عاشقان در کمین معشوقند
ساکنان زمین معشوقند
عاشقان را ز دوست نگزیرد
بلبل اندر هوای گل میرد
اندرین ره، اگر مقامی هست
هس ماوای عاشقان الست
چون که حسن آمد از عدم به وجود
عشق در نور او ملازم بود
جان، چو مامور شد به امر احد
منتظر یافت عشق بر سر حد
گر تو از عشق فارغی، باری
من ندارم به غیر ازین کاری
هست جانم چنان به عشق غریق
که ندارد گذر به هیچ طریق



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این سرآغاز فصل دهم عشاقنامه دربارهٔ وابستگی ناگزیر عاشق به معشوق است و آن را با مثال بلبل و گل نشان میدهد. شاعر ریشهٔ عشق را ازلی میداند: عشق با پیدایش حسن همراه بود و جان هنگام آمدن به هستی، عشق را چشمبهراه خود یافت. در پایان شاعر از خود سخن میگوید و میگوید که کاری جز عشق ندارد و جانش چنان در آن غرق است که راه بیرونرفتنی نمییابد.
هوش مصنوعی: عاشقان همیشه در انتظار و کمین دیدار معشوقاند و اهل زمین همه در قلمرو و فرمان معشوقاند.
هوش مصنوعی: عاشقان چارهای جز دوست ندارند و بی او نمیتوانند بود؛ همانگونه که بلبل در آرزوی گل جان میدهد.
هوش مصنوعی: اگر در این راه عشق جایگاه و منزلی باشد، آن جایگاهْ مأوای عاشقانِ روز الست است؛ یعنی کسانی که در عهد ازلی به پرسش «الست بربکم» پاسخ «بلی» دادند.
هوش مصنوعی: هنگامی که زیبایی از نیستی به هستی آمد، عشق در پرتو نور آن همراه و ملازمش بود؛ یعنی عشق با پیدایش حسن همزاد است.
هوش مصنوعی: آنگاه که جان به فرمان خدای یگانه مأمور به آمدن شد، عشق را دید که پیشاپیش بر مرز هستی چشمبهراه اوست.
هوش مصنوعی: اگر تو از عشق آسوده و بیخبری، دستکم بدان که من جز عشق کار دیگری ندارم.
هوش مصنوعی: جانم چنان در عشق غرق شده است که از هیچ راهی نمیتواند از آن بیرون رود و رهایی یابد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چون بیامد بوعده بر سامند
آن کنیزک سبک زبام بلند
برسن سوی او فرود آمد
گفتی از جنبشش درود آمد
جان سامند را بلوس گرفت
[...]
چیست آن کاتشش زدوده چو آب
چو گهر روشن و چو لؤلؤ ناب
نیست سیماب و آب و هست درو
صفوت آب و گونه سیماب
نه سطرلاب و خوبی و زشتی
[...]
ثقة الملک خاص و خازن شاه
خواجه طاهر علیک عین الله
به قدوم عزیز لوهاور
مصر کرد و ز مصر بیش به جاه
نور او نور یوسف چاهی است
[...]
ابتدای سخن به نام خداست
آنکه بیمثل و شبه و بیهمتاست
خالق الخلق و باعث الاموات
عالم الغیب سامع الاصوات
ذات بیچونش را بدایت نیست
[...]
الترصیع مع التجنیس
تجنیس تام
تجنیس تاقص
تجنیس الزاید و المزید
تجنیس المرکب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.