گنجور

حاشیه‌ها

بیقرار در ‫۲ سال قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۴:۰۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » ملحقات و مفردات » شمارهٔ ۱۴:

حاصل بداهه سرایی امشب در گروه وزین « ادیبانه » با مطلعی از استاد سخن 

« باد بهاری  وزید از طرف مرغزار 
باز به گردون رسید ناله ی هر مرغ زار »

چهچه مرغان مست ، دل برد از هرچه هست
گل به‌گلستان نشست ، مژده رسان بر هزار

رود برآمد ز کوه ، سرو به صدها شکوه
تازه شود جان و‌ روح ، زین همه لطف از بهار 

غنچه به شور آمده ست ، لاله به سور آمده ست
از ره دور آمده ست ، باده غنیمت شمار 

دوره ی باد است و بید ، آمده عیدی سعید
لطف خدا شد مزید ، بر سر هر شاخه زار

نعره ی ابر است و باد ، غنچه قبایش گشاد
نغمه مرغان شاد ، باده و می در کنار 

سنجد و سیب است و سار، سکه ی سیمین شمار
سبزه به سینی گذار ، سفره به شادی برآر

غنچه ی لبهای تو ، بلبل چشمان من 
هر دو به هم آمدند گرچه به قصد شکار

« هر گل و برگی که هست یاد خدا می کند »
کم ز گلی کی بُوَد ، خسته دلی بیقرار

#رضارضایی « بیقرار »

بیقرار در ‫۲ سال قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۴:۰۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸:

« دشت و دمن بوی بهاران گرفت

شور ز گلبانگ هزاران گرفت »

 

گل ز چمن ، دشت و دمن گشته مست

عطر خوش از باده ی باران گرفت 

 

لاله به سرخی شده است جلوه گر 

جام می از دست نگاران گرفت 

 

نغمه ی خوش سر دهد اینک نسیم 

صوت خوش از چهچه یاران گرفت 

 

رود ، که غرش کند اندر مسیر 

شور و شر از ابر بهاران گرفت 

 

نرگسِ مست ، آمده بی قیل و قال 

باده از آن ، دیده خماران گرفت

 

بید که در خواب خوشی رفته بود

سرو صفت ، دست چناران گرفت

 

غنچه که در دیده ی صبح ، وا شده

نکهتی از شاخه سواران گرفت 

 

چین و چروک از رخ صحرا برفت

لاله ، رخ از لاله عذاران گرفت 

 

قامت سرو راست شد از یُمن عید 

شد کژی و شومیِ زاران گرفت

 

چشم بد از قامت گل دور باد 

رخصت خود از کف خاران گرفت

 

آنکه قرار از دل ما برده بود 

رفت و رخ از دیده ی باران گرفت

 

#رضارضایی « بیقرار 

عباسی-فسا @abbasi۲۱۵۳ در ‫۲ سال قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۳:۵۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۴۹:

مُسَبِّب سبب این جا در سبب بربست
تو آن ببین که سبب می‌کُشد ز بی‌سببی
به نظر می رسد در اینجا «می‌کَشد» صحیح نباشد و می‌کُشد دارای معنی است.

شکسته بسته بگفتم یکی دو لفظ عرب
أَتَیتُ أَطْلُبُ فی حَیِّکُم مَقام أَبی
آمده ام که در قبیله شما جایگاه پدرم را طلب کنم

چه جای گرمی و سوگند پیش آن بینا؟
و کَیفَ یُصْرَعُ صَقْرٌ بِصَولةِ الْخَرَبِ؟
چگونه شاهین از حمله و قدرت هوبره، مغلوب می‌شود و شکست می‌خورد. (مگر می‌شود که شاهین از هوبره شکست بخورد؟)

روان شد اشک ز چشم من و گواهی داد
کَما یَسیلُ مِیاهُ السَّقا مِنَ الْقَرَبِ
همانگونه که آبِ آبکش (آب‌فروش) از مشک (قرابه) جاری می‌شود.

چه چاره دارم غماز من هم از خانه‌ست
رخم چو سکه زر، آب دیده‌ام سُحُبی
سُحُبی: ابری (اب دیده ام مثل هوای ابری بارانی است.)

Mehrdad Irani در ‫۲ سال قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۲:۳۷ دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » راز آفرینش [ ۱۵-۱] » رباعی ۱۴:

دوست عزیزم آقای آرسین الاهی. شما اسرار هویدا نکنی بهتره. دوست عزیز این افاضات چیه اخه به عنوان علم مطرح کردی و نوشتی اینجا.

