رهنما در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۶ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۵:۴۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۹:
اشعار عرفانی مولوی را چه کار به خوانندگان پاپ ،محسن چاووشی حتی معنی عمیق یک بیت این شعر را هم نمی تونه بگه ولی چون طرفداران واژگان رقص وخوش کمر و... زیادن همه میگن به به وچه چه و از اینجور حرفها آخه عزیز من چرا روح شعر وروح مولوی رو با این ریتم آهنگای کوچه بازاری خدشه دار می کنید چرا به ادبیات فارسی لطمه می زنید؟ و...
حسن جعفری آنی در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۶ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۱۵ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » تصنیفها » مرغ سحر (در دستگاه ماهور):
شعر بسیار غم انگیز ولی در عین حال بسیار بامعنی و اینکه با اوضاع و احوال ان زمان اشنا مکند و بار سیاسی زیاد ی دارد با نحوی زندگی مردم ان زمان اشنا می شویم و من بسیار این شعر را دوست دارم و همیشه زمزمه می کنم
حمیدرضا فتحی تبریزی در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۶ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۱۵ دربارهٔ رضیالدین آرتیمانی » ساقینامه:
بیت 23، دو بار لفظ «که» آمده، به شرح
نادرست:
از آن می که که در خم چو گیرد قرار
بر آرد خم آتش ز دل همچو نار
که درستش می شود(بنا بر وزن شعر و قواعد عروض)
از آن می که که در خم چو گیرد قرار
بر آرد خم آتش ز دل همچو نار
لطفاً تصحیح بفرمائید
سعید در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۶ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۱۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » ترجیع بند:
استاد سخن براستی قیامت کرده. فرش نفیسی بافته از گره های پیچ در پیچ و رنگین واژه ها
ایمان در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۶ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۰:۵۳ دربارهٔ رهی معیری » غزلها - جلد اول » حدیث جوانی:
عالیست
امین کیخا در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۶ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۱:۳۲ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » قصاید » شمارهٔ ۸۸ - یک شب شوم!:
باز به بهار درود می فرستم خواستم این نیست که او را کوچکتر از آنچه بوده نشان بدهم ایشان جزو نفرهای نخستینی هستند که برای امروز ما کتاب به جا گذاشته اند پس اینکه امروز کسی خرده ای به دیروز او بگیرد را نباید چیز شگفتی دانست . من باز بر این بزرگوار درود می فرستم
پویا در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۶ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۰۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۲:
با سلام
من واقعاً نمی دونم که حافظ شیراز تو چه سنی و تو چه حالی بوده که تونسته این چنین شعری بگه، تمام عرفان رو حافظ با همین شعرش گفته، مو به تن آدم راست میشه وقتی میخونتش.
چه جوری خداوند به یه نفر چنین قدرتی داده که تاریخ هنوز مشابهش رو ندیده.
در پناه حق
امین کیخا در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۵ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۸:۱۸ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » قصاید » شمارهٔ ۸۸ - یک شب شوم!:
البته بهار استاد و سبک شناس و روان نهاد است ولی دانش فزایسته ای از پهلوی ندارد و نیز عربی فرزام و بی لغزشی نمی دانسته و نیز زبانهای اروپایی را نمی فهمیده است . ولی استادی بزرگ است بهر سو باید خو کنیم که بی سویه گیری بنویسیم و همدیگر را لغزشپذیر بدانیم و تیز نگاه کنیم . موردی از کاستیکاریهای بهار در رساله التنبیه نوشته حمزه اسفهانی پیشتر در کتاب ها و مقالات آمده است .
aref در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۵ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۳:۴۵ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۲ - عاشق شدن پادشاه بر کنیزک رنجور و تدبیر کردن در صحت او:
دوست عزیزی(سمیر) که فرمودی منظور از کنیزک یک دختر است، اصلا با مثنوی تا حالا کار کردی؟
قطعا منظور از کنیزک ، یک دختر بچه نیست.
