ز هر نقشی که دل از دیده گیرد پاک میآیم
گدای معنی پاکم تهی ادراک میآیم
گهی رسم و ره فرزانگی ذوق جنون بخشد
من از درس خردمندان گریبان چاک میآیم
گهی پیچد جهان بر من گهی من بر جهان پیچم
بگردان باده تا بیرون ازین پیچاک میآیم
نه اینجا چشمک ساقی نه آنجا حرف مشتاقی
ز بزم صوفی و ملا بسی غمناک میآیم
رسد وقتی که خاصان ترا با من فتد کاری
که من صحراییم پیش ملک بیباک میآیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از حال و هوای روحانی و حالتهای مختلف درونی خود سخن میگوید. او خود را گدای معنی میداند و به دنبال درک عمیقتری از زندگی است. در عین حال، اشاره میکند که گاهی به دنیا و گاهی از آن فاصله میگیرد. او از فضای خالی و انتظاری که بین صفات انسانی و روحانی برقرار است، میگوید و نشان میدهد که در این حال سرگردانی و عدم قطعیت وجود دارد. شاعر همچنین به ورود خاصانی به زندگیاش اشاره میکند که بر کثرت تجربههای او تأثیر میگذارند.
هوش مصنوعی: از هر چیزی که دل از آن دوری کند و آن را نبیند، من به سوی مفهوم خالص و معصوم میآیم. من مانند گدایی هستم که از درک و شناخت بسیاری چیزها بیبهرهام.
هوش مصنوعی: گاهی اوقات مسیر و روش خردمندان الهامبخش شور و شوق دیوانگی میشود، و من از یادگیری افراد دانا چنان تحت تأثیر قرار میگیرم که دلم میخواهد همه چیز را کنار بگذارم و خودم را به حالت افراطی برسانم.
هوش مصنوعی: گاهی دنیا بر من میچرخد و گاهی من بر دنیا میچرخم. این باده را بگردان تا من از این پیچیدگی بیرون بیایم.
هوش مصنوعی: نه در اینجا دلخوشی ساقی وجود دارد و نه در آنجا سخن دلانگیزی از عاشق. از محفل صوفی و ملا به شدت ناراحت و غمگین به سوی شما میآیم.
هوش مصنوعی: زمانی خواهد رسید که افرادی خاص، با من کاری خواهند داشت که من به عنوان یک بیابانی، بیپروا به پیشگاه پادشاه میروم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.