داغت ای تشنه جگر! بر جگری نیست که نیست
سر سودای تو در هیچ سری نیست که نیست
پای مردانه نهادی به ره وادی عشق
گرچه دیدی که در آن ره خطری نیست که نیست
تشنه لب، جان به سپردی به لب آب روان
در غمت اشک روان، از بصری نیست که نیست
با لب خشک، سرت شمرجدا کرد ز تن
زین مصیبت به جهان، چشم تری نیست که نیست
خاک عالم به سرم کز دم شمشیر و سنان
بر تنت ای شه خوبان، اثری نیست که نیست
از جوانان تو در معرکهٔ کرب وبلا
برسر نیزهٔ بیداد، سری نیست که نیست
زان شراری که از او خیمه و خرگاه تو سوخت
بر دل خلق دو عالم، شرری نیست که نیست
سر پر نور تو بر نی، ولی از گوشهٔ چشم
به یتیمان خود اکنون نظری نیست که نیست
شرم از فاطمه دارم که برم نام تنور
ورنه درخانه خولی، خبری نیست که نیست
از سرکوی تو زینب نتواند رفتن
ورنه در خاطر زارش، سفری نیست که نیست
نازنین طفل یتیم تو رقیه در شام
ناله وا ابتایش سحری نیست که نیست
« ترکی» از کوی تو شاها! شده محروم ولی
زایر کعبه کویت دگری نیست که نیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر سوگنامهای در رثای امام حسین است که با ردیف «نیست که نیست» فراگیری غم او را نشان میدهد. شاعر از تشنگی و شهادت او به دست شمر، زخمهای تنش، سرهای جوانانش بر نیزه، سوختن خیمهها و ماجرای تنور خولی یاد میکند. سپس به اندوه زینب و نالهٔ رقیه در شام میپردازد و در پایان از محرومیت خود از زیارت کوی امام شکوه میکند.
هوش مصنوعی: ای تشنهجگر (امام حسین)، هیچ دلی نیست که داغ تو را بر خود نداشته باشد و هیچ سری نیست که شوق و سودای تو در آن نباشد.
هوش مصنوعی: تو با دلیری و مردانگی در راه وادی عشق گام نهادی، با آنکه میدانستی در آن راه هر گونه خطری هست.
هوش مصنوعی: با لب تشنه در کنار آب روان جان سپردی و هیچ چشمی نیست که در غم تو اشک روان نداشته باشد.
هوش مصنوعی: شمر سرت را با لب خشک و تشنه از تن جدا کرد و از این مصیبت در جهان هیچ چشمی نیست که گریان نباشد.
هوش مصنوعی: خاک عالم بر سرم، ای پادشاه خوبان، که بر تن تو هیچ جایی نیست که زخم شمشیر و نیزه بر آن نمانده باشد.
هوش مصنوعی: در میدان جنگ کربلا، از جوانان تو هیچکس نماند که سرش بر سر نیزهٔ ستم نرفته باشد.
هوش مصنوعی: از آتشی که خیمه و سراپردهٔ تو را سوزاند، بر دل همهٔ مردم دو جهان شرارهای افتاده است.
هوش مصنوعی: سر نورانی تو بر سر نیزه است، اما هنوز هم از گوشهٔ چشم به یتیمان خود نگاه میکنی و نظر داری.
هوش مصنوعی: از حضرت فاطمه شرم دارم که نام تنور را بر زبان آورم؛ وگرنه از آنچه در خانهٔ خولی بر سر مبارک تو گذشت، همهگونه خبر هست.
هوش مصنوعی: زینب نمیتواند از کنار تو و از کوی تو دل بکند و برود؛ وگرنه در دل غمگینش اندیشهٔ سفرها و اسارت پیش رو هست.
هوش مصنوعی: رقیه، کودک نازنین و یتیم تو، در شام هر سحر نالهٔ «وای پدرم» سر میدهد.
هوش مصنوعی: ای شاه، «ترکی» از زیارت کوی تو محروم مانده است، اما هیچکس دیگری نیست که زائر کوی تو که همچون کعبه است نباشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
روشن از پرتوِ رویت نظری نیست که نیست
مِنَّت خاکِ درت بر بصری نیست که نیست
ناظرِ روی تو صاحب نظرانند آری
سِرِّ گیسوی تو در هیچ سَری نیست که نیست
اشکِ غَمّازِ من ار سرخ برآمد چه عجب؟
[...]
خسته چشم تو صاحب نظری نیست که نیست
تشنه لعل تو روشن گهری نیست که نیست
این چه شورست که حسن تو به عالم افکند؟
که نمکدان ملاحت جگری نیست که نیست
بخیه شبنم و گل بر رخ کار افتاده است
[...]
اشک من مانع آه سحری نیست که نیست
ورنه آه سحری را اثری نیست که نیست
خبر این است که کس نیست ز خود بیخبران
ورنه در بی خبریها خبری نیست که نیست
مست آن شد که لب از باده ی مستانه ببست،
[...]
شورش عشق تو درهیچ سری نیست که نیست
منظر روی تو زیب نظری نیست که نیست
نیست یک مرغ دلی کش نفکندی بقفس
تیر بیداد تو تا پر به پری نیست که نیست
ز فغانم ز فراق رخ و زلفت بفغان
[...]
بر سر راه تو افتاده سری نیست که نیست
خون عشاق تو در رهگذری نیست که نیست
غیرت عشق عیان خون مرا خواهد ریخت
که نهان با تو کسی را نظری نیست که نیست
من نه تنها ز سر زلف تو مجنونم و بس
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.