ز همراهان جدایی مصلحت نیست
سفر بی‌روشنایی مصلحت نیست
چو ملک و پادشاهی دیده باشی
پس شاهی گدایی مصلحت نیست
شما را بی‌شما می‌خواند آن یار
شما را این شمایی مصلحت نیست
چو خوان آسمان آمد به دنیا
از این پس بی‌نوایی مصلحت نیست
در این مطبخ که قربانست جان‌ها
چو دونان نان ربایی مصلحت نیست
بگو آن حرص و آز راه زن را
که مکر و بدنمایی مصلحت نیست
چو پا داری برو دستی بجنبان
تو را بی‌دست و پایی مصلحت نیست
چو پای تو نماند پر دهندت
که بی‌پر در هوایی مصلحت نیست
چو پر یابی به سوی دام حق پر
که از دامش رهایی مصلحت نیست
همای قاف قربی ای برادر
هما را جز همایی مصلحت نیست
جهان جوی و صفا بحر و تو ماهی
در این جو آشنایی مصلحت نیست
خمش باش و فنای بحر حق شو
به هنبازی خدایی مصلحت نیست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به موضوع جدایی از همراهان و لزوم داشتن روشنایی در راه می‌پردازد. مولانا تأکید می‌کند که برای رسیدن به مقام‌های عالی مانند پادشاهی یا قرب الهی، نباید در انزوا و بی‌توجهی به دیگران زندگی کرد. او به خواننده می‌گوید که در دنیای مادی، حب به مال و قدرت به زیان است و باید از حرص و آز پرهیز کرد. همچنین، اشاره می‌کند که برای حرکت و پیشرفت در مسیر روحانی، انسان باید به تلاش و فعل مشغول باشد و تنها با تکیه بر توانایی‌های خود می‌تواند به مقصد برسد. در پایان، دعوت به فنا شدن در حقیقت و الهی شدن می‌کند که تنها در این حالت می‌توان به معرفت و آشنایی واقعی دست یافت.
هوش مصنوعی: همنشینی با دوستان و همراهان در سفر و زندگی لازم و مفید است و بدون وجود نور و روشنی (هدایت و آگاهی) در راه، سفر کردن بی‌فایده می‌شود.
هوش مصنوعی: اگر پادشاهی و مقام والایی را دیده باشی، پس بی‌احترامی به خود و تنزل به مقام گدایی و فقر شایسته نیست.
هوش مصنوعی: یار شما شما را بدون در نظر گرفتن وجود شما می‌خواند، بنابراین وجود شما برای او اهمیت ندارد و نیازی به خودخواهی و جلوه‌گری نیست.
هوش مصنوعی: چون سفرهٔ آسمانی (یا نعمت‌های الهی) به زمین آمده و دسترسی به آن فراهم شده، دیگر زندگی در فقر و بی‌نوایی مناسب نیست.
هوش مصنوعی: در این آشپزخانه که جان‌ها برای قربانی شدن حاضرند، گرفتن نان به شیوهٔ دون‌ها مناسب نیست.
هوش مصنوعی: حرص و آز مانند دزدی است که راه را بر انسان می‌بندد و این نوع فریب‌کاری و دورویی صحیح نیست.
هوش مصنوعی: وقتی که توانایی حرکت داری، باید دست و پا به کار بیندازی؛ زیرا وقتی که بدون دست و پا باشی، شرایط برای تو مناسب نیست.
هوش مصنوعی: وقتی پای تو دیگر نمانده و نمی‌توانی پرواز کنی، پس بی‌پر نمی‌توانی در آسمان پرواز کنی و این برای تو مناسب نیست.
هوش مصنوعی: وقتی به مقام یا نعمت حقیقی (دام حق) دست پیدا کنی، دیگر لازم نیست از دام آن رهایی بخواهی، زیرا ماندن در آن مقام و نعمت برای تو نیکو و مصلحت‌مند است.
هوش مصنوعی: ای برادر، پرندهٔ خوشبختی که به قاف قرب خداوند نزدیک است، تنها هم‌پرواز با همای آن قاف، بهبود و مصلحت تو است.
هوش مصنوعی: جهان و صفا همچون دریا است و تو مانند ماهی در این دریا، آشنایی با آنها ضروری و مناسب نیست.
هوش مصنوعی: خاموش باش و در عین فنا شدن در دریا و حضور خداوند، بازی با مصلحت و کارهای دنیا جایز نیست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههای دیگر
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.