بهروز در ۹ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۰۱:۱۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲:
درود بر دانشمندان گرانقدر؛ پشتبند توضیح علمی و صحیح سعید جان، غلطی در مصرع دوم دیده نمی شود و این جز عیوب قابل توجیه قافیه (غلو) می باشد که مکتب شیراز لبریز از این دست مزیت و مهارت های توجیه پذیر است، همچنین از شیخ:
مرغ جایی رود که چینه بود نه به جایی رود که چی نبود
حمید زارعی مرودشت در ۹ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۲۳:۳۹ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷:
مصرعِ اول بیت یکی مونده به آخر:
وحشت آن استکه ناآمده از خود برویم
صادق در ۹ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۲۲:۴۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۶۳:
به نظرم چوب شح شحانش درست تر از چوب شحنگانش باشه
شح شحانش به معنی صدای چوب که به قصد تهدید تکان می دهند
. در ۹ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۲۰:۱۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۹۸:
همچنین بیت6
. در ۹ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۲۰:۱۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۹۸:
مصرع2بیت ماقبل آخر، ایرادوزنی داره
سیروس در ۹ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۱۹:۳۹ دربارهٔ خلیلالله خلیلی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۸:
در مصرع دوم بیت اول،واژه "شکستنت" صحیح است که غلط نوشته شده.
سمانه ، م در ۹ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۱۸:۴۳ دربارهٔ فخرالدین اسعد گرگانی » ویس و رامین » بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم:
الهام جان
سلام
اگر بی اختر ستی چرخ گردان
نگشتی مختلف اوقات گیهان
نبودی این عللهای زمانی
کزو آید نباتی زندگانی
در بیت دوم توضیح بیت قبل را داده
میگوید : اگر ماه و خورشید و ستارگان در آسمان نبودند اختلاف شب و روز و گردش ایام در جهان پدیدار نمی شد
شاد باشی
محمد در ۹ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۱۶:۵۰ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۹:
فقط با صدای استااااااد قربانی
فقط گریه میکنم
عباس در ۹ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۱۶:۲۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۹:
با سلام با توجه به اثر شگرف ادبیات جناب خیام این شعر برداشتی ازاد است از جهان بینی ایشان اما با توجه به اینکه حافظ از لحاظ افق و پهنای نگرش از جناب خیام کمتر میبند لذا دچار جنگهای مذهبی میشود وگرنه اتش اتش است اتش نوعش روشناعی است و نور نور نور است و اگر جز نور باشد دیگر اتش نیست مگر اینکه بخواهیم از تاویل استفاده کنیم که انهم جای تردید دارد لذا من با این کلام جناب خواجه کنار نمیتوانم بیایم
الهام در ۹ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۱۵:۵۲ دربارهٔ فخرالدین اسعد گرگانی » ویس و رامین » بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم:
سلام:)
اگربی اخترستی چرخ گردان نگشتی مختلف اوقات گیهان
یعنی چه؟لطفامعنیش روبگین ومعنی کل شعرهم اگه کسی میتونه بذاره:)
مریم در ۹ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۱۵:۱۱ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب ششم در ضعف و پیری » حکایت شمارهٔ ۲:
در گلستان تصحیح دکتر غلامحسین یوسفی چاپ انتشارات خوارزمی این بیت این طور آمده :
بوی پیاز از دهن خوبروی به به حقیقت که گل از دست زشت
محسن در ۹ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۱۳:۰۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۶:
چه نیازی به برچسب زدن وجود دارد؟ خاصیت شعر به خیال انگیزی و زیبایی ها و ظرافت های ادبی آن است و نه اثبات و یا نفی موضوعی منطقی ومن که به شخصه با این که با اشعار حافظ عشق میکنم ولی نیازی به استوار ساختن مبانی فکریم بر پایه این اشعار و یا هر شعر دیگری نمیبینم.
بدرود
مریم در ۹ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۱۲:۵۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۰۳:
ممنون می شوم اگر بزرگواری معنی مصرع/ بیتهای زیر را شرح دهد:
1) مغهوم ”خبر برم" در مصرع «آمده ام که زر برم، زر نبرم خبر برم».
