س ش در ‫۶ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۵۵ دربارهٔ ازرقی هروی » رباعیات » شمارهٔ ۴:

این مصراع از بیت آخر را به این شکل باید نوشت:
در روز ز دست توبه شب باید جست

س ش در ‫۶ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۴۰ دربارهٔ عبدالقادر گیلانی » غزلیات » شمارهٔ ۷۱ - دل پرغم:

بنظر می رسد در مصرع آخر از بیت اول این شکل درست باشد:
با بلا خوش بودی و در غم قرار می داشتی

آراد در ‫۶ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۳۳ دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » صنایع الکمال » سفریات » غزلیات » شمارهٔ ۴۸:

سلام محسن جان
ممنون بابت توضیح کاملتون .

مجتبی در ‫۶ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۰۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۱:

درخصوص تاب بنفشه فکرمی کنم ممدوح شاعربرای تزئین وآرایش تعدادی گل را (به رسم اکثر دختران جوان درهمه جای دنیا) لای موهای خودقرارداده بوده است که ازقضا گل بنفشه بوده اند. وهنگامی که راه می رفته ویا سر خود را تکان میداده این گلها همراه با طره مو،تاب می خورده اند.شاعر با دیدن صحنه فی البداهه این مصرع را سروده که به آرایش زیبا ودلفریب موهای معشوق اشاره دارد.

عارف امینی در ‫۶ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۱۹ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷:

دل بدان یار دلاویز آویخت
فتنه این است که : این بار انگیخت
صبر درمانده بدست دل من
رخت بر سر بتگ پای گریخت
دل من بار نمی‌یابد صبر
همه آفاق بغربال ببیخت
در نمی گیرد از آن سلسله موی
کار جانم بیکی موی آویخت
دی ببوی دل رفتم ببرش
چشمم از اشک بسی رنگ آمیخت
یار گلرخ چو مرا بار ندارد
گل عمرم همه از پای بریخت
به استناد دیوان انوری به کوشش سعید نفیسی انتشارات سکه چاپ سوم 1364
لطفا اصلاح نمایید.

میثم رییسیان در ‫۶ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۵۸ دربارهٔ عطار » الهی نامه » بخش بیست و دوم » (۴) حکایت آن طفل که با مادر ببازار آمد و گم شد:

سلام.وقت بخیر
تو نسخه کتاب العی نامه من بیت پنجم ، ششم و چهاردهم جور دیگری نوشته شده که البته از نظر معنی تفاوتی ایجاد نمی کند.
ولی به نظر می آید بهتره چند بیت پایانی رو بنویسم تا ریتم خوندن شعر حفظ بشه.
بیت 15) ولی چون تو ننوشی خون علی الحق / نبینی در دو جهان مطلوب مطلق
بیت 16) ولی تو تو نه ای، تو عکس اویی / از آن دائم جمیلی و نکویی
بیت 18) تو را این احولی خود او نهادست / نه ای نیکو تو او نهاده است
و ضمن اینکه بیت آخر نیز اصلا سروده نشده است که اینچنین می باشد.
بیت آخر) پر است از وی دو عالم آن نکوبین / مبین خود را گرت چشم است، او بین.
تشکر

مراد در ‫۶ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۱۷ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۲:

این همه حرف زدن دوستان من یه چیز میگم فقط هیچوقت عرفان رو با دین قاطی نکنین یه مسئله ی کاملا جداس خیام عطار مولوی سعدی و.... همه عارف اند و مراتب بالای سلوک و عرفان رو داشتند که میگن عطار هفده هزار عالم رو دیده این شعراییم که میگن به دلیل این هست که تا زمانی که اون شخص راهنما که در اشعار به عنوان پیر خرابات اکثرا نام برده میشه رو پیدا نکرده انسان بهتره با خوشی و شادی زندگی کنه نه با ریاضت کشیدن بیهوده

میثم رییسیان در ‫۶ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۲۱ دربارهٔ عطار » الهی نامه » بخش بیست و دوم » (۶) حکایت احمد غزالی:

سلام.وقت بخیر
مصرع دوم بیت دهم (بیابی ز آنچه می جویی نشانی)
تشکر

میثم رییسیان در ‫۶ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۴۳ دربارهٔ عطار » الهی نامه » بخش بیست و دوم » (۸) سؤال کردن سائل از مجنون:

