ساقیا توبه شکستم، جرعهای می ده به دستم
من ز می ننگی ندارم، میپرستم میپرستم
سوختم از خوی خامان، بر شدم زین ناتمامان
ننگم است از ننگ نامان، توبه پیش بت شکستم
رفتم و توبه شکستم، وز همه عیبی برستم
با حریفان خوش نشستم، با رفیقان عهد بستم
من نه مرد ننگ و نامم، فارغ از انکار عامم
می فروشان را غلامم، چون کنم، چون میپرستم
دین و دل بر باد دادم، رخت جان بر در نهادم
از جهان بیرون فتادم، از خودی خود برستم
خرقه از تن برکشیدم، جام صافی در کشیدم
عقل را بر سر کشیدم، در صف رندان نشستم
خرقه را زنار کردم، خانه را خمار کردم
گوشهٔ در باز کردم، زان میان مردانه جستم
ساقیا باده فزون کن، تا منت گویم که چون کن
خیزم از مسجد برون کن، کز می دوشینه مستم
گر چو عطارم که آبم میبرد از دیده خوابم
بس که از باده خرابم، نیستم واقف که هستم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل قلندرانه سخن کسی است که توبهٔ زاهدانه را شکسته و از ساقی شراب میخواهد. گوینده خرقه و نام و ننگ و عقل را رها میکند، بندهٔ میفروشان میشود و در صف رندان مینشیند. در پایان، از مسجد به بیرون میگریزد و در مستیِ رمزیِ عرفانی چنان از خود بیخود میشود که از هستی خویش آگاه نیست.
هوش مصنوعی: ای ساقی، توبهام را شکستم؛ جرعهای شراب به دستم بده. من از شرابخواری شرمی ندارم و شیفته و پرستندهٔ شرابم.
هوش مصنوعی: از خوی ناپختگان به جان آمدم و از این مردم ناقص فاصله گرفتم و برتر شدم. از کسانی که دلبستهٔ آبرو و ناماند بیزارم و توبهام را پیش معشوق (بت) شکستم.
هوش مصنوعی: رفتم و توبه را شکستم و از همهٔ عیبها، یعنی ریا و خودبینیِ زاهدانه، رها شدم. با همپیالگان به خوشی نشستم و با یاران پیمان بستم.
هوش مصنوعی: من اهل پروای آبرو و نام نیستم و از انکار و سرزنش مردم عامی آسودهام. بندهٔ میفروشانم؛ چه کنم که شیفتهٔ شرابم.
هوش مصنوعی: دین و دلم را بر باد دادم و بار جانم را بر درگاه معشوق نهادم. از این جهان بیرون افتادم و از خودیِ خویش رها شدم.
هوش مصنوعی: خرقهٔ زهد را از تن بیرون آوردم و جام شراب ناب را سر کشیدم. بر عقل شوریدم و آن را کنار زدم و در صف رندان نشستم.
هوش مصنوعی: خرقه را به زنار بدل کردم و خانه را میخانه ساختم. گوشهٔ در را گشودم و دلیرانه از میان این قیدها بیرون جستم.
هوش مصنوعی: ای ساقی، شراب را بیشتر کن تا به تو بگویم چه کنی: مرا از مسجد بیرون ببر، زیرا از شراب دیشب هنوز مستم.
هوش مصنوعی: اگر چون عطارم که اشک چشمم خواب را از دیدهام میبرد، از بسیاری شراب چنان خراب و بیخودم که نمیدانم کیستم و اصلاً هستم یا نه.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
دیده و دل تا به عقد گوهر و لعل تو بستم
بر رخ از جزع یمان بس رشته مرجان گسستم
جان سپاری را به پایت سرفکندم و ز رقیبان
مردم از خجلت که ماند غیر این کاری ز دستم
دور چون با من رسد ساقی مرا ساغر مپیما
[...]
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.