و دوست عزیز حمید رضا گوهری ،
شما لطفا شعر رو تفسیر کنید تا ببینیم که فهم شما از این شعر چیه؟
ناقلی در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۵ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۰:۴۴ دربارهٔ شاطر عباس صبوحی » غزلیات » شمارهٔ ۱۳ - نقطه خال تو:
شعر شون کاملا عرفانیست بعنوان مثال :
شحنه اندر عقب است ومن از آن می ترسم *که لب لعل تو،آلوده به ماء العنب است بنظرم مراد از شحنه مرگ وترس از بعداز مستی دنیاست
ناقلی در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۵ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۰:۰۵ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۹۵:
گر نامه من همی نیرزد بجواب * این درداشک زعشق توست وبرخوان آخر
ناقلی در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۵ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۹:۴۶ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۱۹:
عقل آمد ودر پهلوی من زد انگشت*یعنی که خموش بیع نما،کارزانست
merce در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۵ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۵:۱۱ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » قصاید » شمارهٔ ۸۸ - یک شب شوم!:
در زمان رضا شاه و گویا به دستور او محمد درگاهی که کلانتر بوده معروف به ”ممد چاقو“قصد کشتن بهار را داشته و در کمین که بهار از مجلس خارج شود ( بهار آن زمان سخن گوی اقلیت چهارده نفره مجلس به ریاست مدرس بوده و مورد خشم رضا شاه) بهار بعد از استیضاح در راهرو با عده ای مشغول گفتگو بوده که مدیر و صاحب روزنامه رعد قزوین بنام واعظ قزوینی از مجلس خارج می شود و چون با قد کشیده و اندام باریک شباهت خاصی به بهار داشته به اشتباه قصد جانش می کنند ، او فرار میکند ولی جانیان جلو در مسجد سپهسالار او را
می گیرند و سر می بربد .سر را جلو چراغ بستنی فروش محله میبینند و به اشتباه خود پی می برند
این که می گوید : خصم در کثرت و قانون طلبان در قلت ، منظور از قلت همین چهارده نفرند
مهادیو ، نظرش به رضاشاه است به معنای ”دیوبزرگ“ که گویا ان زمان در سفارت فرانسه این خبر را به او می دهند و رضا شاه با تبسمی می گوید خبر رسید که بهار را هم کشتند
راشد در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۵ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۴:۱۴ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۱۲۰:
ازمسولین سایت تقاضا دارم در صورت امکان هجویات وهزلیات این شاعره را در سایت بکذارند و یا اکر کسی بخواهد میتوانم اشعار در اختیارشان بکذارم
راشد در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۵ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۴:۰۵ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۱۲۰:
سلام دوستان از نظر ادبی بسیار زیبا بود مهستی کنجوی یکی از متقدمان هجو وهزل سرای ادب فارسی میباشد .و تا جایی که بنده مطالعه داشته ام اولین بانوی هجو سرا ادب فارسی هستند
ناشناس در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۱:۲۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۲:
ای دل بکوی یار گذاری نمی کنی…وآن را فدای مهره یاری نمیکنی….ساغر لطیف ودلکش و دم افکنی بخاک دیدی ای دل که غم یار دگربار چه کرد…….اشگ من رنگ شفق یافت زبی مهری یار……
مجال من همین باشد که پنهان مهریار ورزم..
حمید شرفی در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۷:۰۷ دربارهٔ عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۷:
مصرع دوم
راه اگر بسیار باشد، "باش" گو؛ منزل یکیست
منیر سپاس در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۱:۴۶ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۷۹:
با عرض سلام ، آغاز غزل در نوشته شما اینجا تحریف شده است در کتاب چاپ کابل را که من در اختیار دارم ، رندگی آمده است و این معقول تر و مقبول تر وبه یقین درست میباشد((به کنج زندگی عمریست جای خویش میجویم.. سراغ خود ز نقش بوریای خویش میجویم))
فرزاد در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۱:۰۶ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸ - خزان جاودانی:
سلام-خسته نباشید
درباره دلیل سرودن این شعر باید یادآور شوم که استاد شهریار در اوج پیری در بستر بیماری بود و معشوقه اش(همان خانمی که در جوانی شهریار عاشقش بود) به عیادتش می آید و در حین احوالپرسی جهت دلداری دادن شهریار به او می گوید : "استاد خوبه که حالا دیگر اون عشق و احساسات جوانی آزارت نمیده " منظورش این بوده که شهریار از نظر روحی حالش بهتر از وضع و حال عاشقانه در جوونیشه
که شهر یار در جواب این شعر رو میگه و مهمترین بیتش هم اینه که :
مژه سوزن رفو کن نخ آن ز تار مو کن
که هنوز وصله دل دو سه بخیه کار دارد
یکی از نعمتهای خوب خدا که به انسان داده فراموشیه آدم خیلی چیزهارو فراموش میکنه مثل غم از دست دادن عزیزان ولی بعضی مسائل و موارد اصلا قابل فراموش کردن نیست
زنده باد عشق و عاشقان واقعی
جوادبیگی در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۶ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۶:۵۴ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶ - در ستایش حضرت رسول (ص):