به غمزه روز الستم همین معامله بود
ابد رسید و نیاسودم این چه مشغله بود
نصیب من ز ازل درد بی دوا گردید
که بردباری هرکس به قدر حوصله بود
ببوی من سبب اجتماع دل ها گشت
جنون که باعث آشفتگی سلسله بود
به صفحه نقش خط و خال خویشتن نقاش
نکو کشید که آیینه در مقابله بود
دلم ز سر دهانش به قیل و قال افتاد
لطیفه یی ز لبش صد هزار مسئله بود
لبش به دادن کامم نمود جهد اما
به غمزه کرد حوالت که بد معامله بود
فریب قول بداندیش گرگ فاسد گشت
ربود یوسفی از ما که چشم قافله بود
به نکته گفت خجل می کنم «نظیری » را
ز قول خویش فراموش کرد این صله بود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از گرفتاری ازلی خود در دام غمزهٔ معشوق مینالد؛ گرفتاریای که از روز الست آغاز شده و تا ابد آرامش نیافته است. سپس از جنون، راز دهان و لب معشوق، و غمزهٔ بدمعاملهای سخن میگوید که کامش را نمیدهد. در پایان از سخنچینی بدخواهان شکوه میکند که یوسفِ او را ربودند، و با طنزی تلخ میگوید پاداشی که از وعدهٔ معشوق نصیبش شد، فراموش شدن بود.
هوش مصنوعی: از روز الست با غمزهٔ معشوق همین سروکار و گرفتاری را داشتم. اکنون تا ابد رسیدهام و هنوز نیاسودهام؛ این چه گرفتاری و کار پرزحمتی بود!
هوش مصنوعی: از روز ازل سهم من دردی بیدرمان شد، زیرا به هر کس به اندازهٔ ظرفیت و تحملش رنج دادند. گویا ظرفیت من بیشتر بود، پس دردم نیز بیشتر شد.
هوش مصنوعی: جنون معمولاً سبب پریشانی و از هم گسستن زنجیر و رشته است، اما به امید و بوی من مایهٔ گرد آمدن دلها شد. سلسله هم به معنای زنجیر دیوانگان است و هم به معنای زلف و رشتهٔ پیوند.
هوش مصنوعی: نقاش، نقش خط و خال خود را بر صفحه زیبا کشید، چون آینه روبهرویش بود و از روی آن میکشید. میتواند اشارهای عرفانی باشد به اینکه آفریننده جمال خود را در آینهٔ آفرینش نمایان کرد.
هوش مصنوعی: دل من بر سر راز دهان او، که از کوچکی گویی نیست، به بحث و جدل افتاد. هر نکتهٔ لطیفی که از لب او برمیآمد، صدها هزار مسئله و پرسش پدید میآورد.
هوش مصنوعی: لب معشوق کوشید تا آرزوی مرا برآورد، اما کار را به غمزهاش واگذاشت و غمزه طرفِ معاملهٔ بدی بود و کامم را نداد.
هوش مصنوعی: فریب سخن بدخواهان مانند گرگی تبهکار شد و یوسفی را که چشم و چراغ کاروان بود از ما ربود. یعنی سخنچینی رقیبان، معشوقِ عزیز را از ما جدا کرد.
هوش مصنوعی: معشوق با نکتهسنجی گفت که نظیری را شرمنده خواهد کرد، یعنی با بخشش خود او را شرمندهٔ احسان میکند؛ اما وعدهٔ خود را از یاد برد و صله و پاداش نظیری همین فراموشی بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به کوی میکده یا رب سحر چه مشغله بود
که جوش شاهد و ساقی و شمع و مشعله بود
حدیث عشق که از حرف و صوت مستغنیست
به ناله دف و نی در خروش و ولوله بود
مباحثی که در آن مجلس جنون میرفت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.