احمد در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۸ دی ۱۳۹۱، ساعت ۰۳:۲۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۷:

حاشیه های جالبی بر این غزل پر محتوا نوشته شده است. باید تشکر کرد که چنین بستر دلنشینی محیاست، که شعری از بزرگان ادب پارسی بخوانی، و حاشیه های پخته و نظرات مختلفی را درباره اش ببینی و بدانی. ضمن اینکه دلیل بهزاد عزیز، از همه دلنشین تر آمد...

یکی! در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۸ دی ۱۳۹۱، ساعت ۰۰:۵۷ دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » مقدمه:

در بند ششم ، خط آخر ، به نظزم واژه رندان درست است .

آ.ک در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، پنجشنبه ۷ دی ۱۳۹۱، ساعت ۲۱:۴۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴:

ای بانگ نای خوش سمر؟ یا خوش ثمر؟

مسکین عاشق در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، پنجشنبه ۷ دی ۱۳۹۱، ساعت ۲۰:۵۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۴:

سلام
عارف بالله مرحوم حاج محمد اسماعیل دولابی در رابطه با بیت دوم این غزل می فرمایند که : منظور خواجه این است که سه ماه رجب و شعبان و رمضان را بندگی کن و از شراب روحانی بخور و نه ماه دیگر را به مشاهده جمال خدا بنشین .

سیدمحسن خراشادیزاده در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، پنجشنبه ۷ دی ۱۳۹۱، ساعت ۲۰:۰۸ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۱ - آغاز کتاب:

آیا شاهنامه تصحیح دکتر جلال خالقی مطلق بهتر است یا شاهنامه دکتر فریدون جنیدی لطفا دلیل آن را بگویید

بهزاد سلیمانی در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، پنجشنبه ۷ دی ۱۳۹۱، ساعت ۱۸:۵۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۲:

حیرت، ششمین وادی از، وادیهای هفت گانه عرفان است که حافظ عارف به خوبی در این غزل به تشریح و توصیف آن پرداخته است و نشانگر آن است که این بزگوار با این وادیها آشنا بوده و همه آنها را بخوبی طی کرده است

محسن خ در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، پنجشنبه ۷ دی ۱۳۹۱، ساعت ۱۵:۱۵ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۷۴ - یافتن مرید مراد را و ملاقات او با شیخ نزدیک آن بیشه:

در فرهنگ دهخدا:
ملحمه: [ م َ ح َ م َ / م ِ ] (ع اِ) فتنه و جنگ عظیم . (غیاث ). حرب بزرگ . جنگ عظیم

محسن خ در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، پنجشنبه ۷ دی ۱۳۹۱، ساعت ۱۵:۱۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۷۴ - یافتن مرید مراد را و ملاقات او با شیخ نزدیک آن بیشه:

در فرهنگ دهخدا نوشته:
سنابرق . [ س َ ب َ ](اِ مرکب ) برق روشن

محسن خ در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، پنجشنبه ۷ دی ۱۳۹۱، ساعت ۱۴:۳۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۳:

در بیت " اگر " کاملاً صحیح می باشد و وزن شعر هم رعایت می شود و لذا هیچ دلیلی بر اصلاح آن نمی بینم. تازه چنانچه " اگر " رو وارد کنیم وزن بیت دچار مکث و سکته می شود.

مازیار در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، پنجشنبه ۷ دی ۱۳۹۱، ساعت ۱۱:۰۵ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » فریدون » بخش ۱۰:

سلام
گویا چند بیت نامعتبر دانسته شده و در متن نیامده ولی یکی از ابیات محذوف بسیار معروف است و سعدی هم به آن اشاره کرده است.
میازار موری که دانه کش است
که جان دارد و جان شیرین خوش است
از زبان ایرج حذف شده است آیا واقعاً این بیت نامعتبر است؟ می شود توضیح بدهید.

علیرضا سلیمی در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، پنجشنبه ۷ دی ۱۳۹۱، ساعت ۰۲:۳۸ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » کیومرث » بخش ۱ - پادشاهی کیومرث سی سال بود:

با درود. در یکی از نسخه های صوتی زنده یاد دکتر محجوب خط 34 به جای "برآویخت با پورآهرمنا"-"برآویخت با دیو آهرمنا" خوانده شده است. به نظر می رسد دیو درست تر باشد. درضمن اگر امکان شماره گذاری خط ها باشد، کاربران راحت تر چنین مواردی را به اطلاع شما برسانند. با سپاس از خدمات ارزنده شما.

