آدمیسان و نیک محضر باش
تا تو را بر دواب فضل نهند
تو به عقل از دواب ممتازی
ورنه ایشان به قوت از تو بهند
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: سعدی در این قطعهٔ کوتاه اندرزی، انسان را به آدممنشی و نیکوکاری فرامیخواند تا بر جانوران برتری یابد. استدلال او این است که مایهٔ برتری آدمی بر چهارپایان فقط خرد است، زیرا آنان در زور و توان از انسان بیشترند. پس آدمیِ بیخرد و بدرفتار هیچ امتیازی بر حیوان ندارد.
هوش مصنوعی: مانند انسان رفتار کن و خوشبرخورد و نیکسیرت باش تا تو را بر چهارپایان برتری دهند.
هوش مصنوعی: برتری تو بر چهارپایان تنها به سبب خرد است؛ وگرنه آنان از نظر نیروی بدنی از تو قویترند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
همه عطار شکل و ناک دهند
همه بزاز روی و دلق زهند
تا ترا مالش زبان ندهند
راز را با تو در میان ننهند
گوهری پیش مفلسی ننهند
این بلندی به هر کسی ندهند
هیچ بی پیشوا قدم ننهند
دامنش را ز دست خود ندهند
این ابوالقاسمان که پیش رهند
چه به طفلان نارسیده دهند؟
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.