مشکل است از کوی او قطع نظر کردن مرا
ورنه آسان است از دنیا گذر کردن مرا
بال من در گرد سر گردیدن گل ریخته است
از مروت نیست زین گلشن به در کردن مرا
نیست در کالای من چون آب روشن پشت و روی
چیست یارب مطلب از زیر و زبر کردن مرا؟
گرچه از شیشه است نازک تر دل بی صبر من
سینه پیش سنگ می باید سپر کردن مرا
پیش گل چاک گریبان باز کردن زود بود
شرم می بایست از مژگان تر کردن مرا
در شکرزاری که موران کامرانی می کنند
نیست از انصاف محروم از شکر کردن مرا
دل چه باشد تا ز من باید به پنهانی ربود؟
آخر ای بی درد، بایستی خبر کردن مرا
با چنین سامان حسن ای غنچه لب انصاف نیست
از برای بوسه ای خون در جگر کردن مرا
من که با یاد تو دنیا را فرامش کرده ام
از مروت نیست از خاطر به در کردن مرا
در بیابانی که از نقش قدم بیش است چاه
با دو چشم بسته می باید سفر کردن مرا
از صدف صد پرده صائب کار من نازکترست
آب تلخ و شور می باید گهر کردن مرا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از دشواری دل کندن از کوی معشوق میگوید و با تکرار «انصاف نیست» و «از مروت نیست» از بیمهری او گله میکند: او که دنیا را به یاد معشوق فراموش کرده، از شکر لب او محروم مانده و دلش پنهانی ربوده شده است. در کنار این گلایهها، از صداقت و یکرنگی خود و از ناگزیریاش در پذیرفتن سنگ ملامت و پیمودن راه پرخطر عشق سخن میگوید. در پایان کار خود را از کار صدف دشوارتر میداند، چون باید از تلخیها و رنجها گوهر بسازد.
هوش مصنوعی: برای من دل کندن و چشم برداشتن از کوی معشوق دشوار است؛ وگرنه گذشتن از کل دنیا برایم کار آسانی است.
هوش مصنوعی: بال و پر من در گرد سر گل (معشوق) گشتن و پروانهوار طواف کردن ریخته است؛ پس جوانمردی نیست که مرا از این گلشن بیرون کنند.
هوش مصنوعی: کالای وجود من مانند آب زلال است و ظاهر و باطنش یکی است و پشت و رویی ندارد؛ خدایا پس مقصود از زیر و رو کردن و آزمودن و پریشان کردن من چیست؟
هوش مصنوعی: هرچند دل بیطاقت من از شیشه هم نازکتر است، ناچارم سینهام را در برابر سنگ جفا و ملامت سپر کنم.
هوش مصنوعی: در برابر گل گریبان چاک کردن و رسوایی عشق را آشکار کردن زود بود؛ بهتر بود که من از گریستن و تر کردن مژگان هم شرم میکردم و عشق را پنهان نگه میداشتم.
هوش مصنوعی: در شکرستانی که حتی موران ناچیز از آن کام میگیرند، انصاف نیست که مرا از شکر (لب شیرین معشوق) محروم کنند.
هوش مصنوعی: دل چه ارزشی دارد که لازم باشد آن را پنهانی از من بربایی؟ ای بیدرد، کافی بود به من خبر دهی تا خودم آن را تقدیمت کنم.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که لبت چون غنچه است، با این همه سرمایهٔ زیبایی، انصاف نیست که برای یک بوسه جگر مرا خون کنی و مرا بیازاری.
هوش مصنوعی: من که با یاد تو همهٔ دنیا را از یاد بردهام، از جوانمردی به دور است که تو مرا از یاد و خاطرت بیرون کنی.
هوش مصنوعی: در بیابان پرخطر عشق که شمار چاهها و دامهایش از جای پاها بیشتر است، ناچارم با چشم بسته سفر کنم و بیپروا و با توکل پیش بروم.
هوش مصنوعی: صائب، کار من صدبار از کار صدف دشوارتر و ظریفتر است؛ زیرا باید از آب تلخ و شور (رنجها و ناملایمات) گوهر بسازم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.