دل ما، چون چراغ عشق افروخت
خرمن خویشتن به عشق بسوخت
انجم افروز اندرون عشق است
علت حکم کاف و نون عشق است
چون ز قوت سوی کمال آمد
کرسی تخت لایزال آمد
عشق معنی صراط عشاق است
عشق صورت رباط عشاق است
تا ازین راه بر کران نشوی
در خور خیل صادقان نشوی
چون تویی صورت و تویی معنی
مکن از عشق خویشتن دعوی
خویشتن را مبین، چو عشق آمد
شربت عشق بیخود آشامد
هر که زین باده جرعهای بخورد
به تن و جان خویش کی نگرد؟
اندرونی که درد او دارد
هرگز او را زیاد نگذارد
هر محبت، که در دلی پیداست
بی شک آن انقطاع غیر خداست
ابجد عشق، هر که خواهند نخست
ز آنچه آموخت لوح ذهن بشست
چون دلت تخته را فرو شوید
با تو این راز خود دلت گوید
ای دل، ای دل، خمیر مایه تویی
طفل را هست شیر و دایه تویی
جای عشقی و جای معشوقی
همگی از برای معشوقی
میروی در سرای خستهدلان
این کرم بین تو با شکستهدلان
منزلش دل شد و هوایش عشق
دوستش دل شد، آشنایش عشق



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این مثنوی در ستایش عشق است و آن را سبب آفرینش و راه و منزل عاشقان میداند. شاعر میگوید عاشق باید خودبینی را کنار بگذارد، بیخود از بادهٔ عشق بنوشد و دانستههای پیشین را از لوح ذهن بشوید تا دل راز عشق را بر او آشکار کند. در پایان دل را خطاب میکند و آن را جایگاه عشق و معشوق و همدم دلشکستگان میخواند.
هوش مصنوعی: وقتی دل ما چراغ عشق را روشن کرد، همهٔ هستی و دارایی خود را در آتش عشق سوزاند.
هوش مصنوعی: آنچه درون را مانند ستارگان روشن میکند عشق است، و سبب فرمان آفرینش «کن» (کاف و نون) نیز عشق است.
هوش مصنوعی: وقتی عشق از حالت توانایی و امکان به کمال و فعلیت رسید، تکیهگاه و پایهٔ تخت پروردگار جاودان شد.
هوش مصنوعی: عشق در باطن، راه و صراط عاشقان است و در ظاهر، منزلگاه و کاروانسرای آنان.
هوش مصنوعی: تا از این راه نگذری و به پایان آن نرسی، شایستهٔ پیوستن به گروه راستان و صادقان نمیشوی.
هوش مصنوعی: چون هنوز خودت را صورت و معنی میدانی و به خود مینگری، ادعای عاشقی مکن.
هوش مصنوعی: وقتی عشق آمد، خود را نبین؛ زیرا شربت عشق را باید بیخود و فارغ از خویش نوشید.
هوش مصنوعی: هر کس جرعهای از این بادهٔ عشق بنوشد، دیگر به تن و جان خود توجهی نمیکند.
هوش مصنوعی: دلی که درد عشق او را دارد، هرگز او را از یاد نمیبرد و غافل نمیگذارد.
هوش مصنوعی: هر محبتی که در دلی آشکار باشد، بیگمان نشانهٔ بریدن از غیر خدا و پیوستن به اوست.
هوش مصنوعی: هر که بخواهد نخستین الفبای عشق را بیاموزد، باید ابتدا هرچه پیشتر آموخته از لوح ذهن خود بشوید.
هوش مصنوعی: وقتی دلت لوح خود را از نقشهای پیشین پاک کند، خودِ دلت این راز عشق را به تو خواهد گفت.
هوش مصنوعی: ای دل، تو اصل و مایهٔ همه چیز هستی؛ برای کودکِ جان، هم شیر و هم دایه تو هستی.
هوش مصنوعی: ای دل، تو جایگاه عشق و جایگاه معشوق هستی و سراسر برای معشوق آفریده شدهای.
هوش مصنوعی: عشق به خانهٔ دلخستگان میرود؛ این بزرگواری و لطف او را با دلشکستگان ببین.
هوش مصنوعی: منزل و جایگاه عشق، دل شد و آرزو و هوای دل، عشق؛ دوست عشق دل است و آشنای دل عشق.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چون بیامد بوعده بر سامند
آن کنیزک سبک زبام بلند
برسن سوی او فرود آمد
گفتی از جنبشش درود آمد
جان سامند را بلوس گرفت
[...]
چیست آن کاتشش زدوده چو آب
چو گهر روشن و چو لؤلؤ ناب
نیست سیماب و آب و هست درو
صفوت آب و گونه سیماب
نه سطرلاب و خوبی و زشتی
[...]
ثقة الملک خاص و خازن شاه
خواجه طاهر علیک عین الله
به قدوم عزیز لوهاور
مصر کرد و ز مصر بیش به جاه
نور او نور یوسف چاهی است
[...]
ابتدای سخن به نام خداست
آنکه بیمثل و شبه و بیهمتاست
خالق الخلق و باعث الاموات
عالم الغیب سامع الاصوات
ذات بیچونش را بدایت نیست
[...]
الترصیع مع التجنیس
تجنیس تام
تجنیس تاقص
تجنیس الزاید و المزید
تجنیس المرکب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.