نام وصلش به زبان نتوان برد
ور کسی برد ندانم جان برد
وصل او گوهر بحری است شگرف
ره بدو مینتوان آسان برد
دوش سرمست درآمد ز درم
تا قرار از من سرگردان برد
زلف کژ کرد و برافشاند دلم
برد شکلی که چنان نتوان برد
دل من تا که خبر بود مرا
راه دزدیده بدو پنهان برد
زلف چوگان صفتش در صف کفر
گوی از کوکبهٔ ایمان برد
از فلک نرگس او نرد دغا
قرب صد دست به یک دستان برد
ذرهای پرتو خورشید رخش
آفتاب از فلک گردان برد
لمعهای لعل خوشاب لب او
رونق لاله و لالستان برد
گفتم ای جان و جهان جان عزیز
کس ازین بادیهٔ هجران برد
گفت جان در ره ما باز و بدانک
آن بود جان که ز تو جانان برد
دل عطار چو این نکته شنید
جان بدو داد و به جان فرمان برد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی با دشواری و خطرناکی وصال معشوق آغاز میشود. سپس شاعر آمدن شبانهٔ معشوق مست را روایت میکند که با زلف و چشم و چهره و لبش دل و ایمان او را میرباید و بر خورشید و لاله برتری مییابد. در پایان، در گفتوگویی، عاشق میپرسد آیا کسی از بیابان هجران جان به در میبرد. معشوق پاسخ میدهد که باید جان را باخت، و عطار جانش را تسلیم میکند و فرمان او را میپذیرد.
هوش مصنوعی: نام وصال او را نمیتوان بر زبان آورد، و اگر کسی چنین کند نمیدانم جان سالم به در خواهد برد یا نه.
هوش مصنوعی: وصال او مانند گوهری شگفت در دل دریایی ژرف است و رسیدن به آن آسان نیست.
هوش مصنوعی: دیشب معشوق مست از در من وارد شد و آرام و قرار را از منِ سرگشته گرفت.
هوش مصنوعی: زلفش را کج کرد و افشاند و دلم را پریشان کرد؛ با چنان شیوهای دل را برد که هیچکس نمیتواند چنین ببرد.
هوش مصنوعی: تا زمانی که هنوز از خود خبر داشتم، دلم پنهانی و دزدانه راه خود را به سوی او پیدا کرد.
هوش مصنوعی: زلف او که مانند چوگان خمیده است، در میدانِ کفر گوی را از سپاه و شکوه ایمان ربود؛ یعنی زیبایی زلفش بر ایمان چیره شد.
هوش مصنوعی: چشم فریبکار او در بازی نرد با فلک، با یک حیله نزدیک صد دست را برد؛ یعنی چشمش در فریبکاری از فلک نیز برتر است.
هوش مصنوعی: ذرهای از پرتو چهرهٔ خورشیدمانند او، رونق خورشید را از آسمان گردان گرفت.
هوش مصنوعی: درخششی از لب سرخ و شاداب او، زیبایی و رونق لاله و لالهزار را از میان برد.
هوش مصنوعی: به او گفتم: ای جان و جهان و جان عزیز من، آیا کسی از این بیابان جدایی جان سالم به در میبرد؟
هوش مصنوعی: گفت: جان را در راه ما فدا کن و بدان که جان واقعی آن است که معشوق آن را از تو بگیرد.
هوش مصنوعی: دل عطار چون این نکته را شنید، جانش را به او سپرد و از صمیم جان فرمانش را پذیرفت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چه گویم گردش گردون دون را
که خس را بر سر اوج آسمان برد
جوانمردان و آدم زادگان را
ز بهر نانشان آب از رخان برد
کسان را داد مال و جاه دنیا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.