حسین در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، پنجشنبه ۷ دی ۱۳۹۱، ساعت ۰۰:۳۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۵۷:

به نظر می رسد در مصرع دوم از بیت سیزدهم, واژه ی «بنام» نادرست است. صورت صحیح مصرع از این قرار است: «نظر تن به نان تو, هوس دل بَنان تو»

خاطره در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، چهارشنبه ۶ دی ۱۳۹۱، ساعت ۲۰:۵۲ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۱۱:

بله بانو مهستی به تقلید از این رباعی خیام این رباعی را نوشته اند:
در فصل بهار اگر بتی حور سرشت/یک ساغر می دهد مرا بر لب کشت
هر چند به نزد عامه این باشد زشت/سگ به ز من است اگر برم نام بهشت

امیدی در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، چهارشنبه ۶ دی ۱۳۹۱، ساعت ۲۰:۳۹ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب پنجم در عشق و جوانی » حکایت شمارهٔ ۱۷:

پاسخ من از طرف سعدی به امثال علی:
1-به نطق آدمی بهتر است از دواب
دواب از تو به گر نگویی صواب
2-بزرگش نخوانند اهل خرد
که نام بزرگان به زشتی برد
3-سعدی اگر نظر کند تا نه غلط گمان بری
کو نه به رسم دیگران بنده زلف و خال شد
پاسخ خود سعدی احتمالا خاموشی باشد.

خاطره در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، چهارشنبه ۶ دی ۱۳۹۱، ساعت ۱۸:۲۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۲:

این غزل شور انگیز خداوندگار الهام گرفته از غزلی از سنای است با مطلع:
معشوق به سامان شد تا باد چنین باد/کفرش همه ایمان شد تا باد چنین باد
زان لب که همی زهر فشاندی به تکبر/اکنون شکر افشان شد تا باد چنین باد

محسن مرادی در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، چهارشنبه ۶ دی ۱۳۹۱، ساعت ۱۵:۵۹ دربارهٔ حافظ » قطعات » قطعه شمارهٔ ۲۰ - ماده تاریخ وفات (بلبل، سرو، سمن، یاسمن، لاله، گل = ۷۵۷):

دوستان لطف کنین بدون تحقیق کردن چیزی رو ننویسین،درمصرع اول از قطعه زیر،حافظ تاریخ کشته شدن شاه شیخ ابواسحاق شیرازی رو بااستفاده ازحساب ابجد میگه به این صورت که:به حساب ابجد،
گل =50--- لاله =66--- یاسمن =161--- سمن =150--- سرو =266--- بلبل = 64
که مجموع این عددها میشود،757که می شود سال گذشته شدن ابواسحاق

امین کیخا در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، چهارشنبه ۶ دی ۱۳۹۱، ساعت ۱۴:۰۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۸۸:

بیخود نیست که انچه مولانا دیده مایه سردرگمی و شیفتگی جهانیست همین چند سال پیش بود که پر فروش ترین کتاب امریکای شمالی شد شعرهای مولانا و از این دست شعرهاست که جامعه امروز در تب مادیت تفسیده ماننده اب گوارا چشمش را دارد

علیرضا کامدیده در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، چهارشنبه ۶ دی ۱۳۹۱، ساعت ۱۳:۵۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۹:

با توجه به اینکه دو کلمه هم و نیز یک معنی دارند ، استفاده از هر دو کلمه یک تاکید موکد است با این پیام که قطعاً چنین نخواهد ماند.

Hossein Mansouripour در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، چهارشنبه ۶ دی ۱۳۹۱، ساعت ۱۲:۱۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۴:

.
با سلام.دربیت اول،ازغزل 414(اگردستم دهد روزی) به بیان افصح المتکلمین نزدیکتراست تا (اگردستم رسد).هرچند که در معنای آن تفاوت بسیار دیده نمیشود.این
معنا دربیت دیگرازغزل 374 دقیقا تایید میگردد."دستم نداد قوت رفتن به پیش یار + چندی بپای رفتم و چندی بسر شدم".
در بیت چهارم،همان فعل منفی"ننشینی"درست است.یعنی زیبائی و آراستگی که دراندام و قامت برازنده ی تو هست،قامت واندام سرو را درنظروسلیقه ی باغبان نازیبا جلوه میدهد.بیت ششم اصولابرقامت بسیارزیبای غزلیات استاد سخن،برازنده نیست.در مصراع اول آن بجای کلمه ی پایان کلمه ی پایاب،درست است.(پایاب=مسیر وارد شدن به دریا، یا خارج شدن از آب) و تمام آن بیت در دیوان سعدی - تا آنجا که من دیده ام - چنین بوده است."به دریائی درافتادم که پایابش نمی یابم + به دردی مبتلا گشتم که درمانش نمیدانم"
اما دربیت آخراین غزل، نام سعدی - خلاف انتظار همگان - حذف شده است."هنوز آواز می آید بمعنی از گلستانم"بیت آخرهرغزل را بیت تخلص مینامند و ضرورتا باید تخلص شاعر ذکر گردد.یادم هست در تابلوئی که از تصویرسعدی درمحل کار من نصب بود،برای معرفی صاحب تصویر، نوشته بودند."من آن مرغ سخنگویم که در خاکم رود صورت + هنوز آواز می آید که سعدی در گلستانم" >>>من آن گوینده ی خوش بیانم که با گلستان خودهمیشه زنده خواهم ماند .

مهران در ‫۱۳ سال و ۳ ماه قبل، چهارشنبه ۶ دی ۱۳۹۱، ساعت ۰۷:۲۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۹۵:

خوش خرامان میروی با اجرای استاد ارجمند محمد حشمتی و صدای روحانی ایشان بینظیر نباشد . کم نظیر است . این حاشیه با نهایت ادب و احترام برای دیگر اساتید است.