با همه افسردگی، مفت تماشاییم ما
موجها دارد پری، چندانکه میناییم ما
رنگها گل کردهایم، اما در آغوش عدم
بیضهٔ طاووس زیر بال عنقاییم ما
منزل ما محمل ما، سعی ما افتادگیست
همچو اشک از کاروان لغزش پاییم ما
بیخودی عمریست از دل میکشد رخت نفس
تا برون خود، جهانی دیگر آراییم ما
نردبان چاک دل تا قصر گردون بردن است
چون سحر، از خویش آسان برنمیآییم ما
گوشهٔ آرام دیگر از کجا یابد کسی؟
چون نفس، در خانهٔ دل هم نمیپاییم ما
امتیاز وصل و هجران دورباش کس مباد
آه از این غفلت که با او نیز تنهاییم ما
صرفهٔ کوشش ندارد یاد عمر رفتهام
فرصت از کف میرود تا دست میساییم ما
تا به همت بگذریم از هرچه میآید به پیش
همچو فرصت، یکقلم دیساز فرداییم ما
بیحضوری نیست، استقبال از خود رفتگان
سجدهای کردی به دامانی که میآییم ما
شوخی آثار معنی، بیعبارت مشکل است
فاشتر گوییم: او هم اوست، تا ماییم ما
بیمحابا کیست بیدل! از سر ما بگذرد؟
چون شکست آبله، یک قطره دریاییم ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی دربارهٔ هستی ناپایدار انسان است که جلوههایش از نیستی برمیخیزد. شاعر خود را به تخم طاووس زیر بال عنقا، اشک لغزان و نفس بیقرار مانند میکند و از غفلتی مینالد که حتی در وصل هم او را تنها میگذارد. او بر بیحاصلی حسرت عمر رفته و ضرورت گذشتن از خود تأکید میکند. در پایان میگوید تا «ما» هست، دوگانگی با «او» برجاست و قطره با شکستن خود دریا میشود.
هوش مصنوعی: ما با همهٔ افسردگی و بیرونقی ظاهری، تماشایی رایگان و دیدنی هستیم؛ مانند شیشهٔ مینا که هرچند ساکن است، پری (شراب یا خیال پری) در آن موج میزند.
هوش مصنوعی: ما رنگهای بسیار پدید آوردهایم، اما همه در آغوش نیستی است؛ مانند تخم طاووس که زیر بال عنقا، پرندهای که وجود ندارد، نهفته است. یعنی جلوههای ما در اصل از عدم است.
هوش مصنوعی: منزل ما همان محمل ماست و کوشش ما افتادن و فروتنی است؛ ما مانند اشک هستیم که از کاروان جدا شده و با لغزش پا پیش میرود.
هوش مصنوعی: عمری است که بیخودی نفس و هستی ما را از دل بیرون میبرد تا در بیرون از خود جهانی دیگر بسازیم.
هوش مصنوعی: شکافتن دل همچون نردبانی است که انسان را تا کاخ آسمان میبرد؛ ولی ما مانند صبح که با شکافتن پرده برمیآید، به آسانی از خود بیرون نمیآییم.
هوش مصنوعی: کسی کجا میتواند گوشهٔ آرامش دیگری بیابد، وقتی ما مانند نفس حتی در خانهٔ دل هم دوام و قرار نداریم؟
هوش مصنوعی: خدا کند که فرقگذاشتن میان وصل و هجران مانع و پردهای برای کسی نشود؛ افسوس از این غفلت که حتی در کنار معشوق نیز تنهاییم.
هوش مصنوعی: یاد کردن عمر گذشته سودی برای کوشش ندارد؛ تا ما از حسرت دست بر دست میساییم، فرصت از دست میرود.
هوش مصنوعی: برای آنکه با همت از هرچه پیش میآید بگذریم، مانند فرصت یکسره دیروز را با فردا همساز میکنیم و به آن دل نمیبندیم.
هوش مصنوعی: به پیشواز کسانی که از خود رفتهاند رفتن بیحضور نیست؛ اگر به دامنی سجده کردی، بدان که ما همانجا میآییم و در آن حاضریم.
هوش مصنوعی: نشان دادن شوخی و ظرافت معنا بیواسطهٔ عبارت دشوار است؛ پس آشکارتر میگوییم: تا وقتی ما خود را میبینیم، او هم او جداگانه است و دوگانگی برجاست.
هوش مصنوعی: ای بیدل، کیست که بیپروا از سر ما بگذرد؟ ما مانند تاول ترکیده، یک قطرهایم که دریا شده است و فروتنی و شکستن ما را بیکران کرده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
زیر شمشیر حوادث پای بر جاییم ما
رو نمی تابیم از سیلاب، دریاییم ما
پرده غفلت نمی گردد بصیرت را حجاب
گر چه از پوشیده چشمانیم، بیناییم ما
مطلب ما گوهر عبرت به دست آوردن است
[...]
هر قدر زور آورد عشقت شکیباییم ما
شمع سان در سوختنها پای بر جاییم ما
کس زحال تیره روزان جنون آگاه نیست
همچو شب در خود نهان از جوش سوداییم ما
می رویم از خویشتن چون شمع با بال نگاه
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.