عاشقان ره به عشق میپویند
درس تنزیل عشق میگویند
از می عشق اگر چه بیخبرند
راه جانان به جان همی سپرند
از شراب الست مستانند
تا ابد جمله می پرستانند
از می شرق دوست مست شدند
همه در پای عشق پست شدند
خویشتن را ز دست از آن دادند
کاندر آن کوی رخت بنهادند
از می نیستی چو بیخبرند
راه عشقش بسر چگونه برند؟
عشق را رهگذر دل و جان است
اولش طعنه در دل و جان است
دلم این مستی از الست آورد
این طلب زان هوا به دست آورد
دوست آنجا نظر چو بر ما کرد
اثر آن ظهور پیدا کرد
این صفا زان نظر پدید آمد
عشق را آنجا مگر پدید آمد
آرزومند آن نظر ماییم
روز و شب اندرین تمناییم
شده در هر دلیش پیوندی
کرده در پای هر یکی بندی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این مثنوی از عشاقنامه حال عاشقان را بیان میکند که از شراب ازلی روز الست مستاند و جان خود را در راه معشوق مینهند. شاعر میگوید تنها کسی که از خود فانی شود راه عشق را به پایان میبرد و آغاز این راه رنج دل و جان است. سپس از زبان خود میگوید که مستی و طلبش از نگاه ازلی دوست برخاسته و اکنون شب و روز آرزوی همان نگاه را دارد، نگاهی که همه دلها را به خود پیوسته و پایبند کرده است.
هوش مصنوعی: عاشقان راه را با نیروی عشق میپیمایند و درسشان خواندن و گفتن آیات و فرمان عشق است؛ عشق برایشان مانند کتاب آسمانی است.
هوش مصنوعی: هرچند از شراب عشق بیخود و از خود بیخبرند، با جان خود راه معشوق را میپیمایند و جان را در این راه میگذارند.
هوش مصنوعی: آنان از شراب روز الست، یعنی پیمان ازلی با خدا، مست شدهاند و تا ابد همه بادهپرست، یعنی دلبستهٔ عشق او، میمانند.
هوش مصنوعی: از بادهای که از مشرق جمال دوست برآمد مست شدند و همه در برابر عشق فروتن و خاکنشین گشتند.
هوش مصنوعی: از آن رو خود را از دست دادند و از خود گذشتند که در کوی معشوق ساکن شدند و بار خود را آنجا نهادند.
هوش مصنوعی: کسانی که از باده نیستی و فنا بیخبرند و از خود نگذشتهاند، چگونه میتوانند راه عشق او را به پایان برسانند؟
هوش مصنوعی: گذرگاه عشق دل و جان است و آغاز آن زخم زدن و آسیب رساندن به دل و جان است.
هوش مصنوعی: دل من این مستی را از روز الست با خود آورده و این طلب و اشتیاق را از همان شور و هوای ازلی به دست آورده است.
هوش مصنوعی: آنجا که دوست در ازل به ما نگاه کرد، اثر آن تجلی در ما آشکار شد.
هوش مصنوعی: این صفا و روشنی دل از همان نگاه پدید آمد و گویی عشق نیز در همانجا زاده شد.
هوش مصنوعی: ما مشتاق دوباره دیدن همان نگاه دوستیم و شب و روز در این آرزو به سر میبریم.
هوش مصنوعی: عشق او با هر دلی پیوندی دارد و بر پای هر عاشقی بندی نهاده و همه را گرفتار و پایبند خود کرده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چون بیامد بوعده بر سامند
آن کنیزک سبک زبام بلند
برسن سوی او فرود آمد
گفتی از جنبشش درود آمد
جان سامند را بلوس گرفت
[...]
چیست آن کاتشش زدوده چو آب
چو گهر روشن و چو لؤلؤ ناب
نیست سیماب و آب و هست درو
صفوت آب و گونه سیماب
نه سطرلاب و خوبی و زشتی
[...]
ثقة الملک خاص و خازن شاه
خواجه طاهر علیک عین الله
به قدوم عزیز لوهاور
مصر کرد و ز مصر بیش به جاه
نور او نور یوسف چاهی است
[...]
ابتدای سخن به نام خداست
آنکه بیمثل و شبه و بیهمتاست
خالق الخلق و باعث الاموات
عالم الغیب سامع الاصوات
ذات بیچونش را بدایت نیست
[...]
الترصیع مع التجنیس
تجنیس تام
تجنیس تاقص
تجنیس الزاید و المزید
تجنیس المرکب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.