بنازم شیشهٔ می را ، که خوش مستانه می گرید
سری خم کرده و در دامن پیمانه می گرید
کسی کش کام دل شدآشنای لذت ماتم
چنان گر نوحه سازی گرید، از افسانه می گرید
دل خود را به آن خوش می کند، حسرت کش دنیا
که با خلق جهان در یک مصیبت خانه می گرید
کسی کز وادی عقل و جنون بیرون کشد خود را
نه در معموره می خندد، نه در ویرانه می گرید
مگر آمیزش پاکیزه دارد مهر محبوبان
که شمع اندر میان خنده و پروانه می گرید
کسی کو شیشه ای خالی کند ، تا پر شود چشمش
اگر با ما کشد ساغر، به یک پیمانه می گرید
جهان درمردن دل ، گریه و سوز است ، عرفی را
که گویی در عزای عاشق جانانه می گرید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل دربارهٔ گریستن است و از تصویر شیشهٔ شراب که در جام میگرید آغاز میشود. شاعر از لذت ماتم، تسلای غم همگانی، و آرامش کسی که از عقل و جنون هر دو گذشته سخن میگوید. سپس شمعِ گریان بر پروانه را نشانهٔ مهر پاک معشوق میشمارد و در پایان، مرگ دل خود را ماتمی میداند که جهان در آن چون عزای عاشقی راستین میگرید.
هوش مصنوعی: آفرین بر شیشهٔ شراب که چه خوش و مستانه میگرید؛ سر خم کرده و در دامن پیمانه اشک (شراب) میریزد. ریختن شراب از شیشه به جام به گریستن مانند شده است.
هوش مصنوعی: کسی که دلش با لذت ماتم و غم آشنا شده، چنان است که اگر نوحهگری حتی برایش افسانهای بخواند، از همان افسانه به گریه میافتد.
هوش مصنوعی: کسی که حسرت دنیا را میکشد، دلش را با این خوش میکند که همراه همهٔ مردم جهان در یک ماتمخانه گریه میکند؛ یعنی غم همگانی برایش تسلی است.
هوش مصنوعی: کسی که خود را از قلمرو عقل و دیوانگی هر دو بیرون کشیده، نه در آبادانی شاد میشود و نه در ویرانی گریه میکند؛ از شادی و غم دنیا فارغ است.
هوش مصنوعی: گویا مهر معشوقان با پاکی و صفا آمیخته است، زیرا شمع در میان خنده (شعله و روشنی) برای پروانه اشک میریزد؛ یعنی معشوق نیز در دل بر عاشق میسوزد.
هوش مصنوعی: کسی که شیشهٔ شرابی را خالی میکند تا چشمش پر از اشک شود، اگر با ما جام بنوشد، با یک پیمانه به گریه میافتد؛ یعنی غم ما چنان است که اندکی شراب اشکش را روان میکند.
هوش مصنوعی: در مرگ دل عرفی، جهان سراسر گریه و سوز است، چنانکه گویی در عزای عاشقی راستین و جانباخته گریه میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ز صوت بلبل اندر بوستان فرزانه می گرید
جنون مست از نوای جغد در ویرانه می گرید
در این ماتم سرا، با مصلحت دانی مصاحب شو
که در بازار می خندد، و (هم) در خانه می گرید
شراب های های گریه ام، ساقی قدح می کن
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.