یکی دیوانهٔ کو بود در بند
بلب میگفت رازی با خداوند
یکی بر لب نهادش گوش حالی
که تا واقف شود زان سرِّ عالی
بحق میگفت: این دیوانهٔ تو
که بود او مدّتی هم خانهٔ تو
چو در خانه نگنجیدی تو با او
که در خانه تو میبایست یا او
بحکم تو کنون زین خانه رفتم
چو توهستی من دیوانه رفتم
درین مذهب که جز این هیچ ره نیست
بترکه ما و من شرک و گنه نیست
برون آ ای پسر زین خانهٔ تنگ
که بار تو گرانست و خرت لنگ
ازینجا رخت سوی لامکان کش
بُراق عشق را در زیرِ ران کش
که بار عشق را جان بارگیرست
ولی میدان خلدش ناگزیرست
ملازم باش این در راه که ناگاه
بقرب خویشتن خاصت کند شاه
حضور تست اصل تو و گر هیچ
حضور تو همی باید دگر هیچ
اگر تو حاضر درگاه گردی
ز مقبولان قرب شاه گردی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: دیوانهای در بند زیر لب به خدا میگوید که چون من و تو در یک خانه نمیگنجیدیم، به فرمان تو خودم را کنار گذاشتم تا تنها تو بمانی. عطار از این حکایت نتیجه میگیرد که در راه عشق، گناهی جز خودبینی و «من» گفتن نیست. سپس مخاطب را فرامیخواند که از خانهٔ تنگ تن بیرون آید، بر براق عشق سوار شود و با حضور دائم بر درگاه حق، به قرب پادشاه حقیقی برسد.
هوش مصنوعی: دیوانهای که در بند و زنجیر بود، زیر لب رازی را با خداوند در میان میگذاشت.
هوش مصنوعی: کسی بیدرنگ گوشش را نزدیک لب او برد تا از آن راز بلند آگاه شود.
هوش مصنوعی: دیوانه به خدا میگفت: این دیوانهٔ تو مدتی با تو در یک خانه (خانهٔ دل و هستی) همنشین بود.
هوش مصنوعی: چون من و تو با هم در یک خانه نمیگنجیدیم و در آن خانه یا باید تو میماندی یا من،
هوش مصنوعی: اکنون به فرمان تو از این خانه بیرون رفتم؛ چون تو هستی، من دیوانه کنار رفتم. یعنی هستی خود را برای حضور حق رها کرد.
هوش مصنوعی: در این آیین عشق که راهی جز این ندارد، شرک و گناهی جز ما و من گفتن (خودبینی) نیست.
هوش مصنوعی: ای پسر، از این خانهٔ تنگ (تن و خودی) بیرون بیا، که بار تو سنگین است و مرکبت لنگ و ناتوان.
هوش مصنوعی: از این جهان رخت خود را به سوی عالم بیمکان ببر و براق عشق را مرکب خود کن و بر آن سوار شو.
هوش مصنوعی: زیرا بار عشق را جان باید بکشد و مرکب آن باشد، اما میدان بهشت جاودان ناگزیر جایگاه آن است.
هوش مصنوعی: در این راه پیوسته بر درگاه بمان، تا ناگهان پادشاه (خداوند) تو را به نزدیکی خاص خود برگزیند.
هوش مصنوعی: اصل و حقیقت تو حضور دل تو بر درگاه است و جز آن هیچ؛ تنها حضور تو لازم است و چیز دیگری نه.
هوش مصنوعی: اگر بر درگاه حق حاضر و آماده باشی، از پذیرفتهشدگان و نزدیکان شاه خواهی شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.