دیده سیر و دل بی مدعا داریم ما
آنچه می باید درین مهمانسرا داریم ما
آبروی بی نیازی چشمه حیوان ماست
کی چو اسکندر غم آب بقا داریم ما؟
گر به درد و داغ روزافزون خود قانع شویم
برگ عیش آماده تا روز جزا داریم ما
جنگ دارد دولت دنیا و امنیت به هم
جا به زیر تیغ از بال هما داریم ما
خصم اگر بر دست و تیغ خویش دارد اعتماد
اعتماد تیغ بر دست دعا داریم ما
شکوه از غربت درین گلزار، کافر نعمتی است
آشنایی چون نسیم آشنا داریم ما
می کند دست دعا بی برگی ما را علاج
دست پیش مردم عالم چرا داریم ما؟
چون الف هر چند ما را از دو عالم هیچ نیست
ز استقامت سقف گردون را به پا داریم ما
خم نگردد بی ثمر شاخی و از بی حاصلی
خجلت بسیار ازین قد دو تا داریم ما
می برد خاکستر ما را به سیر لامکان
آتشی کز شوق او در زیر پا داریم ما
استقامت در مزاج سرو این گلزار نیست
از گل رعنای او چشم وفا داریم ما
از تن آسانی زمین گیر فراغت نیستیم
بال پروازی ز نقش بوریا داریم ما
رحم کن ای آفتاب عشق بر ما ناقصان
کز رگ خامی به دوزخ راهها داریم ما
زان خزان خوشتر بود ما را که ایام بهار
خار در پیراهن از نشو و نما داریم ما
(پاکبازی دست بر نام و نشان افشاندن است
منت روی زمین از نقش پا داریم ما)
(نان ما را شرم در دریای خون انداخته است
گنج ها نقصان ز شرم نارسا داریم ما)
(گر بود انصاف، از اعمال ناشایست ما(ست)
شکوه ای کز ساده لوحی از قضا داریم ما)
معنی بیگانه صائب سد راه ما شده است
ورنه در هر گوشه چندین آشنا داریم ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از قناعت و بینیازی خود میگوید: چشم سیر و دل بیآرزو را آب حیات میداند و تکیهگاهش را دعا، نه دست مردم و نه شمشیر. سپس با تصویرهایی چون الف، شاخهٔ بیثمر، حصیر فقر و خورشید عشق از راستی، شرمندگی، خامی و شوق رسیدن به عالم بیمکان سخن میگوید. در پایان گلهٔ از تقدیر را نتیجهٔ کردار خود میشمارد و تنهاییاش را به گردن مضمونهای تازه و بیگانهٔ شعرش میاندازد.
هوش مصنوعی: چشممان سیر است و دلمان آرزویی ندارد. هر چه در این مهمانخانهٔ دنیا لازم است، همین را داریم.
هوش مصنوعی: آبرویی که از بینیازی به دست میآید، برای ما همان چشمهٔ آب حیات است. پس مانند اسکندر غصهٔ یافتن آب جاودانگی را نمیخوریم.
هوش مصنوعی: اگر به درد و داغ عشق، که هر روز بیشتر میشود، قانع باشیم، تا روز قیامت اسباب خوشی برایمان فراهم است.
هوش مصنوعی: دولت و اقبال دنیا با آسودگی و امنیت سر جنگ دارد. از این رو ما جای گرفتن زیر شمشیر را بر سایهٔ بال هما، که نشان پادشاهی است، ترجیح میدهیم.
هوش مصنوعی: اگر دشمن به بازو و شمشیر خود تکیه دارد، شمشیر ما دست دعاست و به آن اعتماد داریم.
هوش مصنوعی: گلهٔ غریبی کردن در این گلزار ناسپاسی است، چون نسیم آشنا مانند یاری همدم همراه ماست.
هوش مصنوعی: همانطور که درخت بیبرگ با بالا بردن شاخههایش مانند دست دعا برگ مییابد، دعا تنگدستی ما را چاره میکند. پس چرا پیش مردم دست دراز کنیم؟
هوش مصنوعی: مانند حرف الف که هیچ نقطه و زیوری ندارد، ما از دو جهان چیزی نداریم. اما با راستی و پایداری خود سقف آسمان را برپا نگه داشتهایم.
هوش مصنوعی: هیچ شاخهای بیمیوه خم نمیشود. ما بیآنکه حاصلی داشته باشیم قدمان خمیده شده و از این قامت دوتا بسیار شرمندهایم.
هوش مصنوعی: آتش شوق معشوق که زیر پای ماست، خاکستر وجودمان را تا عالم بیمکان بالا میبرد.
هوش مصنوعی: سرو این گلزار هم پایداری ندارد، با این حال ما از گل دورنگ و بیثبات آن چشم وفا داریم. این سخن طعنهای به بیوفایی دنیاست.
هوش مصنوعی: ما از تنپروری در آسایش زمینگیر نشدهایم. نقش حصیر فقر برای ما بال پرواز است.
هوش مصنوعی: ای خورشید عشق، بر ما ناپختگان رحم کن. خامی ما راههای بسیاری به دوزخ دارد و تنها گرمای تو ما را پخته میکند.
هوش مصنوعی: پاییز برای ما از بهار خوشتر است، چون در بهار از رشد و بالیدن گویی خار در پیراهن داریم و آرام نمیگیریم.
هوش مصنوعی: پاکبازی یعنی دست کشیدن از نام و نشان. ما حتی از اینکه رد پایی بر زمین میگذاریم، خود را مدیون و شرمندهٔ زمین میدانیم.
هوش مصنوعی: شرم از خواهش، نان ما را در دریای خون غرق کرده است. از حیایی که نمیگذارد دست دراز کنیم، گنجهای بسیاری از دست دادهایم.
هوش مصنوعی: اگر انصاف بدهیم، گلایهای که از سادهدلی از تقدیر داریم، از کارهای ناشایست خود ماست.
هوش مصنوعی: صائب، مضمونهای تازه و ناآشنا راه ما را بسته و مردم را از ما بیگانه کرده است. وگرنه در هر گوشه آشنایان بسیاری داشتیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
در خرابات فنا ملک بقا داریم ما
خوش بقای جاودانی زین فنا داریم ما
کشته عشقیم و جان در کار جانان کرده ایم
این حیات لایزالی خونبها داریم ما
خم می درجوش و ما سرمست و ساقی در نظر
[...]
اضطرابی طرفه در راه فنا داریم ما
چون سپند از شوق آتش زیر پا داریم ما
روزی ما می شود آخر نصیب دیگران
طالع برگشته همچون آسیا داریم ما
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.