نبایستی هم اول مهر بستن
چو در دل داشتی پیمان شکستن
به ناز وصل پروردن یکی را
خطا کردی به تیغ هجر خستن
دگربار از پری رویان جماش
نمیباید وفای عهد جستن
اگر کنجی به دست آرم دگر بار
منم زین نوبت و تنها نشستن
ولیکن صبر تنهایی محال است
که نتوان در به روی دوست بستن
همیگویم بگریم در غمت زار
دگر گویم بخندی بر گرستن
گر آزادم کنی ور بنده خوانی
مرا زین قید ممکن نیست جستن
گرم دشمن شوی ور دوست گیری
نخواهم دستت از دامن گسستن
قیاس آن است سعدی کز کمندش
به جان دادن توانی باز رستن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ابراز احساسات خود نسبت به عشق و جدایی میپردازد و بیان میکند که نباید در ابتدای مهر (فصل عشق) به کسی که پیمان شکسته، عشق ورزید. او به شدت از درد هجر و تنهایی رنج میبرد و میگوید که نمیتواند در غم دوستش، تنهایی را تحمل کند. شاعر با دلسردی به سرنوشتی فکر میکند که اگر دوباره فرصتی بیابد، تنها خواهد بود و از تنهایی رنج خواهد برد. او تأکید میکند که حتی اگر به او ظلم شود یا در عشق قرار گیرد، هرگز قادر نیست از پیوند خود با محبوبش جدا شود. در نهایت، سعدی به این نتیجه میرسد که عشق به قدری قدرتمند است که حتی مرگ نیز نتواند از آن جدا کند.
هوش مصنوعی: اگر در دل عهد و پیمانی داشتی، نباید از اول مهر و محبت میبستی و یا به کسی عشق میورزیدی.
هوش مصنوعی: به خاطر محبت و رابطهی نزدیک با کسی، او را در دل پرورش دادهای، اما این کار اشتباه بوده است؛ زیرا حالا با جدایی و بیوفایی او دچار درد و رنج شدهای.
هوش مصنوعی: دیگر نباید از زیباییهای پریرویان انتظار وفای به عهد را داشت، زیرا این انتظار غیرواقعی است.
هوش مصنوعی: اگر دوباره فرصتی به من برسد که جایی را به دست بیاورم، من همانم که این بار تنها و در گوشهای نشستهام.
هوش مصنوعی: اما صبر بر تنهایی بسیار دشوار است و نمیتوان در دل دوست را بست یا او را نادیده گرفت.
تصحیح AI: من میگویم که در غم تو باید بگریم و نالان باشم، اما بعد از مدتی به خودم میگویم که تو بر گریستن من خواهی خندید. (AI: من میگویم که در غم تو باید بگریم و نالان باشم، اما بعد از مدتی به خودم میگویم که بهتر است بخندم و از گریه دست بردارم.)
هوش مصنوعی: اگر مرا از قید و بند آزاد کنی یا اگر مرا به بندگی خود بپذیری، در هر حال، رهایی از این بندها برای من امکانپذیر نخواهد بود.
هوش مصنوعی: اگر تو دشمن من شوی یا دوستی کنی، باز هم نمیتوانم دامن تو را رها کنم و از تو جدا شوم.
هوش مصنوعی: سعدی میگوید: قیاس (مقایسه) این است که اگر کسی به خاطر عشقی که به تو دارد جان بدهد، نمیتواند از کمند عشق تو رهایی یابد. در واقع، عشق تو مانند کمندی است که انسان را به خود میبندد و جدا شدن از آن دشوار است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
همیشه با خردمندان نشستن
سراسر پندشان را کار بستن
ازین سو زهره در گوهر گسستن
وز آن سو مه به مروارید بستن
ندارد و سود با ایشان نشستن
چنین بهتر کز ایشان باز رستن
چو میدانستی افتادن به ناچار
نبایستی چنین بالا نشستن
به پای خویش رفتن به نبودی
کز اسب افتادن و گردن شکستن؟
چه میخواهی پیاپی عهد بستن
چو عادت کردهای پیمان شکستن
به جان میبایدم پیوند با تو
گرم پیوندِ جان خواهی گسستن
اگر خواهی به حسرت سینه سفتن
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.