اگر، ای آرزوی جان که تویی
باز بینم تو را چنان که تویی
شوم از قید جسم و جان فارغ
به تو مشغول وز جهان فارغ
گر تو روزی به گفتن سخنی
التفاتی کنی به مثل منی
چون حدیث تو بشنود گوشم
رود از حال خویشتن هوشم
دیده را دیدن تو میباید
دیدنت گرچه شوق افزاید
بستهٔ عقل و هوش را زین پس
چشم جادو و خال شوخ تو بس
هر نفس چشم شوخت، از پی ناز
شیوهٔ تازه میکند آغاز
لبت آب حیات جان من است
شوق پیدا غم نهان من است
با لبت، کو حیات شد جان را
قدر نبود خود آب حیوان را
مشکن دل، چنان که عادت توست
که دلم مخزن محبت توست
نه فراغت به حسب حال منت
نه مجالی که بشنوم سخنت
گر به سالیت نوبتی بینم
بود احیای جان مسکینم
با تو بینم رقیب و من گذران
دیده بر هم نهاده، دل نگران
جان ما را تعلقی که به توست
با خود آوردهایم، آن ز نخست
هر چه دل را بدان نباشد آز
دیده فارغ بود ز دیدن باز
دل بخواهد که دیده را بیند
دیده حیران، که تا کجا بیند؟
اندران ره کزو نشان جویند
سر فدا کرده، ترک جان گویند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این مثنوی معشوق را خطاب میکند و میگوید دیدار او یا شنیدن یک سخنش او را از تن و جان و هوش رها میکند. سپس چشم و خال و لب معشوق را برتر از آب حیات میشمارد، از دلشکنی و دوری او و حضور رقیب شکایت میکند و به دیداری در سال خرسند است. در پایان عشق را پیوندی ازلی میداند که میل دل چشم را به دنبال خود میکشد و در راه جستن نشان معشوق باید سر و جان را فدا کرد.
هوش مصنوعی: ای کسی که آرزوی جان منی، اگر بار دیگر تو را همانگونه که هستی ببینم،
هوش مصنوعی: از بند تن و جان آزاد میشوم؛ تنها به تو میپردازم و از همهٔ جهان بینیاز میشوم.
هوش مصنوعی: اگر روزی با گفتن سخنی به کسی مانند من توجهی نشان دهی،
هوش مصنوعی: همین که گوشم سخن تو را بشنود، از خود بیخود میشوم و هوشم از دست میرود.
هوش مصنوعی: چشم من دیدار تو را میخواهد، هرچند دیدنت اشتیاق را بیشتر میکند.
هوش مصنوعی: از این پس، برای کسی که عقل و هوشش در بند است، همان چشم جادوگر و خال دلربای تو کافی است.
هوش مصنوعی: چشم شوخ تو هر لحظه برای ناز کردن شیوه و ترفندی تازه را آغاز میکند.
هوش مصنوعی: لب تو برای جان من چون آب حیات است؛ شوقم آشکار است ولی غمم پنهان.
هوش مصنوعی: در برابر لب تو که مایهٔ زندگی جان شده، آب حیات دیگر ارزشی ندارد.
هوش مصنوعی: چنان که عادت توست دلم را مشکن، زیرا دل من گنجینهٔ محبت توست.
هوش مصنوعی: نه تو به اندازهٔ حال من فرصت پرداختن به من را داری، و نه من مجالی دارم که سخنت را بشنوم.
هوش مصنوعی: اگر در یک سال تنها یک بار تو را ببینم، همان مایهٔ زنده شدن جان بیچارهٔ من است.
هوش مصنوعی: رقیب را کنار تو میبینم و ناچار از کنارتان میگذرم، با چشمانی بسته و دلی پریشان.
هوش مصنوعی: دلبستگی جان ما به تو از آغاز با ما بوده و آن را از ازل همراه خود آوردهایم.
هوش مصنوعی: هر چیزی که دل به آن آرزو و میلی ندارد، چشم هم از دیدنش بینیاز است و به آن نمینگرد.
هوش مصنوعی: دل میخواهد چشم معشوق را ببیند، اما چشم حیران است که تا کجا و تا چه حد میتواند ببیند.
هوش مصنوعی: در راهی که نشانی از معشوق میجویند، عاشقان سر را فدا میکنند و از جان دست میشویند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چون بیامد بوعده بر سامند
آن کنیزک سبک زبام بلند
برسن سوی او فرود آمد
گفتی از جنبشش درود آمد
جان سامند را بلوس گرفت
[...]
چیست آن کاتشش زدوده چو آب
چو گهر روشن و چو لؤلؤ ناب
نیست سیماب و آب و هست درو
صفوت آب و گونه سیماب
نه سطرلاب و خوبی و زشتی
[...]
ثقة الملک خاص و خازن شاه
خواجه طاهر علیک عین الله
به قدوم عزیز لوهاور
مصر کرد و ز مصر بیش به جاه
نور او نور یوسف چاهی است
[...]
ابتدای سخن به نام خداست
آنکه بیمثل و شبه و بیهمتاست
خالق الخلق و باعث الاموات
عالم الغیب سامع الاصوات
ذات بیچونش را بدایت نیست
[...]
الترصیع مع التجنیس
تجنیس تام
تجنیس تاقص
تجنیس الزاید و المزید
تجنیس المرکب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.