گنجور

غزل شمارهٔ ۱۲

 
مولوی
مولوی » دیوان شمس » غزلیات
 

ای نوبهار عاشقان داری خبر از یار ما

ای از تو آبستن چمن و ای از تو خندان باغ‌ها

ای بادهای خوش نفس عشاق را فریادرس

ای پاکتر از جان و جا آخر کجا بودی کجا

ای فتنه روم و حبش حیران شدم کاین بوی خوش

پیراهن یوسف بود یا خود روان مصطفی

ای جویبار راستی از جوی یار ماستی

بر سینه‌ها سیناستی بر جان‌هایی جان فزا

ای قیل و ای قال تو خوش و ای جمله اشکال تو خوش

ماه تو خوش سال تو خوش ای سال و مه چاکر تو را

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برگ سبز » شمارهٔ ۱ » (افشاری) (۰۵:۵۵ - ۱۳:۲۵) خواننده آواز: ذبیحی، سیّدجواد سراینده شعر آواز: مولوی (غزل) مطلع شعر آواز: ای نوبهار عاشقان، داری خبر از یار ما

برای معرفی آهنگهای دیگری که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

بهروز نوشته:

سلام بر عاشقان

ناشناس نوشته:

جایی شنیدم و خوندم . داری خبر از یار ما

محمد رضا نوشته:

جویبار راستی که از خدا می آید وقتی به سینه ها مینشیند ابن سیناها خلق میشوند و بر جانها که مینشیند جان آن افزایش می یابد
این شعر یک حالت خاص را بیان کرده ولی اگر تعمیم بدهیم زمانیکه این جویبار راستی بر سیه خلقی می نشیند یک جمعیت را متعالی میکند .و مشکلات زیادی را حل میکند

مهناز نوشته:

سلام

ادامۀ غزل :
ای بوستان سرخوشان، بر سروِ ما عطری فشان
هر سو مرو دامن کشان، ای ساقی مشکل گشا

کانال رسمی گنجور در تلگرام