گنجور

حاشیه‌ها

 

در بیت ۴۲ شاعر ماهیت اعتقادی خود را ارائه می کند. «پس امام حی قایم آن ولیست خواه از نسل عمر خواه از علیست»
در نتیجه هیچ جای شبه ای برای انحراف او از مذهب حق باقی نمی گذارد.

امین مرادحاصل در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۱۴:۵۳ دربارهٔ بخش ۲۰ - ملامت کردن مردم شخصی را کی مادرش را کشت به تهمت


“که نه سودای رخ لاله حمرا دارم”
یا
“و نه سودای گل [و] لاله حمرا دارم”

عباس مشرف رضوی در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۱۳:۳۷ دربارهٔ غزل ۳۸۸


باسلام
در صورت امکان از کسره فتحه ضمه حداقل برای لغات عربی با یک دیکته و چند معنی استفاده شود.
با عرض ارادت واحترام- حسن ارومیه

hasan در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۱۰:۳۳ دربارهٔ غزل ۳۵۳


لازم است ذکر کنم مصرع اول از بیت هفتم احتمالا (گفته ام ) بوده است . با تشکر

رضیئی در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۸:۳۰ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۴۰۳


محسن چاوشی با صدای منحصر به فردش به این شعر جلوه بسیار زیبایی بخشیده

محمد در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۳:۰۲ دربارهٔ غزل ۲۵۵


واقعا بیت آخر توسط شاعر زیبا و تاثیر گذار بیان شده

محمد در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۲:۵۵ دربارهٔ غزل ۱۴


در دو نسخه چاپی غنی_قزوینی که من دارم “نگشت “و “زاسرار”نوشته شده است

قاسم در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۰:۰۹ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۵۵


در بیت دوم “گل به شکر”روی هم به صورت”گلبشکر”درج شده که هم ازنظر املایی صحیح نیست وهم خواندن آن دشوار است

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

قاسم در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۲۳:۵۷ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۵۴


نظر دوستان عزیز جالبه.اما اگر یک کم خوب دقت کنید به بیت آخر، حافظ میفرمایند که اگر به چهارده روایت هم قرآن رو بخونی (که منظورش خوندن سطحی قرآن و به ژرفای اون توجه نکنی) ولی عشق اهل بیت در سینه شما نباشه راه به جایی نمیبرید (حتما الان برخی از دوستان میگن کی گفته عشق به اهل بیت منظورش بوده.شما لطف کنید عشق به کی منظورش بوده؟ حتما دختر همسایه!!!!) یعنی قرآن در کنار اهل بیت که معنا پیدا میکنه و باید هردوشونو با هم داشت تا گمراه نشد.
در این شعر هم کاملا تمام موارد از جمله قرآن، اهل بیت، برون آمدن کوکب هدایت و … وجود داره
حالا چرا بعضی دوستان میخوان مغرضانه این همه اشاره مستقیم رو انکار کنند خود دانند.فقط میشه گفت که
هزار چراغ دارد و بیراه میرود
بگذار بیفتد و بیند سزای خویش

بهروز در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۱۹:۵۱ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۹۴


من فایل صوتیش رو کامل گوش کردم خود استاد خونده و درستش اینه . لطفا اصلاح کنید .

