سهل گفتی به ترک جان گفتن
من بدیدم، نمیتوان گفتن
جان فرهاد خسته شیرین است
کی تواند به ترک جان گفتن؟
دوست میدارمت به بانگ بلند
تا کی آهسته و نهان گفتن؟
وصف حسن جمال خود خود گو
حیف باشد به هر زبان گفتن
تا به حدی است شکر دهنت
که نشاید سخن در آن گفتن
گر نبودی کمر، میانت را
کی توانستمی نشان گفتن؟
ز آرزوی لبت عراقی را
شد مسلم حدیث جان گفتن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل که در میان مثنوی عشاقنامه آمده، با این ادعا آغاز میشود که دست کشیدن از جان آسان نیست، زیرا جان عاشق خودِ معشوق است؛ همانگونه که جان فرهاد شیرین بود. سپس عاشق تصمیم میگیرد عشقش را آشکارا و با صدای بلند بگوید. پس از آن به وصف زیبایی معشوق میپردازد: دهان کوچک و شیرین و کمر باریکی که جز با کمربند نشانی از آن نیست. در پایان عراقی میگوید آرزوی لب معشوق به او حقِ سخن گفتن از جان را داده است.
هوش مصنوعی: تو آسان گفتی که باید از جان دست کشید. من آن را آزمودم و دیدم که نه میتوان چنین کرد و نه حتی میتوان آن را بر زبان آورد.
هوش مصنوعی: جان فرهادِ رنجدیده خودِ شیرین است. او چگونه میتواند جانش را رها کند؟ «شیرین» هم به معشوق فرهاد اشاره دارد و هم به شیرین بودن جان.
هوش مصنوعی: با صدای بلند میگویم که دوستت دارم. تا کی باید این عشق را آهسته و پنهانی گفت؟
هوش مصنوعی: وصف زیباییات را خودت بگو، زیرا دریغ است که هر زبانی از آن سخن بگوید.
هوش مصنوعی: دهان شیرین تو چنان شیرین و کوچک است که نمیتوان دربارهاش سخن گفت. شاید مقصود این هم باشد که در آن دهانِ تنگ جایی برای سخن نیست.
هوش مصنوعی: کمر تو چنان باریک است که گویی وجود ندارد. اگر کمربند نبود، چگونه میتوانستم جای آن را نشان دهم؟
هوش مصنوعی: عراقی از آرزوی لب جانبخش تو این حق را یافته است که از جان سخن بگوید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عاشقی چیست ترک جان گفتن
سر کونین بیزبان گفتن
عشق پی بردن از خودی رستن
علم پی کردن از عیان گفتن
رازهایی که در دل پر خون است
[...]
سهل گفتی به ترک جان گفتن
من بدیدم، نمیتوان گفتن
جان فرهاد خسته شیرین است
کی تواند به ترک جان گفتن؟
دوست میدارمت به بانگ بلند
[...]
سهل باشد به ترک جان گفتن
ترک جانان نمیتوان گفتن
هر چه زان تلختر بخواهی گفت
شکرین است از آن دهان گفتن
توبه کردیم پیش بالایت
[...]
مدح تو گفتم و چو بود دروغ
من پشیمان شدم از آن گفتن
بعد ازین هجو تو نکو گویم
سخن راست را توان گفتن
شکر آن را چه سان توان گفتن
نیست ممکن به صد زبان گفتن
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.