سلام.وقت بخیر
خوستم بگم دو تا بیت این حکایت زیبا با کتاب الهی نامه من فرق داره.البته تاثیری تو رسوندن معنی نمیذاره.
بیت چهارم (میان خاک و خون بودن به زاری/ ز چه بود این همه، نه از دوستداری)
بیت نهم ( اگر هستی به جان او خریدار/ برو گم کرد تا آید پدیدار)
تشکر

شقایق عسگری در ‫۶ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۴۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۴۸:

یه روز توی بدترین حال روحی بودم که واسه آروم شدن اومدم سراغ گنجور و غزلیات حضرت مولانا.
و چه زیبا حضرت حالمو با این غزل خوب کرد.

hamid در ‫۶ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۲۲ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۴۷:

ما اینگونه هم شنیدیم
خوش آن کز دوجهان گوشه غمی دارد
مدام سر به گریبان ماتمی دارد
تواهل عالم دل نیستی چه میدانی
که سر به جیب کشیدن چه عالمی دارد

بهمن در ‫۶ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۱۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۳۵:

چو مومن آیینه مومن یقین شد
یعنیچی

پارسا در ‫۶ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۴۱ دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » قطعات » شمارهٔ ۷۴ - خون ناحق‌!:

بیت سوم تضمینی از شاعر شیراز شیخ اجل سعدی است

محسن ، ۲ در ‫۶ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۵۹ دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » صنایع الکمال » سفریات » غزلیات » شمارهٔ ۴۸:

آراد جان
رگ بربط به چنین وقت نمی باید خست.
تار ساز را نباید لمس کنی که شنیدن صدای موسیقی درین ماه حرام است
خستنِ رگِ ساز به مانای مضراب زدن است
منظورش اینست که نباید دست به ساز بزنی ، باید موسیقی را کنار بگذاری

رضا ثانی در ‫۶ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۰۵:۰۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۳۸ - باز جواب انبیا علیهم السلام:

تو بگویی فال بد چون می‌زنی
پس تو ناصح را مؤثم می‌کنی
مؤثم یعنی کسی را گناهکار دانستن از ریشه اثم

مبارز افتاده در ‫۶ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۰۳:۳۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۹۴:

درود و رحمت خدا بر روان پاک حضرت مولانا
به نظر این حقیردر این شعر به گفته اون استاد بزرگوار شگردی فوق العاده وجود دارد البته از نظر کسانی که با نفس خودشون جنگیده باشند. واقعا نفس انسان مانند سگی وحشی میباشد که وقتی تحریک شد مثلا شیطان گناهی را در نظرش آراسته کرد میخواهد حمله ور شود و هرگونه زنجیری را پاره کند تا گناه را ندیده و مقدمات آن آماده نشده زورش زیاد نیست اما وقتی آن را دید و تصور کرد زنجیر دران میشود.
برای کسی که با ان مبارزه نکرده و تسلیم هوا و هوس خود شده که هیچ اما اگر جنگیدی بارها شکست میخوری ووقتی به ستوه در امدی باخودت خواهی گفت واقعا با این سگ هار چه تدبیر کنم.
هانگونه که با دست خالی نمیشود با یک سگ وحسی جنگید و خطر او را دفع کرد با این نفس پلید هم همینگونه است پس باید هم ابزار مناسب داشت و هم دانش کافی...

آراد در ‫۶ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۰۲:۰۵ دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » صنایع الکمال » سفریات » غزلیات » شمارهٔ ۴۸:

ببخشید منطورم مصرع دوم بیت ذکر شده بود

جاوید حیدری در ‫۶ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۰۲:۰۵ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب ششم در قناعت » بخش ۱۱ - حکایت مرد کوته نظر و زن عالی همت:

از شاهکارهای حضرت سعدی این مصراع (مخور هول...)هست که به حداثل سه روش قابل خوانش هست و هر سه روش هم کاملا صحیح و با معنا هستند...

همایون در ‫۶ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۵۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۴۵:

این غزل از مستی دیگری میگوید و از می دیگر
جنس مستی آن نیز از جنس دیگر است و غزل آن نیز به زیبایی از عهده بیا آن برآمده است و می توان همیشه از آین غزل بویی از آن ساغر نهان شنید همان گونه که
افلاکیان بر آسمان زان بوی باده سرگران

.. در ‫۶ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۳۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۳۱:

همین دم یکی شو
اگر همدمی..