد است، فقط برای پوشاندن حال خود بر پیشانی مالیدهایم؛ وگرنه سر را برای تحمل دردسر عشق میخواهیم و از آن گریزان نیستیم.
هوش مصنوعی: همانگونه که برای طاووس دیدن پای زشتش سودمندتر از نگریستن به بال و پر زیباست، ما نیز عیب خود را بیش از هنر خود در نظر داریم تا مغرور نشویم.
هوش مصنوعی: هرچه از چهرهٔ معشوق نسخه برداریم و بیشتر در آن بنگریم، بر حیرت چشم ما پردهٔ تازهای افزوده میشود؛ یعنی دیدن او حیرت را بیشتر میکند نه کمتر.
هوش مصنوعی: صائب که خمار است نمیتواند بهآسانی می را ترک کند؛ چگونه ما از آن لبهای میرنگ معشوق چشم برداریم؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
از غبار کاروان چون چشم برداریم ما؟
چون مه کنعان عزیزی در سفر داریم ما
بسکه از ساز ضعیفیها خبر داریم ما
چنگ میگردیم اگر یک ناله برداریم ما
عاشقان را صندل آسودگی دردسرست
تا به سر، دردی نباشد، دردسر داریم ما
ازکمال ما ممیپرسیکه چون آه حباب
[...]
از هجوم اشک بر دریا گذر داریم ما
ریشه نخل امید از چشم تر داریم ما
بس که باشد جنس ما را گرمی بازار غم
گوییا دکانی از سنگ شرر داریم ما!
رهروان عشق را زاد دگر در کار نیست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.