ایذن وئر توی گئجه‌سی من ده سنه دایه‌گلیم
ال قاتاندا سنه مشاطّه تماشایا گلیم.
سن بو مهتاب گئجه‌ سی سئیره چیخان بیر سرو اول.
ایذن وئر من‌ده دالینجا سورونوب سایه گلیم.
منه ده باخدین او شهلا گؤزوله ، من قاراگون،
جورئتیم اولمادی بیر کلمه تمنّایه‌ گلیم.
من جهنم‌ده ده باش یاسدیقا قویسام سنیله ،
هئچ آییلمام کی دوروب جنّت مأوایا گلیم.
ننه قارنیندا سنله ائگیز اولسایدیم من
ایسته‌‌مزدیم دوغولوب بیرده بو دونیایا گلیم.
سن یاتیب جنتّی رؤیادا گؤرنده گئجه‌لر،
من ده جنتّده قوش اوللام ، کی او رؤیایا گلیم.
قیتیلیغ‌ ایللر یاغیشی تک قورویوب گؤز یاشیمیز،
کوی عشقینده گرک بیرده مصّلایه گلیم.
سنده صحرایه ماراللار کیمی بیر چیخ نولوکی ـ
منده بیر صئیده چیخانلار کیمی صحرایه گلیم.
آللاهیندان سن قورخماییب اولسان ترسا،
قورخورام منده دؤنوب دین مسیحایه گلیم.
شیخ صنعان کیمی دونقوز اوتاریب ایللرجه،
سنی بیر گؤرمک اوچون معبد ترسایه گلیم.
یوخ صنم ! آنلامادیم ، آنلامادیم ، حاشا من ،
بوراخیب مسجدیمی ، سنله کلیسایه گلیم!
گل چیخاق طور تجلاّیه ، سن اول جلوه ی طور،
من‌ ده موسا کیمی اول طوره تجلاّیه گلیم.
شیردیر شهریارین شعری الینده شمشیر،
کیم ، دئیر من بئله‌ بیر شیریله دعوایه‌ گلیم ؟

hasan در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۱۹:۲۹ دربارهٔ گئتمه ترسا بالاسی


مصرع اول بیت آخر این درست هست:
حافظ مدام وصل میسر نمی شود

افسانه ب در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۱۹:۱۰ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۹۶


‏’‏بر ری بنواز ضربتی چند‏’‏ شکل صحیح است همچنان که در ادامه نیز آمده:‏’ابری بفرست بر سر ری‏’‏
ومنظور اوضاع خفقان آور حکومتی و گله شاعر از مورد اهانت واقع شدن توسط برخی مردم افراطی در آن زمان در ری بوده.که در کتب درسی ما به غلط‏’وی‏’‏ آورده شده.

مینا در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۱۷:۰۷ دربارهٔ قصیدهٔ ۱۰


مریم خانم شاهنامه از قدیم ۶۰ هزار بیت بوده نه ۵۰ هزار بیت شما منتخب شاهنامه رو داری این ابیات رو در نسخه مول هم میتونی پیدا کنی

عبدالحق در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۱۶:۵۹ دربارهٔ بخش ۷ - گفتار اندر ستایش پیغمبر


ایا نمی شد اینگونه معنی کرد که خداوند برای مرغ هوا را در نظر گرفته وبرای ماهی اب ودریا فراهم کرده است؟.

الهام در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۱۴:۴۸ دربارهٔ غزل ۱


پست یعنی آرد خوراکی مثل آرد نخودچی. یعنی با دهان پر از آرد نمی توانی سرنا بزنی که مقصود ان است که با هوس ها به دنبال روشن بینی مباش

بهرام در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۱۳:۴۱ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۵۹


پرویزنست سقف من، از بس شکستگی
احتمالا پر روزن است صحیح می باشد .

Anonymous در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۱۳:۲۳ دربارهٔ اندوه فقر


مصراع دوم بیت دوم ایراد وزنی دارد

محمدحسن سورانی در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۱۲:۲۷ دربارهٔ بخش ۳ - غزل


مصراع سوم دارای اشکال وزنی است به نظر می رسد اشتباه تایپی دارد

محمدحسن سورانی در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۱۱:۵۲ دربارهٔ رباعی شمارۀ ۱۸۸


مصراع سوم از نظر وزنی دارای اشکال است. به نظر می رسداشتاه تایپی باشد

محمدحسن سورانی در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۱۱:۵۱ دربارهٔ رباعی شمارۀ ۱۸۸


لطفاً میم جا افتاده افزوده شود:

اشک من، گوهر بناگوشم // “اگرم” گوهری به گردن نیست

میرفخرایی در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۱۰:۴۷ دربارهٔ طفل یتیم


[صفحهٔ اول] … [۲۴۸۱] [۲۴۸۲] [۲۴۸۳] [۲۴۸۴] [۲۴۸۵] … [صفحهٔ آخر]