ساقیا بی‌گه رسیدی می بده مردانه باش
ساقی دیوانگانی همچو می دیوانه باش
سر به سر پر کن قدح را موی را گنجا مده
وان کز این میدان بترسد گو برو در خانه باش
چون ز خود بیگانه گشتی رو یگانه مطلقی
بعد از آن خواهی وفا کن خواه رو بیگانه باش
درهای باصدف را سوی دریا راه نیست
گر چنان دریات باید بی‌صدف دردانه باش
بانگ بر طوفان بزن تا او نباشد خیره کش
شمع را تهدید کن کای شمع چون پروانه باش
کاسه سر را تهی کن وانگهی با سر بگو
کای مبارک کاسه سر عشق را پیمانه باش
لانه تو عشق بودست ای همای لایزال
عشق را محکم بگیر و ساکن این لانه باش
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به سفری معنوی و حال و هوای عاشقانه می‌پردازد و از ساقی می‌خواهد که شراب عشق را به صورت مردانه و با شور و حرارت بیفزاید. او بر این باور است که فرد باید از خود بیگانه شود تا به یکپارچگی مطلق برسد و در این حالت وفاداری و عشق را تجربه کند. شاعر همچنین به تمثیل‌هایی همچون دریا و صدف اشاره می‌کند و می‌گوید که برای بدست آوردن عشق واقعی، باید از ظواهر رهایی یابد. در نهایت، او عشق را به عنوان خانه و مأمن اصلی می‌شناسد و از شنونده می‌خواهد که عشق را به عنوان یک لانه دائمی در زندگی خود حفظ کند.
هوش مصنوعی: ای ساقی، با دلی پر از شور و شوق، بی‌توقف به من مشروب بده و مردانه رفتار کن. تو هم باید همچون زهره‌ام (شراب) دیوانه و سرمست باشی.
هوش مصنوعی: جام را پر کن و موی خود را در اینجا نریز، زیرا اگر کسی از این میدان بترسد، بهتر است به خانه برود و در آنجا بماند.
هوش مصنوعی: وقتی که از خودت و آنچه که هستی بیگانه شوی، به یک حقیقت یگانه و مطلق می‌رسی. بعد از آن، وفا را فراموش نکن و دوباره به حالت بیگانه برگرد.
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی به دریا و شگفتی‌هایش دسترسی پیدا کنی، باید شایسته و باارزش باشی؛ در غیر اینصورت، درهای باصدف (که به زیبایی و ارزش اشاره دارد) به روی تو گشوده نخواهد شد.
هوش مصنوعی: صدای بلند و شجاعانه‌ای به طوفان بزن تا طوفان خود را نشان ندهد. شمع را تهدید کن که مانند پروانه، به عشق و شیدایی خود ادامه دهد.
هوش مصنوعی: خود را از همهٔ مسایل و فکرها خالی کن، سپس با این عقل خالی، به خود بگو که ای ظرف سر، نوشیدن عشق را به عنوان پراحساس‌ترین و ارزشمندترین تجربه در خود نگهدار.
هوش مصنوعی: ای همای همیشه در حال پرواز، لانهٔ تو عشق است، پس عشق را محکم در آغوش بگیر و در همین لانه زندگی کن.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گر ز کوی عاشقانی، تا عدم همخانه باش
خویش خوش‌رویان شدی، با خویشتن بیگانه باش
گه سرای خاص را، چون عامیان دهلیز کن
گه زبان عام را، چون خاصگان خانه باش
هر که را بر کوش زنجیری بود دیوانه شو
[...]
هر که با یار آشنا شد گو ز خود بیگانه باش
تکیه بر هستی مکن در نیستی مردانه باش
کی بود جای ملک در خانهٔ صورت پرست
رو چو صورت محو کردی با ملک همخانه باش
پاک چشمان را ز روی خوب دیدن منع نیست
[...]
مرد این میدان نه‌ای همچون زنان در خانه باش
ور سوی میدان مردان می‌روی مردانه باش
هرکجا ماهی ببینی خرمن خود را بسوز
هرکجا شمعی ببینی پیش او پروانه باش
یوسف ار دستت دهد گو باش در زندان مقیم
[...]
طاعت پیر مغان کن وز همه بیگانه باش
اول از میخانه بودی آخر از بتخانه باش
کشتگان عشق، می از کاسه سر می خورند
چون که سر را خاک خواهد خورد گو پیمانه باش
کاذبی در عشق، اگر خاکسترت گردد خموش
[...]
روشناسِ اهلِ مشرب چون درِ میخانه باش
آشناتر با می از خطِ لبِ پیمانه باش
دیده‌بانی را به بلبل داد آخر باغبان
چشمِ بدبینی ببند و چشمِ صاحب خانه باش
در غبارِ خط نهان شد خال، رحمی پیش گیر
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.