عطا در ‫۲ سال قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۲:۳۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۹۵:

در حاشیه ها منتظر نظر دوستان اهل ادب بودم اما ظاهرا این شعر زیبا سهم دوستان مشتاقِ به موسیقی بود

سامان در ‫۲ سال قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۱:۰۲ دربارهٔ حافظ » قطعات » قطعه شمارهٔ ۲۱:

امروز ۱ فروردین ۱۴۰۳ 

مبارک باد بر ایرانی 

ابوالفضل غفاری در ‫۲ سال قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۸:۱۷ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۶:

من وقتی آهنگ این سروده رو با صدای آقای قربانی می‌شنوم بهم آرامش میده. شبی نیست که من این آهنگ رو گوش نکنم.

کوروش در ‫۲ سال قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۶:۲۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۱۸ - قصهٔ اهل سبا و حماقت ایشان و اثر ناکردن نصیحت انبیا در احمقان:

لطفا برای رمزگشایی کمک کنید

منظور از دِه کجاست

مرغ استعاره از چیه ؟

سپاه استعاره از چی بود

کوروش در ‫۲ سال قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۶:۱۹ در پاسخ به جواد دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۱۹ - شرح آن کور دوربین و آن کر تیزشنو و آن برهنه دراز دامن:

سلام از هوش مصنوعی برای به تصویر کشیدنشون استفاده کنید

ادبیات در ‫۲ سال قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۳:۳۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵:

عجب شعری سروده حضرت سعدی، من این غزل را کم وبیش باصدای استاد شجریان شنیده بودم ولی فکر میکردم حضرت حافظ این غزل را سروده😉🌹

محمدرضا وکیلی در ‫۲ سال قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۳:۲۵ دربارهٔ ابن یمین » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ ۶٠٢:

بااحترام

مصرع اول بجای آنکه ، آنه درج شده است.

nabavar در ‫۲ سال قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۱:۵۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶:

نوروز گنجوریان پیروز

بهار:

 گویی  نفس  با د صبا  با ده  گسار است
         قمری  بسرایید ن   و بلبل سرِ دار است
آن شاخه ی بادام  که صد گل زده بر سر
    فریا د  بر آورده   که  بر خیز  بهار  است
صحن چمن   از  مریم و نسرین   و  شقایق 
  تا  چشم   کند    کار    پر از نقش  و نگار است
گویی   که   پرستار  چمن   خا د م  گلزار
    در  پیرهن  رنگرزان   دست  به کار  است
آن دا یه ی ا بر ست که  بر دامن  صحرا
یک  لحظه فرو بار د  و  گاهی   به کنار  است

آهو ز سر شوق  دگر طاقت نظّاره ندارد
 در  دشت   تو گویی  به سر موج  سوار است
بیدار  کند   باد  دل آو یز  بهاران
آنرا   که خبر  نیست ، که آلاله  به بار است
دستی زن و رقصی کن و از خانه برون شو
اکنون  نه  مجال غم و نه جای  قرار است
بشنو ز ” نیا “ غم زدل خویش برون کن
  بر سبزه  و گل  جا  یگه  دیدن  یار  است
+

سیدمحمد جهانشاهی در ‫۲ سال قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۵۷ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۳۳:

به هر صورت ، فضولی دستگاهِ طبعِ بیباکم

سیدمحمد جهانشاهی در ‫۲ سال قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۵۵ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۳۳:

چه سازم ، از قفس فرسوده‌هایِ سینهٔ چاکم

سیدمحمد جهانشاهی در ‫۲ سال قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۵۱ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۳۳:

به حرف و صُوتِ این محفل ، ندارم نسبتی بیدل،

سیدمحمد جهانشاهی در ‫۲ سال قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۴۹ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۳۳:

دمِ فرصت‌گُسِل دارم ، مَنَش ناچار دلّاکم

سیدمحمد جهانشاهی در ‫۲ سال قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۴۳ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۳۳:

طلسمی بسته‌ام چون شمع‌ ، کو خلوت ، کجا محفل،

سیدمحمد جهانشاهی در ‫۲ سال قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۴۱ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۳۳:

خموشی‌ کرده‌ام ، روشن چراغ‌ِ کنجِ ادراکم

سیدمحمد جهانشاهی در ‫۲ سال قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۳۸ دربارهٔ طبیب اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۲۲:

نمی‌دانم که در این سرزمین آسوده است ؟ امّا،

محمد خراسانی در ‫۲ سال قبل، سه‌شنبه ۲۹ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۳:۳۲ در پاسخ به مسکین دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۴:

سلام دوست عزیز این یک اختیار شاعری وزنی است که شاعر می‌تواند در این وزن فعلاتن جای رکن اول عروضی  فاعلاتن استفاده کند بنابر این وزن این شعر دیبا گونه درست است 

۱
۷۶۴
۷۶۵
۷۶۶
۷۶۷
۷۶۸
۵۷۲۵