«چگونه بنگرم صحن چمن را
که افسردند یاس ویاسمن را»
ز من باد صبا از راه یاری
رسان پیغام مرغان چمن را
بگو در کربلا در خون کشیدند
نهال سنبل و، سرو سمن را
چمن از بلبلان،گردید خالی
گلستان شد مکان، زاغ و زغن را
بگو آبش نداده سر بریدند
حسین آن شاه بی غسل و کفن را
بگو جسم حسین افتاده بر خاک
بگو کشتند طفلان حسن را
بگو زینب شد از شهر و وطن دور
چسان یادآورم شهر و وطن را
به خون آغشته شد چون جسم قاسم
نبویم بعد از این مشک ختن را
گذر کردی اگر بر نعش اکبر
به گو آن یوسف گل پیرهن را
که از داغ تو«ترکی» همچو یعقوب
گرفته گوشهٔ بیت الحزن را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این سوگنامه در رثای شهیدان کربلاست و شاعر از باد صبا میخواهد پیام این مصیبت را به مرغان باغ برساند. او با تصویرهای باغ، شهیدان را به گل و سرو، و دشمنان را به زاغ و زغن مانند میکند. سپس از سر بریدن حسین بی غسل و کفن، کشته شدن فرزندان امام حسن، آوارگی زینب و به خون غلتیدن قاسم یاد میکند. در پایان از صبا میخواهد به علیاکبر، آن یوسف گلگونپیراهن، بگوید که ترکی مانند یعقوب در غم او در کنج غمکده نشسته است.
هوش مصنوعی: چگونه به صحن باغ نگاه کنم، در حالی که گلهای یاس و یاسمن را پژمرده کردند؟ مراد از یاس و یاسمن جوانان و کودکان خاندان امام حسین است که در کربلا کشته شدند.
هوش مصنوعی: ای باد صبا، از سر دوستی پیام مرا به مرغان باغ برسان.
هوش مصنوعی: به آنان بگو که در کربلا نهال سنبل و سرو سمن را به خون کشیدند؛ یعنی جوانان خوشقامت و زیباروی اهل بیت را کشتند.
هوش مصنوعی: باغ از بلبلان خالی شد و گلستان جایگاه زاغ و زغن گردید؛ یعنی نیکان از میان رفتند و بدکاران جایشان را گرفتند.
هوش مصنوعی: بگو حسین را، آن شاهی که بی غسل و کفن ماند، تشنه و بی آنکه آبش بدهند سر بریدند.
هوش مصنوعی: بگو پیکر حسین بر خاک افتاده است و فرزندان امام حسن را نیز کشتند.
هوش مصنوعی: بگو زینب از شهر و وطن خود دور افتاد؛ با این حال من چگونه از شهر و وطن خویش یاد کنم؟
هوش مصنوعی: چون پیکر قاسم به خون آغشته شد، از این پس دیگر مشک ختن را نخواهم بویید و از خوشیها دست میکشم.
هوش مصنوعی: ای باد صبا، اگر بر پیکر بیجان علیاکبر گذشتی، به آن یوسف که پیراهنش از خون گلگون است بگو:
هوش مصنوعی: که ترکی (شاعر) از داغ تو مانند یعقوب در غم یوسف، در گوشهٔ غمکده نشسته و گوشهنشین شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
لقب کردهست روحا خویشتن را
به دل در راه داده اهرمن را
شفیع انگیخت پیران کهُن را
که نزد شه برند آن سروبُن را
برای حکم او بنهاد تن را
بسی تیمارداری کرد زن را
به کام دل بدیدم خویشتن را
گرفتم در بر آن سیمین بدن را
به دستم داد زلفی کز نسیمش
جگر خون گردد آهوی ختن را
ببوسیدم بنا گوشی که عکسش
[...]
چو بگشایی لب شکر شکن را
لبا لب در شکرگیری سخن را
لبت گوید دلیری کن به بوسی
مرا زهره نباشد، صد چو من را
به دل آتش زدی و می دمی دم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.