2) بیت «گفتم آفتاب را گر ببری تو تاب خود/. تاب تو را چو تب کند...». به ویژه، بخش تاب تو را چو تب کند
داکتر ق. مصلح بدخشانی در ۹ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۱۱:۵۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۳:
منظور سعدی از "یوز" ، کلمه ی آخرین این غزل بی تردید پلنگ یا یوزپلنگ است.
روفیا در ۹ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۱۰:۴۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۰:
عشق آمد عقل او آواره شد
صبح آمد شمع او بیچاره شد
عقل چون شحنه است چون سلطان رسید
شحنه بیچاره در کنجی خزید
عقل نگاهبان و حافظ منافع ماست،
در غیاب عشق امنیت ما را تامین میکند،
ولی سلطان وجود ما عشق است،
چون سلطان عشق از راه رسد عقل خود عاقلانه به کنجی خزد،
نگاهبان را چه به عرض اندام در حضور سلطان...
روفیا در ۹ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۱۰:۳۶ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۱۷ - ای آن که غمگنی:
الکساندر دوما در کتاب کنت مونت کریستو می نویسد :
در این دنیا نه خوشبختی هست و نه بدبختی فقط قیاس یک حالت با حالتی دیگر است.
تنها کسی که حد اعلای بدبختی را شناخته باشد میتواند حد اعلای خوشبختی را نیز درک کند.
حمید رضا جان، سمانه جان، دوستدار جان، همه جان،
حضورتان و هم صحبتی تان مایه دلگرمیست، تنها خدا میداند چه اتمسفری اینجا حاکم است،
دمی آسودن با یاران نادیده همدل و همزبان راستی چون تنفس در هوای تازه است،
دوستتان دارم و قلبم شادمان است چون در این نقطه اوج درد و رنج، از لذایذ به ظاهر پیش پا افتاده زندگی بیش از پیش مسرور می شوم!
مادر رنج میبرد که نمیتواند بایستد!
من رنج میبرم که نمیتوانم بنشینم!
اینگونه است سر زندگی...
اکنون من خوب فهمیده ام این که قادرم از نقطه الف به نقطه ب بروم چه موهبتی است و این کمال ناسپاسی است که من این اعجاز طبیعت را صرف اعمال بیهوده و بدتر از آن صرف اعمال نادرست کنم.
می دانید چه تکنولوژی عظیمی پشت هر گامی که برمیداریم نهفته است؟
چگونه ما این گام های معجزه آسا را هدر می دادیم؟!
رضا در ۹ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۰۶:۵۰ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۳۳ - پیش آمدن نقیبان و دربانان خلیفه از بهر اکرام اعرابی و پذیرفتن هدیهٔ او را:
عباس حرب منظور عباس ابن عبدالمطلب پسر عم پیامبر در جنگ بدر است.
دوستدار در ۹ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۰۵:۱۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۰:
سمانه،
سرزده می آید عشق!
نمی دانی کی؟ کجا ؟ چگونه می آید عشق!
خانه آراسته ای به انتظار ، دروازه دل فراخ گشاده
بر در خانه نمی کوبد عشق
از پنجره می آید عشق،
بی راهه می آید عشق ، از ره به درت میکند عشق
در به درت می کند عشق
از خویش و خود به درت می کند عشق
و چه خوش می آید عشق ، ار چه سرزده می آید.
شیرین در ۹ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۰۳:۳۳ دربارهٔ عطار » تذکرة الأولیاء » بخش ۷۱ - ذکر حسین منصور حلاج قدس الله روحه العزیز:
بارها این مرثیه را خوانده ام و هربار اشک امانم نداده است. غایت خضوع است و تسلیم در برابر امر رب، که حضرت لسان الغیب چه روشنگری ها می کند آنگاه که می فرماید:
گفت آن یار کزو گشت سر دار بلند
جرمش این بود که اسرار هویدا می کرد
امر در ۹ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۰۱:۳۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶۶: